NSC | ห้องทดลองของต้นกล้า

โปรแกรมนี้ทำร่วมกับรุ่นน้องในโครงการพิเศษของโรงเรียนอีกสองคนครับ โปรแกรมจะเป็นเนื้อหา
เกี่ยวกับเรื่องของ อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เป็นเนื้อหาเคมีในชั้นม.4-5 (แล้วแต่หลักสูตร)
ในหัวก็นึกอยากทำเรื่องนี้ก็เพราะว่า ตอนเรียนอาจารย์จะยกตัวอย่าง การชน หรือสาธิตการเกิด
ปฏิกิริยา ก็คิดว่าน่าจะเป็นไอเดียในการทำแอนิเมชันที่แสดงเรื่องพวกนี้อย่างสนุกๆได้

ข้อจำกัดที่สำคัญอย่างหนึ่งก็คือ มันเป็นเรื่องที่อธิบายด้วยภาพก็จริง แต่ก็ยังไม่น่าจะตื่นตาตื่นใจ
ได้สักเท่าไร ผนวกกับรุ่นน้องที่เป็นผู้ร่วมทีม ก็อาจจะยังไม่ได้เรียนและเข้าใจอย่างเต็มที่ ที่จะสามารถ
ออกไอเดียอะไรก่อนได้ การทำงานจึงต้องรอหัวหน้าทีมซึ่งนั่นก็คือผมเอง

เราพบว่าการทำงาน ผมค่อนข้างได้รุ่นน้องที่มีฝีมือในการทำงานยอดเยี่ยมคนหนึ่งของโรงเรียน
เลยทีเดียว แต่ข้อจำกัดไม่ว่าจะเป็นเรื่องกิจกรรม หรือการทำงานที่ต้องใช้เวลา อุปสรรคหลายๆ
อย่างภายในโรงเรียน สภาพแวดล้อมที่รู้สึกกดดันในบางครั้ง ทำให้งานในรอบชิงชนะเลิศ ผม
ถือว่าไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เราใช้เวลามากในการทำงาน งานนี้ก็เลยจึงขอเรียกว่า
สร้างประสบการณ์ให้กับรุ่นน้องทั้งสองคนที่ร่วมทำงานกันมา เค้าอาจจะไม่ชนะกับผมในงานนี้
แต่ผมก็เชื่อว่า มีเวทีอีกมากมายให้พวกเค้ารู้สึกว่าเวทีนี้เป็นฐานให้เค้าพัฒนางานตัวเองขึ้นไป

NSC | ใน ICT Contest Festival 2010

ผมรู้สึกชื่นชอบกับกิจกรรมนี้มาก ยิ่งหากมีโอกาสได้เดินชมงานนี้ในรอบชิงชนะเลิศของแต่ละ
รายการ ก็จะพบว่า “สมองคนไทย ไม่แพ้ชาติใดในโลก” เหมือนกับสโลแกนในการจัดการแข่งขัน
NSC ปีก่อนๆจริงๆ ขอนำมาเล่าบางส่วนที่น่าสนใจครับ

We wii and the chamber of CELLS

บูธนี้จะว่าไปแล้ว จริงๆก็คือคู่แข่งผมเองครับ เพราะถือว่าอยู่ในโปรแกรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้
และคุ้นๆเข้าไปอีกว่า เป็นโครงการที่ตกหล่นจากการประกาศผลคะแนนของทาง NSC รอบแรก
ก็ลุ้นๆเช่นกันว่า คู่แข่งที่ชื่อสุดอลังการในภาษาไทยว่า “อภินิหารพิภพเซลล์ทะลุจักรวาล” จาก
โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย นี้จะสุดยอดแค่ไหน

โปรแกรมนำเสนอในเรื่องเซลล์ ซึ่งเป็นเนื้อหาที่ผมคิดว่า เป็นอะไรที่น่าสนใจเมื่อเรียนทุกครั้ง
แต่ก็ยากที่จะเข้าใจทุกครั้ง ด้วยชื่อ ลักษณะต่างๆ ซึ่งทุกคนก็ต้องมีวิถีหรือหนทางในการจดจำ
แต่โปรแกรมนี้มีสไตล์การเรียนแบบอาศัยคอนเซ็ปต์ ในการบ่งบอกลักษณะเฉพาะของแต่ละ
ส่วนภายในเซลล์ รูปแบบการนำเสนอที่ใช้ Wiimote ทำการทดลองได้ หรือการใช้ Webcam
รับภาพโค้ดต่างๆบนกระดาษให้ปรากฏเป็นรูปเซลล์สามมิติ ดั่งที่เห็นในภาพได้ด้วย

ระบบ Augmented Reality ที่ทางผู้พัฒนา พัฒนาขึ้น

ที่น่าถึงไปกว่านั้น คือการพัฒนาสื่อการเรียนนี้บนรูปแบบที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของ
Learn Square ที่เป็นระบบการเรียนของทาง NECTEC หรือแม้กระทั่งบน iPhone ที่ผู้พัฒนา
ขอพัฒนาบน SDK ของ iPhone ให้เรียนรู้เรื่องนี้ได้แบบต่อเนื่องกันเลยทีเดียว

เห็นแล้วก็เป็นอะไรที่ทึ่งครับ การเรียนรู้ที่แปลกใหม่อย่างน้อย ก็จะเป็นประสบการณ์ที่สนุกของ
ผู้เรียน เป็นอะไรที่สนุกต่อการจดจำ และโปรแกรมนี้ก็คว้ารางวัลชนะเลิศ ในการแข่งขันโปรแกรม
คอมพิวเตอร์แห่งประเทศไทย (NSC 2010) ในประเภทโปรแกรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ ไปด้วยครับ

เด็กฮับ (Dekhub)

ขอเกริ่นเล็กน้อยครับว่า เจ้าของโครงการนี้พี่ของน้องเค้า มาทักผมที่บูธครับ ว่า follow
ผมทาง Twitter ก็แอบปลื้มเล็กน้อยครับว่า หาตัวผมเจอด้วย !! ยังไงก็ขอบพระคุณที่ติดตามครับ

พูดถึงเด็กฮับ ซึ่งเป็นชื่อโครงงาน หนึ่งในโปรแกรมเพื่อประยุกต์การใช้งาน ที่เข้าแข่งขัน พี่
ของผู้เข้าแข่งขันก็ได้เล่าให้ผมฟังเบื้องต้นครับว่า น้องชายเพิ่งจะเข้ามาสัมผัสกับ Social Network
ได้ไม่นาน ก็ชื่นชอบแต่ก็คิดอยากจะพัฒนา Social Network เป็นของตัวเอง โดยพัฒนาเป็น
Social Network สำหรับเครือข่ายเล็กๆ สนทนาระหว่างเพื่อนในห้อง ซึ่งมีความรู้สึกว่า ใช้งานง่าย
และประยุกต์ใช้เข้ากับเราๆได้เป็นอย่างดี

ลืมถ่ายรูปผลงานในรอบชิงมาครับ - -''

ที่น่าทึ่งไปกว่านั้นคือเจ้าของผลงานเอง อยู่ชั้น ม.2 ครับ โอ้วว ผมเจอเด็กเมพอีกแล้ว สนับสนุน
เด็กเก่งๆครับ ให้ตายสิ เรียกว่าขอเรียกพี่ไปเลยครับ

มารับรางวัลไกลจากภูเก็ตเลยล่ะครับ

ตัวโครงงานใช้ Ruby on Rails ในการพัฒนาครับ ใครที่อยากใช้งาน ก็ลองเข้าไปติดตามได้ที่
เว็บไซต์ http://www.dekhub.com/ แต่ตอนนี้ก็จะสมัครได้เฉพาะผู้ที่มี Invitation key เท่านั้น
ครับ ติดตามกันต่อไปนะครับ สำหรับเว็บไซต์เด็กฮับนี้

นอกเหนือจากนี้เอาเป็นว่า หากมีโอกาสก็จะนำเสนอต่อไปครับ แต่จริงๆแล้ว ผมเองบอกตรงๆว่า
มีเวลาน้อยมาก ในการเข้าไปชมผลงานไม่ว่าจะเป็นนิสิตนักศึกษา หรือการแข่งขันอื่นๆ ก็รู้สึก
ว่าเสียดายมากครับ แต่ก็เข้าใจในความไม่สะดวกของตัวเองเช่นกัน เพราะกิจกรรมเยอะมากมาย
เหลือเกินครับ เรียกว่าวิ่งแข่งกันเลยทีเดียว

NLC | Client

ผมเองแข่งขันในกิจกรรมนี้ตั้งแต่ ม.1 แล้วครับ (พูดแล้วอาย) ปีนี้ก็เป็นปีที่ 4 ของผม แข่งมาหลายปี
ก็มีปีที่ได้รางวัลชมเชยอยู่ปีนึงในตอนม.2 ที่แข่ง Client กับรุ่นพี่ครับ

รอบคัดเลือกของปีที่ได้รางวัลครับ (NLC 8)

พี่เฟรมก็รู้สึกดีใจ ที่ได้สอนลินุกซ์เบื้องต้นให้กับน้องๆทุกคน หวังว่ามันจะเป็นประสบการณ์ที่ดีของน้องๆ ไอ้คนขวาสุดไม่เกี่ยว คนนั้นเถ่าแล้ว (@zumokik) (NLC X - สนามสอบรอบแรก)

ด้วยประสบการณ์งูๆปลาๆ ของการเป็น User ที่ดี ก็คิดอยู่เหมือนกันว่า เมื่อไรจะได้รางวัลกับเค้าบ้าง
ผมก็พกตัวกับประสบการณ์เก่าๆของผมไปแข่งขัน อย่างไม่ได้เตรียมตัวอะไร

งานนี้ก็เจอเพื่อนเก่าๆ และหน้าใหม่ๆ ที่มาแข่งขันด้วยกันในปีนี้เยอะครับ จริงๆก็ไปเจอกันในรอบ
ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ก็เถอะครับ เพื่อนก็คือเพื่อน เราต้องสู้กันจริงๆสินะ เฮืออกกก (น้ำเน่า)

ขอบคุณรูปจากกล้องของงานครับ

การแข่งขันมีทั้งสิ้นสองรอบครับ ในวันแรกรู้สึกว่าโจทย์ปัญหาจะไม่ค่อยพร้อม จึงมีคำถามไม่ว่า
จะเป็นโหมดคุณสมบัติที่ให้เปิดคุณสมบัติแต่ละข้อ ว่าเป็นคุณสมบัติของคน/โปรแกรม อื่นๆ เกี่ยวกับ
ลินุกซ์ หรือจะจิ๊กซอว์ ที่ข้างหลังก็พร้อมเป็นได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น ทีมงาน , โลโกโปรแกรม ,
หน้าต่างโปรแกรม ก็ล้วนเอามาแกล้งผู้เข้าแข่งขันทั้งสิ้น เรียกว่าปีนี้ ดวงครับ ต้องพกดวงมาด้วย
ส่วนหนึ่งเลย วันแรกก็เลยอาจจะทำคะแนนได้ไม่ดีเท่าที่ควร

วันที่สองแจกคะแนนครับ มีหลายๆข้อที่สามารถตอบได้ทันท่วงที จึงทำให้คะแนนตามๆกันมาได้
ก็เห็นจะมี @jingjingmaple หรือน้องจริง ที่รู้สึกว่าใช้งานจริงๆ และตอบได้จริงๆ เป็นคนแรกจริงๆ
ครับ ก็ลุ้นให้น้องเค้าได้ แต่พี่ก็อยากได้นะ เพราะปีนี้พี่ไม่ได้ พี่ก็จะไม่ได้ไปตลอดต่อจากนี้ เชื่อเหอะ ..

ทุกอย่างอยู่ที่ดวงครับ ตอนประกาศผลก็ถึงทราบว่าตัวเองคว้ารางวัลชนะเลิศมาได้ ก็อย่างที่บอก
กับเพื่อนทุกคนครับ ปีนี้ขอครับ ปีหน้าใครจะแข่งเปิดทางให้แล้วนะครับ ผมเองก็คงไม่เข้าร่วม
กิจกรรมต่อแล้ว ด้วยเหตุผลส่วนตัวบางประการครับ

และแล้ว ในนาทีที่ประกาศผล ผมก็รู้สึกดีใจแบบบอกไม่ถูกอีกเช่นกันครับ รายการเดียวกันนี้ก็ยัง
ขอแสดงความยินดีกับเพื่อนๆที่ได้รับรางวัลเช่นกัน นั่นคือ @jingjingmaple และ @LifeZ

เวทีแรก ผมเป็นแค่ส่วนหนึ่งของทีมนี้ทั้งหมด (NLC 7)

ปีแรกที่ได้เจอ @manatsawin ตัวจริง และก็พบว่าเป็นเด็กที่เก่งเกินคำบรรยายจริงๆ นี่แหละที่เรียกว่า "เป็นแรงบันดาลใจ

การแข่งขันของผม มันมีจุดเริ่มต้น มีแรงบันดาลใจ ถึงทำให้ผมอยากจะทำอะไรเพื่อตัวเอง
บางครั้งผมไม่มองว่ามันคือการแข่งขัน สิ่งสำคัญคือได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ มันอาจจะใช้
เวลาหน่อยสำหรับผม แต่ผมว่ามันก็คุ้มค่าและเพียงพอแล้วกับการแข่งขันในครั้งนี้ครับ

ผมอาจจะลดบทบาทในการแข่งขันลง เพื่อเตรียมความพร้อมของตัวเองให้มากกว่านี้ครับ
ตัวผมเองถูกนำไปช่วยเหลือสังคมและโรงเรียนมากพอ ผมคิดว่านานแล้วครับที่ไม่ได้หันมาใส่ใจ
สุขภาพร่างกายตัวเองเท่าไร ดังนั้นปีต่อๆไป หากไม่เจอผมในฐานะผู้เข้าแข่งขัน ก็ขอให้ได้เจอกัน
ในฐานะผู้เข้าร่วมชมงานครับ

ตั้งแต่บล็อกตอนที่แล้ว เท่าที่ผมจำความได้ ผมสั่งซื้อ Magic Mouse ผ่าน Apple Store ไป
ผมก็จะขอเล่าต่อจากวันนั้นแล้วกันครับ

งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 52

หลายปีที่ผมแข่ง แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จก็ด้วยหลายปัจจัยครับ ครั้งนี้ก็ได้มาแข่งในเรื่องของ
CMS ก็ใช้ CMS คู่กาย ที่ตรงตามเกณฑ์การให้คะแนนหลายๆข้อ จึงเป็นที่มาที่ผมใช้ PHP-Nuke
ในการเข้าร่วมกิจกรรมครับ

แข่งขันทำเว็บไซต์หัวข้อ "ไดโนเสาร์" ครับ แปลกๆดีแต่เราก็ทำได้ครับ

อยากเล่าก็เพราะว่า การแข่งขันนี้เป็นการแข่งขันทีเดินทางไกลครั้งแรกของผม ที่ต้องไปแข่งถึง
จ.อุบลราชธานี เป็นระยะเวลา 5 ร่วม 6 ชั่วโมง บนเส้นทางที่มีแต่ถนนกับต้นไม้ หิวเอามากๆครับ

มีโอกาสถ่ายรูปแค่นิดเดียวเอง เลยถ่ายผลงานมาให้ดูชมครับ

เป็นตัวแทนของภาคลำดับที่ 1 ครับ ด้วยคะแนน 97/10

ด้วยความหิวและล้า จึงจัดการไปเรียบเลยล่ะครับ - -''

iCamp ‘09 Award

ผมเคยคิดนะ ว่าตอนที่ผมอยู่ม.ต้น อยากให้มีกิจกรรมนี้เกิดขึ้นที่โรงเรียน แต่ไม่มีใครเปิดใจเท่าไร
กิจกรรมนี้จึงไม่ได้มาตอนรุ่นผม แต่มาตอนที่รุ่นผมอยู่ม.ปลายแทน ผมมีโอกาสได้เข้ามาช่วย
อาจารย์ท่านนึง ที่ท่านถูกเด็กทอดทิ้ง หักหลังกลางคัน ด้วยความที่ใจมันรัก ทุ่มเท จึงอาสาขอช่วย
โดยได้นำรุ่นน้องอีกคน ไปเป็นผู้เข้าแข่งขัน ส่วนผมไปสังเกตการณ์

กิจกรรม iCamp ‘09 เป็นกิจกรรมที่ให้นักเรียนชั้นม.ต้น ได้ฝึกตัดต่อภาพยนตร์สั้น ด้วยโปรแกรม
บนเครื่องแมคนี่ล่ะครับ ผมเองก็มีโอกาสอยู่บริเวณนั้น ก็ได้ฝึกเทคนิคต่างๆไปในตัว กับดูเทคนิค
การถ่ายทำภาพยนตร์สั้น ซึ่งเป็นอะไรที่ชื่นชอบ ในงานก็มีพี่มะเดี่ยว ซึ่งเป็นผู้กำกับหนังดังหลาย
เรื่อง ซึ่งก็มีโอกาสได้ถ่ายรูปด้วย แต่รูปอยู่ในกล้องอาจารย์ - -”

ความสำเร็จทั้งหลาย ก็ยกความดีความชอบ ให้กับความตั้งใจของรุ่นน้องทุกคนครับ

กิจกรรมโครงงานบูรณาการ OCOP

กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมของโรงเรียนครับ ที่ให้ันักเรียนทุกห้อง ทุกระดับชั้น ทำกิจกรรมโครงงาน
ที่สามารถบูรณาการได้ 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ ชื่อเต็มๆก็คือ One Class One Project :
Integrated 8 Subjects ครับ โดยปีนี้ได้เป็นประธานกิจกรรมนี้ของห้องเรียน จัดทำโครงงาน
ภายใต้ชื่อ “จัดทัพนักษัตร (12 beliefs)” ครับ เป็นการโยงเรื่องศาสตร์ความเชื่อ กับ หลัก
วิทยาศาสตร์ ให้อยู่ร่วมกันได้ ซึ่งก็ได้รับรางวัลชนะเลิศมา เป็นที่น่าพอใจครับ

ผอ.ชอบอย่างเดียวครับ คือเครื่อง iMac พูดแล้วพูดอีก - -''

ตัวอย่างบอร์ดนำเสนอผลงาน ที่ทำเองให้ทุกกลุ่มครับ

ดีใจที่เป็นส่วนหนึ่งให้พาเพื่อนๆร่วมห้อง มาถึงความสำเร็จร่วมกันครับ

กิจกรรมวันคริสต์มาส 52

ที่ห้องอาสาช่วยกันออกแบบการแสดงบนเวทีครับ ผมเองก็ขอไปร้องเพลงพระราชนิพนธ์ ซึ่งอ.
หลายๆท่าน request มาเหลือเกิน เลยให้เพื่อนช่วยไปเต้นประกอบเพลงครับ คลิปร้องเพลง
ขอไม่นำเสนอ เสนอเป็นภาพนิ่งหลังการแสดงจบแล้วกัน

ที่ยกมือชูเลขสี่ นี่คือขอเกรดครับ

NSC ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่

กิจกรรมที่ดำเนินมาตลอดปลายปี จนถึงช่วงปีใหม่นี้ ก็ทำงานจนลืมวันลืมคืนกันเลยล่ะครับ เนื่องจาก
ว่าผมส่งโปรแกรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ ที่ชื่อ “ห้องทดลองของต้นกล้า (Tonkla’s Laboratory)”
ไป โดยได้รับทุนอุดหนุนวิจัยเป็นที่เรียบร้อย และอยู่ในช่วงการพัฒนา

คุณครูที่ปรึกษาช่วยหาข้อมูลครับ ตรวจสอบแบบนักวิจัยเลย

ก็อย่าลืมติดตามผลงานแล้วกันนะครับ จะนำมาให้คุณผู้อ่านเป็นผู้ทดลองใช้แน่นอน โดยพัฒนา
ร่วมกับรุ่นน้องสองคนที่มีความสามารถด้าน Flash ครับ

ฝ่ายเสียง และสคริปต์ :D

สองคนนี้ครับ รุ่นน้องผมเอง คนนึงให้วาด คนนึงให้ืำทำ Action Scripts และโครงสร้าง

ทั้งหมดนี้ก็อยู่ในช่วงการพัฒนาครับ ก็หวังว่าจะเสร็จโดยเร็ว เพราะว่า due date คือวันที่ 4
มกราคม 2553 นี้แล้วล่ะครับ และเตรียมการนำเสนอวันที่ 11 มกราคม 2553 ที่ขอนแก่น
ก็ขอกำลังใจจากผู้อ่านทุกท่านด้วยนะครับ

ส่งท้ายปีนี้ ไม่มีอะไรพิเศษครับ ได้แต่กล่าวจากใจจริงๆครับว่า “สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๓”

ขออาราธนาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก ช่วยดลบันดาลให้ผู้อ่านบล็อกของผมทุกท่าน
ประสบแต่ความสุข ความเจริญ ตลอดปีใหม่ ๒๕๕๓ นี้ด้วยเทอญ ..

Magic Mouse เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ของ Apple ที่เพิ่งออกมาได้ไม่นาน ด้วยความที่มันเป็น The
World’s first Multi-touch mouse ก็คือเป็นเมาส์ที่เป็นระบบสัมผัสแบบ Multi-touch ตัวแรก
ของโลก มันก็ไม่น่าแปลกใจที่คนจะให้ความสนใจ รูปลักษณ์ที่ออกแบบมาก็น่าใช้มากๆ สนนราคา
อยู่ที่ 2,390 ครับ

ใบเสร็จ

หลังจากที่ผมมีปัญหาตบตีกับเมาส์ตัวเก่า ที่สะดือ (หรือ Scroll กลมๆนั่น) มันใช้การไม่ค่อยได้
และพังง่ายมาก ก็เลยตัดสินใจ วันนี้ได้รับของลองมาดูกันครับ

แกะแล้ว !!

ก่อนอื่นต้องอัพเดต Mac ให้เป็นรุ่น 10.5.8 ก่อนนะครับ ถึงจะติดตั้งตัว Software Update ในส่วน
ของ Magic Mouse ได้ พอติดตั้งทุกอย่างแล้วก็ไปตั้งค่าใน Set up Bluetooth devices…
เลือในส่วนของ Bluetooth Mouse แค่นี้ก็พร้อมใช้งานละครับ

หนูทรงพลัง กับ หนูวิเศษ (สบู่) ประชันกันครับ

ผลการทดลองใช้

ข้อดี

• รูปร่างลักษณะ สวยมาก
• จับได้กระชับมือพอดี
• Multi-touch เวลา scroll mouse ทำงานได้ลื่นดีครับ
• ถ้าใครอยากลองถูๆ ถ้ามี Mighty mouse หรือเมาส์รุ่นก่อน มันก็พื้นผิวคล้ายๆกันนะผมว่า

ข้อเสีย

• มันใช้ได้กับ Windows XP ในเฉพาะส่วนที่เป็นการคลิก (แค่นั้น)
• เวลาใช้บนแมคใครที่ติด Expose’ หรือโปรแกรมแผ่หน้าต่างออก เวลาใช้โปรแกรมนี้บน
  เมาส์เดิม ปกติผมจะตั้งไว้ให้มันขึ้นเมื่อบีบเมาส์ครับ (เมาส์ตัวเก่า บีบได้) แต่เจ้าตัวนี้ไม่
  ค่อยมีลูกเล่นในส่วนที่เป็น Multi-touch มากเท่าไร

ใครอยากดูรูปเพิ่มเติมไปดูใน Flickr Album ของผมแล้วกันนะครับ (ไหนๆก็สมัคร Flickr Pro
ละ)

ยังไงเมาส์นี้ก็เหมาะกับการใช้งานบนแมคอยู่ดี จะสวยแค่ไหนก็เถอะนะ…

เพิ่มเติม

สืบค้นไปมา ไปเจอ How-to: Enable Expose and Spaces for the Magic Mouse แต่ยังไม่ได้
ลองนะ ขอไปศึกษาก่อน

แน่นอนครับว่า บรรยากาศงานเมื่อต้นปีที่แล้ว หลายๆคนคงพูดถึง ตัวผมเองก็ขี้เกียจมายาวนาน
จนถึงบัดนี้ จริงๆแล้วเป็นเพราะว่าฮาร์ดดิสก์ที่เป็นตัวเก็บข้อมูลของกระผม มันไม่เพียงพอต่อการ
ตัดต่อวิดิโอครับ จึงสัญญาไว้ว่า ถ้าได้ฮาร์ดิสก์ที่มีพื้นที่เพียงพอแล้ว จะดำเนินการตัดต่อทันที
เพราะว่าตัวต้นฉบับเนี่ย ก็กินพื้นที่ไป 20 GB แล้วครับ

ยังไงก็เป็นงานแรกครับ และอาจจะมีงานต่อไปอีก……….(หรือเปล่า) แค่นี้ก็หนักสุดยอดแล้วครับ
ผมไม่เอาเสียงสดในคลิปที่ไปสัมภาษณ์ เพราะเตรียมตัวน้อยไปหน่อย เลยเอาเสียงตัวเองใส่ไป
แทน ก็ใช้เวลาล่ะครับ กว่าจะเขียนบทพูด กว่าจะตัดออก กว่าจะใส่เสียง เสร็จก็เที่ยงคืนของเช้า
ที่เขียนบล็อกในต้นเดือนใหม่ “พฤศจิกายน” นี้ล่ะครับ ยังไงก็ตามก็ขอน้อมรับข้อคิดเห็นไว้ล่วงหน้า
ในการปรับปรุงการทำงานตัวเองต่อไปครับ ดังนั้นดูวิดิโอเสร็จแล้ว อย่าลืมคอมเมนต์นะครับ

สุดท้ายก็ใกล้ถึงเทศกาลวันลอยกระทงแล้วครับ ยังไงก็ดี อยากให้พวกเราเป็นหูเป็นตา ในการ
รักษาความสะอาด รักษาประเพณีนี้ไว้ให้อยู่ต่อๆไปครับ ถ้าไม่เข้าใจก็ฝากเรื่อง วันลอยกระทง
วันที่ไม่ควรจะลืมไปตามเวลา ของน้อง @mekz ไว้ด้วยแล้วกันครับ

12 ตุลาคม : เดินทางสู่ขอนแก่น …

วันที่ 12 นี้จริงๆแล้วเป็นวันเริ่มต้นของค่ายยุวคอมพิวเตอร์ 2552 ที่รร.จัดขึ้นครับ เสียดายที่ไม่ได้
ชมพิธีเปิด และช่วยดูแลน้องเป็นระยะเวลาหนึ่งวัน  ผมไปรอรถตู้โรงเรียนเพื่อไปแข่งขันตอบปัญหา
คอมพิวเตอร์ที่ ศูนย์พัฒนาทักษะและการเรียนรู้ ICT จ.ขอนแก่น อยู่บนตลาดสดครับ กิจกรรมนี้
เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมการแข่งขันตอบปัญหาทางด้านไอซีทีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งก็มี
การคัดเลือกเป็นกลุ่มจังหวัด 3 ลำดับแรก มาแข่งขันกันในวันนี้ครับ แต่ละคนก็น่ากลัวทั้งนั้น

บรรยากาศของพิธีเปิดการแข่งขัน E-Saan ICT Genius 2009

ศูนย์นี้ตั้งอยู่บนตลาดสดจริงๆนะครับ แต่กลิ่นก็ไม่หึ่งขึ้นมาข้างบน

รอบแรกจะเป็นการแข่งขันแบบตอบคำถามปรนัย 300 ข้อครับ คำถามก็จะเป็นพื้นฐานคอมพิวเตอร์
อินเทอร์เน็ต เครือข่าย และโอเพนซอร์สนิดหน่อย รอบแรกนั้น คะแนนผมเป็นลำดับที่ 2 ครับ
กิจกรรมนี้แข่งคู่กับรุ่นพี่ ก็ช่วยๆกันครับในรอบๆแรก ผลัดกันรู้

ผมกับรุ่นพี่ ม.6 ครับ (@bombot)

ขึ้นเวที ตอบคำถามรอบชิงครับ 10 คำถาม

รอบที่สอง จะขึ้นเวทีแล้วครับ รอบนี้ตื่นเต้นมาก คัดเหลือ 8 ทีมสุดท้ายไปแข่งขันครับ การแข่งขัน
จะเป็นคำถามความรู้รอบตัวเทคโนโลยี ก็คล้ายๆกัน แต่คำถามจะใกล้ตัว ใหม่ๆ หน่อยครับ เป็น
ลักษณะของการตอบคำถามแบบให้เวลาจำกัด 1 นาที แล้วเขียนกระดาษคำตอบส่งไป ประกาศ
คะแนนตรงนั้นเลย ซึ่งก็มีที่ทำได้หลายข้อ ทำให้ได้คะแนนสิบเต็มอย่างน่าตกใจ ก็ดีใจสุดๆไปเลย
ครับ กิจกรรมตรงนี้ก็สนุกดีครับ พิธีกรเฮฮาดี ก็เอาเป็นว่าคุ้มค่ากับความตั้งใจตรงนี้ครับ

ดีใจกับรางวัลที่ได้ ^^

สรุปคำถามรอบชิงชนะเลิศ (วงเล็บคือเฉลยจากคณะกรรมการครับ)

1.  โหมดใดที่ใช้ติดต่อเครื่องสู่เครื่องโดยไม่ผ่าน Access Point (P2P , Adhoc)
2. เรียกกลุ่มเว็บไซต์ชุมชน เช่น Twitter , hi5 , Facebook ว่าอะไร (Social Network)
3. หน่วยงาน ThaiCERT เกี่ยวข้องกับเรื่องใด (Security)
4. เทคโนโลยีใดที่มาพร้อมกับ Web 2.0 ที่ไม่ต้อง refresh หน้าจอและใช้ร่วมกับภาษา XML
( Ajax )
5. ให้ยกตัวอย่างชื่อซอฟต์แวร์ประเภท CMS มาอย่างน้อย 4 ชื่อ
(Drupal , Mambo , Joomla , PHP-Nuke …)
6. ความเร็วในการรับส่งข้อมูลของ Fast Ethernet เท่ากับเท่าไร (100 Mbps)
7. คำว่า Phishing หมายถึงอะไร ? (การหลอกลวงข้อมูลจากผู้ใช้ผ่านเว็บไซต์)
8. ให้ยกตัวอย่างภาษาคอมพิวเตอร์ที่เป็น Scripts Language ( JS , PHP ,…)
9. ให้ยกตัวอย่างระบบจัดการฐานข้อมูลที่เป็น Opensource มา 3 ข้อ​ ( MySQL , PostgreSQL,
Firebird ,…)
10. ระบบ GIS ย่อมาจากอะไร ( Geographical Information System )

ทั้งหมดนี้ก็เหลือเชื่อครับว่า ตอบมาได้ทั้งหมด T_T (ภูมิใจมาก) ยังไงก็หวังว่าเป็นแนวข้อสอบ
สำหรับคนที่สนใจนะครับ เพราะทราบข่าวเบื้องต้นว่า ปีหน้าอาจจะมีการจัดการแข่งขันแบบ
National ชิงถ้วยจากนายกฯ เลย

12-16 ตุลาคม : ค่ายยุวคอมพิวเตอร์ สสวท. 2552

ปีนี้มาเป็นพี่เลี้ยงอีกปีนึงครับ กลับถึงที่นั่นประมาณทุ่มกว่าๆ ก็เริ่มต้นพาน้องทำกิจกรรม
ให้น้องคุ้นเคยกับรุ่นพี่ เพราะวันสุดท้ายเขาเป็นกิจกรรมให้ทำโครงงานครับ จึงต้องให้น้องเขา
กล้าสนทนากับรุ่นพี่เหมือนกัน กิจกรรมค่ายนี้เป็นของสสวท. (สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์
และเทคโนโลยี นะ ไม่ใช่ สมาคมสาวแว่นแห่งประเทศไทย) มีหลายปีแล้วล่ะครับ เป็นเรื่องของการ
เรียนการสอนโปรแกรมมิง ในระดับม.ต้น เป็นเรื่องของการตัดสินใจ ตรรกศาสตร์ นิดหน่อยครับ

เขาให้มาเป็น Staff คร้าบบ..

ผลตอบรับจากการทำงานของตัวเองก็ดีครับ เพราะว่ามีน้องๆหลายคนไม่เข้าใจ ผมก็บอกว่าผม
พยายามทำตัวเป็น Talking Dict แปลภาษาคอมให้น้องๆเข้าใจ อธิบายย้อนหลัง เพราะอ. ไป
ค่อนข้างเร็วมากๆ ผมก็ต้องนั่งค่อยๆ แปลงเป็นภาษาพูด ไล่ตามโต๊ะน้องๆกลุ่มผมและกลุ่ม
ใกล้เคียง วันสุดท้ายผมก็เสียงแหบๆตามคาด แต่ผมก็บอกรุ่นน้อง ตอนที่ขึ้นไปแสดงกิจกรรม
ว่า ” ถึงแม้ว่าพี่จะไม่ได้เห็นความสำเร็จของน้องๆในวันสุดท้าย พี่อธิบายจนเสียงแหบแบบนี้
แต่พี่ก็ภูมิใจ ที่ทำให้น้องได้รับประสบการณ์ดีๆแบบนี้เช่นกัน “ รู้สึกดีมาก .. มีคนเขียนคอมเมนต์
มาขอบคุณผมเยอะมาก ก็น้อมรับไว้ทุกคนนะครับ

กิจกรรมภาคสนามก็ต้องเล่นกับเขาด้วย - -''

วันสุดท้ายก่อนจากค่าย ผมจำเป็นต้องช่วยน้องทำโครงงานครับ โดยการพัฒนาเกมที่ทำมาจาก
Borland Delphi และเนื่องจากว่า ผมต้องเดินทางตั้งแต่เช้าในวันรุ่งขึ้น เพื่อไปร่วมกิจกรรม
NLCX จึงทำให้ผมต้องพยายามสะสางงานทุกอย่าง เพื่อให้สบายใจ นอนตาหลับ = = ”
และเพื่อให้น้องเขาสามารถทำต่อได้ ผมก็ต้องใช้ความพยายามในการคิดโครงสร้างโค้ดมันออกมา
ตีสองครับ ผมถึงได้นอน ตาเป็นแพนด้า ตื่นขึ้นมาเพราะรุ่นน้องมาปลุกให้ครับ ขอบคุณจริงๆ

น้องๆภายในกลุ่ม

เช้าวันนั้นก็เดินทางไปร่วมกิจกรรม NLC X Camp ต่อเลยครับ เป็นที่มาของบล็อกตอน
NLC X Camp ครับ

เหนื่อย แต่เปี่ยมด้วยประสบการณ์ แบบนี้ก็ยอมครับ …

16 ตุลาคม : วันแรกของการเดินทาง

ผมกำลังอยู่ในระหว่างค่ายของที่รร. คือค่ายยุวคอมพิวเตอร์ ซึ่งผมจะพูดในบล็อกตอนถัดไป ผมไป
เป็นพี่เลี้ยงอยู่ในค่ายนี้ครับ แล้วคืนนั้นผมก็นอนตีสอง เพื่อทำโค้ดให้รุ่นน้องด้วย ทำให้สภาพนี่เรียก
ว่า สิ้นสภาพ เลยก็ได้ โทรมจริงๆครับ เดินทาง นอกจากเมารถแล้วยังมีอาการปวดหัวจากผลพวง
ของการนอนดึก แวะทานข้าวระหว่างเดินทางเข้ากรุงเทพอยู่นาน มึนๆครับ เหมือนแมลงสาบโดน
สเปรย์ฉีดใหม่ๆ จะออกอาการงงๆครับ เดินหายาดมอยู่นานในเซเว่น ก็เดินทางต่อ

เดินทางต่อ ก็ไม่เห็นวี่แววของคนเดินเพ่นพ่านเลยครับ คิดในใจก็คือ เริ่มกิจกรรมแล้ว ได้ยินเสียง
แว่วๆ ก็ประมาณว่า มีการจับกลุ่มกันแล้วด้วย ผมก็กลัวพลาดมากครับ เขียนชื่อห้องด้วยความที่
มือสั่นแล้วรีบวิ่งเข้าไป ทันใดนั้นเอง ก็เจอเซอร์ไพรซ์จากในห้องเล็กน้อย คือการปรบมือพร้อมกับ
ฮาเฮ มาจากทั้งห้องประชุมใหญ่นั้น สร้างความอับอายและงงยกกำลังสองให้ตัวเอง

นั่งทำงานกันตามกลุ่มครับ

บ้างก็นอนทำ (เพราะว่ามันใกล้สายแลน โหลดเร็วกว่า !)

บรรยากาศรวมๆของการทำกิจกรรมครับ กินไปด้วย ทำไปด้วย อิ่ม ... หลับ...

เดินไปที่ ที่นั่งที่พี่เขาจัดเตรียมไว้ให้ และสนทนากับเพื่อนร่วมงาน ที่มีชาย 4 หญิง 1 มีคนที่คุ้นเคย
อยู่ 1 คน คือ กวางตุ้ง ซึ่งเป็นเพื่อนที่เจอกันหลายครั้งในการแข่งขัน NLC และเจอล่าสุดเมื่องาน
ตอบคำถามภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ซึ่งจะเล่าไว้ตอนถัดไป)

ทีมงานของ NECTEC ที่ทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย เพื่อช่วยพวกเราครับ (สังเกตหน้าจอ)

ปีนี้รูปแบบการแข่งขันเป็นลักษณะทำงานแบบมาราธอนครับ เขาเลยตั้งชื่อว่ากิจกรรม CodeFest
NLC คือมีโจทย์ยากๆมาให้ทำงานร่วมกัน ประเด็นคือ คนทำได้ก็ทำไปครับ คนไม่ได้ก็นั่งเฉยๆ
แบบนี้มันยังไม่ได้วัดความสามารถเท่าไร แต่ก็นะ ถ้าตั้งใจดูมันก็ได้ประโยชน์ เอาไปใช้ในการทำ
ข้อสอบได้ด้วย อันนี้นับว่าเป็นข้อดี

ผ่อนคลายของจริง ต้องนี่ !! เล่น Wii มันซะเลย

งงๆอยู่ครับ หลังจากที่โดนแซวโดยการปรบมือ

พี่มาย ที่เป็นพี่รอบประชาชนที่อยู่กลุ่มเดียวกันก็เฮฮา อัธยาศัยดี งานเลยไม่ซีเรียส ค่อยๆพูด
ค่อยๆจา เลยได้เริ่มกันประมาณเย็นๆ พองานเราเริ่มก็เกิดพังกระทันหัน และก็ได้ไปคิดกันใหม่
ตอนประมาณตีหนึ่งกว่าๆ ผมจึงได้นอนคืนนั้นตีสี่ แม่เจ้าาา….

พี่มาย พี่พัฒน์ กวางตุ้ง นัท (ไม่อยู่ในภาพ) สมาชิกในทีมครับ นั่งแก้ Presentation

นึกสภาพตอนตัวเองตื่นเช้าวันนั้นไม่ออกครับ คืนต่อไปผมต้องเริ่มไปนำเสนอผลงานละ
คะแนนจากการตรงนี้ทั้งหมด คิดเป็น 30% ของกิจกรรมทั้งหมดครับ

17 ตุลาคม : นำเสนอผลงาน

กรรมกวน เอ๊ย กรรมการครับ กดดันพวกเราทุกคนอยู่

ตื่นมาประมาณหกโมงครึ่งครับ (ยังไหวอยู่)​ ทานข้าวแล้วเราก็เริ่มจับฉลากกัน ทีมนึงจะใช้เวลาใน
การนำเสนอประมาณ 20 นาที มีการซักถามสิ่งที่เกิดขึ้น ผมได้กลุ่มที่ 10 ครับ จาก 20 กลุ่ม เช้าทั้ง
เช้า ก็ Standby รอไว้ ก็ไม่ถูกเรียก เสียพลังงานไปค่อนข้างมากครับ ผมต้องดื่มกาแฟ หาอะไรจุกจิก
เข้าท้องตลอด ก็รอดมาถึงบ่ายครับ เริ่มเข้าไปนำเสนอ

สิ่งที่ผมพยายามทำตลอดระยะเวลา 3-4 ชม. (หลังจากที่เปลี่ยนโจทย์กระทันหัน) นั่นก็คือ การออก
แบบระบบสำหรับ ธุรกิจเสื้อผ้าสำเร็จรูป ตามที่พวกเราเข้าใจ ผมจึงใช้  Joomla LaiThai
e-Commerce ซึ่งเป็น CMS ตัวนึงที่เก็บข้อมูลของสินค้า รายการสต็อค ต่างๆได้ แต่สิ่งที่ทำไป
ก็ค่อนข้างผิดหวังเล็กน้อย ที่สิ่งที่ทำไม่ตรงกับความต้องการของกรรมการ เลยถามว่าสิ่งที่กรรมการ
ต้องการเป็นแบบไหน กรรมการอยากได้ลักษณะของ EPM (via @icez) คือมีการบอกสถานะ
ของการจัดส่ง รายงานสถิติต่างๆ ซึ่งผมก็ต้องบอกว่า แทบร้องครับ เพราะสิ่งเหล่านี้ไกลตัวมาก
จึงได้เรียนคณะกรรมการไปในตอนท้ายว่า “ให้ลองพิจารณาจากแนวคิดของพวกเราก่อนแล้วกัน”

ขณะนำเสนอผลงาน (ขอบคุณรูปจาก @mrchoke ครับ)

ทำให้ได้แนวคิดว่า มีหลายสิ่งหลายๆอย่างที่เกินตัวเรา ในเมื่อเราทำไปแล้ว มันแก้ไขไม่ได้ ก็ได้
แต่แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าเท่านั้น สิ่งไหนที่ยังมีเวลาพอที่จะศึกษาเราก็ศึกษาและพยายาม
มันให้เต็มที่ แต่บางครั้งมันก็เกินความสามารถเรา อันนี้ก็น้อมยอมรับแต่โดยดี

นำเสนอเสร็จก็ได้เวลานอนพวกผมแล้วครับ ใช้เวลา 2-3 ชม. นอนให้เต็มที่ก่อนที่จะมารับประทาน
อาหารเย็นกัน

เย็นนี้ก็มีโอกาสได้ทำ TweetCast Live กับเพื่อนๆชาว Twitter-er รุ่นๆเดียวกัน ที่ไปร่วมกิจกรรม
ด้วย ก็มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน และก็เป็นครั้งแรกของพวกเรา ที่มีโอกาสได้นำ
ใบหน้า เสนอตัวออกมาด้วย ก็ถือว่าครั้งแรกของพวกผม มีโอกาสหน้าก็ไม่พลาดแน่นอน
ทั้งนี้ต้องขอบใจกล้องของ @thanik และเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับเช็คข้อความของ @mekz ด้วย

ชวนพี่โบ้ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ประสานโครงการ NLC มาประชาสัมพันธ์เพื่อนๆด้วยครับ ปีหน้าจะได้มีโอกาสเจอกัน

ใครอยากชม TweetCast Live ! ของพวกเราก็ติดตามชมผ่าน Record ของ ustream.tv นาย
thanik ได้ก่อนครับ แต่สำหรับ Version YouTube ขอให้ @LifeZ เป็นคนอัพโหลดให้ แล้วเดี๋ยว
จะมาอัพเดตลิงก์ที่นี่อีกทีครับ

18 ตุลาคม : สอบเซอร์แบบเซอร์ๆ

ถ่ายภาพรวม ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดครับ

ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกว่ามันยังนอนไม่อิ่ม แต่นะ เป็นวันสุดท้ายแล้วครับ และเป็นการสอบ
Certificate ของ NECTEC ซึ่งจะมีการนำคะแนนในส่วนนี้ถึง 70% ไปเป็นส่วนของการตัดสิน
ในการผ่านไปรอบชิงชนะเลิศครับ ซึ่งเมื่อคืนหลังจากที่เราได้แนะนำให้พี่โบ้มาพูดถึงโครงการ
NLC ก็ได้คำตอบว่า NLCP Certificate เหมือนกับข้อสอบ O-NET ของวิชา Linux ครับ
ซึ่งต่อๆไปจะรองรับกับการทำงานในองค์กรเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์เยอะเหมือนกัน ซึ่งเป็นที่น่ายินดี
ที่เราเป็นส่วนหนึ่งของการทดสอบของทาง NECTEC  ด้วยครับ

เครียดเว้ย ~~!

ข้อสอบมีทั้งหมด 2 ชุดครับ สำหรับประเภทนักเรียน (Client) คือส่วนที่เป็น Basic และ Advanced
อย่างละ 100 ข้อครับ ให้เวลาชุดละ 1 ชม. ซึ่งก็พอทำได้ ไม่เกินความสามารถของคนที่เล่นเป็น
ประจำนะ ยังไงก็มาลองวัดมาตรฐานโดยการแข่งขันกันครับ

ทั้งนี้คะแนนทั้งหมดก็ต้องติดตามสิ้นเดือนนี้ครับ วันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม ก็หวังว่าเพื่อนๆหลายๆคน
จะประสบความสำเร็จ ตามที่ตั้งใจไว้นะครับ พวกเราอาจจะได้เจอกันอีกรอบถัดไป

ผิดคิว - - ''

ถ่ายกับเพื่อนหน้าใหม่ๆครับ @mekz , @framekung , @design_mania , @lifez ตามลำดับ ข้างหน้าคือน้องที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้ครับ

ถ่ายกับผู้หลักผู้ใหญ่กันบ้าง ด้านล่างครับ @winggundamth , @champjss และ darker08

ยังไงก็ดี ต้องขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกคนครับ ที่เป็นกำลังใจให้ หลายๆคนมารู้จัก Framekung จาก
ค่ายนี้ ความรู้สึกที่พูดคุยกันกับเพื่อนๆ รู้สึกดีมากเลยนะ เป็นกำลังใจดีๆให้ก่อนเปิดเทอม
มีเพื่อนๆกลุ่มหนึ่งที่ติดตามผลงานบล็อกก็ดี หรือจากการแข่งขันครั้งที่แล้วก็ดี มาพูดคุยเป็นกำลังใจ
ให้ ผมก็น้อมรับคำขอบคุณนี้ไว้ครับ ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน ซึ้งจริงๆ T_T

ทิ้งท้ายไว้ว่า “บล็อกนี้ อยู่ได้เพราะมีเพื่อนๆเป็นกำลังใจให้เท่านั้นครับ”
ผมไม่มีรายรับที่แน่นอน ผมไม่มีรายได้เสริมจากการทำเว็บนี้แม้แต่น้อย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ได้ตอบแทน
เหมือนกับเป็นการทำให้ผมมีกำลังใจดีๆทุกวันนี้ นั่นคือ เพื่อนๆทุกคนครับ

ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่น้องชาวไทย ~

ก่อนจะได้เขียน ก็ได้มาเคลียร์ความคิดเห็นอยู่หลายเรื่อง ที่ไม่ได้รับการอนุมัติ (คือปกติแล้วเนี่ย
ผมจะต้องเป็นคนอนุมัติความคิดเห็นนั้นๆก่อนที่จะเอาขึ้นหน้าเว็บเพื่อป้องกันสแปม และผู้ประสงค์
ไม่ดีครับ) ซึ่งผมเองก็เจอผู้ไม่ประสงค์ดี แต่ไม่ใช่สแปม ก็ไม่อยากจะใช้สื่อแบบนี้ ประจานใครจริงๆ
เพราะผมก็ไม่ได้ไปเหยียบตาปลาใครครับ ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน เพียงหากแค่เขาจะเดือดร้อนใจ
ตัวเอง ยังไม่ผมไม่ถืออะไรนะครับ ไม่ชอบกันก็ไม่ต้องมาคอมเมนต์ให้เสียเวลาก็ได้ เอาเวลาอยู่บ้าน
นั่งทำสิ่งที่คิดว่ามันทำให้ตัวเองมีความสุข คนอื่นไม่เดือดร้อน ก็พอแล้วครับ พ่อแม่ผมสอนแค่นี้

ที่ผ่านมาก็ถ้านับจากบล็อกตอนที่แล้วสรุปคร่าวๆให้ฟังครับ ว่าหายๆไปมีอะไรมาเพิ่มบ้าง

• โครงการ NSC (การแข่งขันพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์แห่งประเทศไทย)
  ทุนสนับสนุนวิจัยรอบแรก ผมผ่านครับ ต่อไปคงเป็นขั้นพัฒนาผลงาน โครงการใช้ชื่อว่า
  “ห้องทดลองของต้นกล้า” เป็นสื่อการเรียนรู้ ที่เกี่ยวกับเรื่องอัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีใน
  รายวิชาเคมีครับ ก็หวังว่างานจะเสร็จภายในต้นปีหน้า​ (งานยังไม่เริ่มเลย พูดถึงกำหนด
  การเสร็จซะละ) เสร็จเมื่อไร เอามาให้ชมแน่นอนครับ

  

• ค่ายพัฒนาศักยภาพวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ ของโครงการพิเศษที่โรงเรียน จัดขึ้น
  ระหว่างวันที่ 28 กันยายน - 2 ตุลาคมครับ ได้ใช้ชีวิตอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยที่ใกล้รร.ที่สุด
  คือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.) โดยมีกิจกรรมเป็นการทดลอง อยู่ในห้องปฏิบัติการ
  เป็นอะไรที่แปลกดีครับ ในชีวิตไม่เคยมีโอกาสได้เข้าห้องทดลอง แม้กระทั่งในโรงเรียน

ห้องปฏิบัติการวิชาเคมี

ทดลองหาสาร Unknown ครับ ว่าคือสารอะไร

ภายในห้องปฏิบัติการเคมี

ห้องปฏิบัติการชีววิทยา

สอนการตรวจสอบโครงสร้างสิ่งมีชีวิตด้วยกล้องจุลทรรศน์

ถ่ายด้วยกล้องมาจนได้ - -''

คาบคณิตศาสตร์ครับ (วันสุดท้าย)

เอาเข้าจริงๆ อาจจะไม่มีสาระอะไรเลยในตอนนี้ (จริงๆก็ไม่ได้หวังให้คนอ่านได้สาระไปเท่าไร
เหมือนจะมาบ่นๆ มากกว่า :P)

ตอนนี้จึงอยากบอกแค่ว่า ปิดเทอมแล้วครับ แต่งานแน่นเหมือนเดิม มีอะไรเจ๋งๆก็ไม่พลาดที่จะ
มาเล่าสู่กันฟังเหมือนเดิมครับ

ปฏิทินงานช่วงนี้

12 - แข่งตอบปัญหาคอมพิวเตอร์ที่ขอนแก่นครับ ; คำถามไหนเจ๋งๆ รูปแบบการแข่งขัน เดี๋ยวจะ
เก็บบรรยากาศมาเล่าใหัฟัง

12-16 - สังเกตว่าชนกันครับ ช่วงนี้เป็นพี่เลี้ยงกิจกรรมค่ายยุวคอมพิวเตอร์ที่โรงเรียน เป็นปีที่ 2
ที่ได้ช่วยโรงเรียนครับ ในการสอนเขียนโปรแกรมด้วย Borland Delphi ของสสวท.

16-18 - ชนกันอีกแล้วครับ นี้เป็นการแข่งขัน Linux ครับ (NLC X) ที่อุทยานวิทยาศาสตร์สิรินธร
ปทุมธานีครับ ; บรรยากาศปีนี้ก็ไม่พลาดเหมือนเดิม ยังไงก็จะพยายามติดต่อมาให้ได้ครับ

(19 เปิดเรียนภาคเรียนที่ 2/2552)

สังเกตว่า เวลาที่ให้ชิวได้ มีอาทิตย์นี้อาทิตย์เดียว - -”

ผมและอาจารย์ ถ่ายร่วมกับนักเรียนที่มีความสามารถด้านจัดรายการวิทยุ ที่ได้รับรางวัล

พูดถึงโครงการ

ถือว่าเป็นงานที่ชอบมากๆเลยครับ เกี่ยวกับการที่ทำงานด้านนี้ จริงๆไม่อยากเรียนว่ามันคือ
การแข่งขันเท่าไร แต่เป็นการฝึกฝน หรือการทดสอบมากกว่า เพราะว่าหลังจากการแข่งขัน จะมีใบ
คะแนนซึ่งเป็นเกณฑ์กลางที่คณะกรรมการใช้ตัดสิน มีความละเอียด และสมบูรณ์ในฟอร์มมากๆ
มาตรฐานเยี่ยมเลยทีเดียว สำหรับใครที่สนใจอยากจะเข้าร่วมแข่งขัน ทดสอบความสามารถ
ก็เข้าร่วมแข่งขันในปีที่ 8 ได้ครับ ซึ่งรายละเอียดอยู่ในเว็บไซต์ของโครงการ

รับรางวัลกับท่านอธิการบดี (รูปเบลอมาก เพราะเปิด Flash)

บรรยากาศการรับรางวัล

ตื่นเต้นครับ เพราะว่าปีนี้ได้รับ 2 รางวัล จากการแข่งขันทั้งสองประเภท ในการแข่งขันครั้งแรก
เดินทางออกจากโรงเรียน 09.00 น. (จริงๆพิธีเริ่ม 11.00 น.) กับอาจารย์พิษณุพงศ์​ ซึ่งเป็นอาจารย์
ที่ปรึกษา มุ่งไปยังอาคารเรียนรวม 2 ห้อง B5101 เพื่อเข้าพิธีมอบรางวัล ซึ่งมีประธานในพิธี
ศ.ดร.ประสาท สืบค้า ท่านอธิการบดีของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เป็นผู้มอบรางวัล

ผม อาจารย์ที่ปรึกษา ถ่ายร่วมกับ ผศ.หนึ่งหทัย รองคณบดีสำนักวิชาเทคโนโลยีสังคม

สุดท้ายอยากให้ผู้อ่านลองมีประสบการณ์ด้านการพูดแบบนี้บ้างครับ เป็นอะไรที่แปลกใหม่
บางครั้งการพูดต่อสาธารณชนอาจจะทำได้ดีไม่มีปัญหา แต่การพูดกับกล้องนี่ ให้ความรู้สึกอีก
รูปแบบ เพราะไม่ใช่เป็นการสื่อสารธรรมดา แต่เป็นการสื่อสารที่ต้องใช้จังหวะ น้ำหนักเสียง
การออกเสียง การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า บุคลิกภาพ และอีกหลายๆเรื่อง ถือเป็นการทดสอบ
ความสามารถด้านการสื่อสารแบบสมบูรณ์แบบเลยก็ว่าได้ครับ มีความยาก อาศัยการฝึกฝนจริงๆ

เย้ เย สองรางวัล ^^

เป็นเทปที่ไปพูดวันนั้นครับ ฟังแล้วอาจจะมีติดๆอยู่บ้าง ข้อเสนอแนะจะถูกนำไปปรับปรุงต่อไป
แล้วพบกันใหม่ ปีหน้าครับ ; )

สังเกตๆ ผมจะชะเง้อหน้ามานิดๆ กับตอนท้ายพูดผิดไปคำนึง (เพี้ยนจัด)

เย้ เย พูดแล้ว..

การเตรียมตัว

ผมทราบงานล่วงหน้าก็ 19 สิงหาคม ครับ พอเราทราบว่ากลุ่มเป้าหมายเป็นคุณครูวิทยาศาสตร์
และอาจมีพื้นฐานในการใช้คอมพิวเตอร์บ้าง จึงทำให้ผมต้องเร่งทำเอกสารประกอบการสอน
ขึ้น ซึ่งก็เป็นครั้งแรกครับ ที่ผมทำพวกคู่มือการสอนนี้สำเร็จ และซ้อม เตรียมตัวอยู่พอสมควรเลย

วันแรก : 29 สิงหาคม

วันแรกเป็นไปได้ราบรื่นครับ สำหรับผมในช่วงเช้า วันแรกยังแบ่งหน้าที่กับอาจารย์นิพนธ์ ซึ่งเป็น
หัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ในการสอน ผมจะพูดถึงการประยุกต์
นำสื่อ ICT ไปใช้ในการเรียนการสอน และเกริ่นนำเรื่องของเทคโนโลยีที่เราจะนำมาใช้ทำเป็นสื่อ
คือตัว บล็อก โดยใช้ WordPress (เวิร์ดเพรส) เป็นเครื่องมือในการพัฒนา

ผู้เข้าร่วมอบรมจาก 50 โรงเรียน 160 ท่านครับ

ต้องลงพื้นที่กันเลยทีเดียว

จบเรื่องนี้ ไปเรื่องการติดตั้งโดยอ.นิพนธ์ เป็นผู้สอน หลายคนที่ไม่มีฐานทางคอมพิวเตอร์ ผมก็
เข้าใจเลยครับว่า ต้องมาตกม้าตายกันด่านนี้แน่นอน ซึ่งก็จริงครับ อ.นิพนธ์ไปเร็วมาก ทำให้
เกิดเสียงวิพากย์วิจารณ์พอสมควร ไม่ว่าจะเป็นตอนเบรคที่มี อ.มาคุยกับผมเลย ว่าให้ช้าลงบ้าง
ส่วนตัวผมเองทำได้ครับ แต่อ.นิพนธ์​ ผมต้องบอกอ.ท่านอีกที

ช่วงบ่ายกลับมาเป็นผมต่อ เรื่องของเครื่องไม้เครื่องมือ ลูกเล่นใน WordPress ในการสร้าง
เนื้อหาและบทความ ได้แก่ การสร้างหน้า , สร้างเรื่อง , การปรับแต่งธีม (Themes) ต่างๆ
เพื่อใช้ประกอบในการทำผลงานร่วมสนุกวันพรุ่งนี้

วันนี้กลับมาด้วยความเหนื่อยล้าครับ เพราะผลจากเมื่อคืนที่ทำหน้าที่ซะเต็มที่ คือ ทำเอกสาร
และสไลด์ไฟล์นำเสนอหนักด้วย

วันที่ 2 : 30 สิงหาคม

หลังจากที่เรื่อง “การติดตั้ง” เป็นปัญหาที่คาใจหลายๆคน ผมก็พยายามทำให้มันเป็นปัญหาของ
ผมด้วย โดยการไปสรุปวิธีการติดตั้งง่ายๆ ให้อ.หลายๆท่าน เข้าใจในแต่ละขั้นตอน คืองี้ครับว่า
การที่เราสอนไป ให้ทำตามไป บางครั้งมันก็เกิดคำถามในใจกันบ้างล่ะครับว่า ” ไอ้ที่ทำไปเนี่ย
เราทำอะไรอยู่ ” ผมจึงทำสไลด์อีกนั่นแหละ ไปสรุปวิธีการติดตั้ง

สิ่งหนึ่งที่ อ.นิพนธ์ยังสอนไม่เสร็จเมื่อวาน คือการใส่เพลง และ วิดิโอให้กับเนื้อหา ซึ่งอาศัย
การติดตั้งปลั๊กอิน ตรงนี้ อ.หลายๆท่านก็ถอดใจเหมือนเดิม ว่ามันยาก (แน่นอนครับ สำหรับ
พื้นฐานคอมพิวเตอร์ที่ไม่เท่ากัน) ผมก็ใจไม่ดีแล้วครับ เพราะตามหลักแล้วสิ่งที่เราเห็นว่ามันยาก
เขาจะต้องถอดใจไปเรื่อยๆ เกรงว่าตอนผมสอน จะไม่มีกระจิตกระใจเรียนแล้ว

มอบรางวัล สร้างขวัญและกำลังใจ

ผมพยายามให้มันดูง่ายขึ้นครับ ค่อยๆทำ ทวนซ้ำแล้วซ้ำอีก ยกตัวอย่างมันขึ้นมาเลย ให้เป็น
รูปธรรม ตอบโจทย์ความต้องการของอาจารย์ ก่อนที่อ.แต่ละท่านจะทำผลงานเพื่อส่งเข้าประกวด
ในการอบรมเพื่อมอบรางวัล

ไม่เล่นๆนะเออ ถุงผ้าด้วย

โดยในความพยายามของผมด้วยครั้งนี้ ผมมีกิจกรรมให้อ.ที่เข้าร่วมอบรม ส่งผลงานหลังจากที่
พัฒนาบล็อกบน WordPress.com แล้ว หากเป็นบล็อกที่มีแนวโน้มในการเขียนต่อไป มีความ
สมบูรณ์ในด้านเนื้อหา คร่าวๆว่า เข้าตากรรมการ ผมเองก็ขอความร่วมมือไปทางพี่จั้ม
ThaiSmartNetwork ช่วยสนับสนุนรางวัลพื้นที่โฮสติ้ง เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจ ให้ครูวิทย์ฯ
คิดทำบล็อกด้วย โดยรอรับผลงานทางอีเมล

งานนี้ถือเป็นประสบการณ์การเป็นวิทยากรครั้งที่ 2 ถัดจากเป็นวิทยากรที่โรงแรมดิเอ็มเมอรัลด์
ในการอบรมเรื่องการใช้งาน Ubuntu แต่ครั้งนี้อบรมใกล้บ้านหน่อย จึงมีเวลาเตรียมตัวอยู่บ้าง
ทำให้เข้าใจปัญหาหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องของความพร้อมในการอบรม และตัว WordPress เอง
ก็เจอปัญหาอยู่หลายด้าน ทั้งนี้ทั้งนั้นก็จะนำประสบการณ์ดีๆเหล่านี้ ไว้แก้ไขในการอบรมครั้ง
ต่อๆไป ด้วยความเต็มใจและเต็มหน้าที่เช่นเดียวกัน ก็หวังว่าจะมีกิจกรรมดีๆที่สนับสนุนการ
สร้างสรรค์สื่อ ICT แผ่ขยายไปกับบุคคลอื่นๆ ในการพัฒนาสื่อสร้างสรรค์บนโลกอินเทอร์เน็ต
ด้วย WordPress ต่อไป

ดาวน์โหลดเอกสาร :

- คู่มือเอกสารประกอบการสอน [PDF]
- ไฟล์นำเสนอ เรื่อง “การนำสื่อ ICT ไปใช้ในการเรียนการสอน” (สไลด์ประกอบวันที่ 29)
- ไฟล์นำเสนอ เรื่อง “การติดตั้ง WordPress เบื้องต้น” (สไลด์ประกอบวันที่ 30)

ตัวอย่างผลงานผู้เข้าร่วมอบรม (มีเวลาทำ 20 นาที)

- กลุ่มที่ 9
- กลุ่มที่ 10

ก่อนหน้านี้ก็เตรียมตัวมาพอสมควร โชคดีที่โรงเรียนมีรุ่นพี่ที่ประสบความสำเร็จด้านนี้ มาให้ความรู้
และได้ให้การฝึกฝนตรงนี้มา ทำให้สามารถที่จะตอบโจทย์การเตรียพร้อมของเราได้มากครับ
วันนี้ก็เลยพกความมั่นใจไปแข่งผู้ประกาศข่าว (ในพระราชสำนัก) และพกสคริปต์+เพลง ไปแข่ง
นักจัดรายการครับ

ถึงที่นั่นเช้าๆครับ ประมาณ 08.30 น. ลงทะเบียบ ณ​ อาคารศูนย์เครื่องมือ 7 ก็มีพี่ๆนิสิตที่เรียน
คณะที่เกี่ยวข้อง พาชมห้องต่างๆที่ใช้ในการควบคุม การทำงานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเสียง
และการทำงานเกี่ยวกับภาพ

ห้องที่เก็บ Footage ครับ

ห้องควบคุมเสียง ใช้สำหรับอัดพวกคำบรรยาย หรือว่างานต่างๆของมหาวิทยาลัย

แต่ดีเจ ไม่ได้แข่งที่นี่ครับ แข่งอีกที่ อันนี้แบบ Professional เกิน

พี่ๆก็นั่งตัดต่อเสียง ให้เห็นความอึ้งทึ่งของโปรแกรม

อาจารย์ที่รับผิดชอบกิจกรรมตรงนี้ก็เปิดเผยว่า โปรแกรมใช้โปรแกรมลิขสิทธิ์ ทำงานด้านเสียง
เท่าที่จำได้ก็มี FL Studio และก็มีโปรแกรมอีกตัวไว้ตัดต่อวิดิโอ คล้ายๆกับ  Sony Vegas แต่ผม
จำไม่ได้ว่าโปรแกรมอะไร ดูผ่านๆ อาจารย์บอกว่า ถ้าอยากเรียนสายนี้ก็เป็นพวกที่มีจินตนาการ
หน่อย ฟังเพลงเยอะๆ รู้แนวเพลงอะไร เหมาะกับงานอะไร

ถัดมาก็มาดูพวกที่คุมเรื่องผู้ประกาศข่าวกันบ้างครับ ของโหดๆเราเลย

นี่ล่ะครับ control กันจากข้างบนเลย

เห็นงี้แล้วก็พอจะเดาชะตาตัวเองได้บ้างแล้วครับ ว่าต้องไปนั่งพูดอยู่ข้างล่าง
วินาทีนั้นก็เป็นอะไรที่ตื่นเต้นมากครับ จากนั้นก็ไปที่ห้องเก็บตัว เพื่อโดนเก็บรอการแข่งขัน ผมก็
เป็นคนท้ายๆของโรงเรียนครับ เขาก็จะทยอยๆแข่งทีละไม่กี่คน เพื่อไม่ให้ข้อสอบรั่ว ทำให้ผมไม่
ทราบเลยว่า รุ่นพี่ก่อนหน้า 4-5 คนนั้นพูดเป็นไงบ้าง ก็รู้แต่ว่าต้องทำของตัวเองให้ดีที่สุด

และแล้ว ก็ถึงเวลาของผมแล้วครับ ผมเดินเข้าไปในห้องนั้น ด้วยความตื่นเต้น แต่สติยังอยู่กับตัวอยู่
นั่งในเก้าอี้ คอนโทรลพร้อม สคริปต์พร้อม พิธีกรพร้อม

ลุยกันเลย ~!

ทันใดนั้นไตเติลรายการก็เล่น เขาบอกว่าถ้าเพลงจบให้ผมนับหนึ่งถึงสามในใจแล้วก็ สวัสดีครับ ..

ผมก็อ่านๆไปครับ เอาเป็นว่าเล่าประสบการณ์ที่ได้ทำงานแบบนี้แบบละเอียดๆแล้วกันนะ

มันจะมีจอที่แสดงผลข้อความที่เราต้องอ่าน จอประมาณ 14-15 นิ้ว เห็นข้อความได้ประมาณ 4 บรรทัด
จะมีคนคุมสคริปต์คอยเลือนให้ ดังนั้นการพูดเนี่ยจะสัมพันธ์กับคนเลื่อนสคริปต์ ซึ่งเขาจะเลื่อนให้เรา
ตามลักษณะการพูดของเรา

ความยากมันอยู่ตรงที่เนื้อหาข่าวครับ เนื่องจากว่ามีคำต่างประเทศด้วย รวมไปถึงคำที่มันใช้การ
ออกอักขระยากๆ เวลาอ่านพร้อมกัน

ลองอ่านสิครับ “สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเยือนสาธารณรัฐ
ประชาชนจีน”

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี อ่่านแบบนี้ครับ
สม-เด็ด-พระ-เทบ-พะ-รัด-ราด-สุ-ดา-สะ-หยาม-บอ-รม-มะ-ราด-ชะ-กุ-มา-รี

แต่คำนี้ไม่ได้ยากนะ ส่วนมากเราจะชอบอ่าน สาธารณรัฐ ไม่ชัดเจน ประมาณว่า สาธาระระรัฐ

คำยากมันจะเป็นพวกนี้ครับ ชื่อเอกอัครราชทูต รวมไปถึงสถานที่ที่พระเทพฯทรงเยือน นี่ล่ะ ขอตัด
ตอนมาครับ

เยือนนครเฉิงตู เมือง
เหมียนหยาง นครซีอาน เมืองเว่ยหนาน เมืองเซี่ยเหมิน และกรุงปักกิ่ง
เพื่อทอดพระเนตรสถานที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรม อาทิ
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มณฑลส่านซี พระราชวังต้องห้าม ทั้งจักได้ทอดพระเนตรกิจการอัน
เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศด้านต่างๆ อาทิ การศึกษา อุตสาหกรรม และเทคโนโลยี

ส่วนหนึ่งของข้อสอบประจำปี 2552

ให้เวลาอ่านพวกนี้คร่าวๆ 10 นาทีครับ แล้วก็ต้องเตรียมพร้อมในห้องเก็บตัวเลย แล้วพี่จะไม่ให้ผม
กดดันได้ยังไงเนอะ

สรุปครับ ผมก็อ่านได้จนจบครับ (คือใครที่มีแววอ่านไม่จบเขาจะคัดออกเลยครับ) ก็มีผิดบ้าง
เติมคำช่วงท้ายๆบ้าง (เพราะบรรยากาศตอนนั้นตื่นเต้นมากครับ ไม่คิดว่ามันจะเร็วงี้ T A T)
กรรมการก็ติเรื่อง การออกเสียงของผมครับ ว่าไม่อ่านออกเสียงสามัญเท่าไร เหมือนออกเสียงเอก
แต่ท่านก็บอกว่าผมนิ่งได้แบบ สุดๆ)

ส่วนดีเจเนี่ย ก็เล่าอะไรไม่ได้มากครับ เพราะว่า มันไม่มีอะไร เหมือนไปอัดหน้าคอมอะครับ ผมก็
เตรียมเพลงไป พูดเรื่องเกี่ยวกับ hi5 นี่ล่ะ บังเอิญไปเจอบทความที่น่าสนใจเลยหยิบมาเล่าให้ฟัง

รูปผมในการแข่งขันครั้งนี้แทบไม่มีเลย เอาเป็นว่า เดี๋ยวยังไงจะหาโอกาสเอาวิดิโอที่แข่งขัน
อ่านข่าว มาให้ชมครับ

ก็เอาเป็นว่าร่วมลุ้นและเป็นกำลังใจได้ครับ ประกาศผลตามกำหนดการวันที่ 19 สิงหาคม นี้ครับ

สำหรับใครที่สนใจโครงการนี้ก็สามารถดูรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์ของโครงการครับ

เหตุที่ตั้งชื่อเรื่องเป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า ผมเพิ่งจะผ่านสอบกลางภาคมาหมาดๆครับ โรงเรียนนี้ไม่มี
สอบกลางภาคสำหรับเด็กม.ต้น พอมาอยู่ม.ปลาย ก็จะมีสอบกลางภาค และปีนี้ก็เป็นปีแรกจาก
ไม่รู้ว่ากี่ปี ที่มีการจัดสอบกลางภาคทุกระดับชั้น และมีข้อสอบอัตนัย เป็น 30% ของข้อสอบ

วันนี้กลับจากทำงานที่โรงเรียนก็ไปเรียน Enconcept หลังจากที่ปิดยาว จากนโยบายของรัฐบาล
ป้องกันไข้หวัดใหญ่ฯ 2009 พอมาเรียนวันนี้ก็มี big surprise ที่มีการสัมภาษณ์นักเรียนที่สอบได้
คะแนน GAT ครั้งที่แล้วที่ 1 ของประเทศ และคะแนนสูงๆ

ประเด็นที่สำคัญคือ แนวคิดของแต่ละคนสอดคล้องกับชีวิตในประจำวันของตัวเรามาก อยากให้
ลองฟังกันดูครับ คัดสรรที่ชอบๆมา

การจัดเวลาอ่านหนังสือ

เท่าที่ฟังแต่ละคน จะค่อนข้างไม่ได้เคร่งครัดอะไรมาก ในการให้เวลาและความสำคัญกับการเรียน
แต่อาศัยการเก็บเล็กเก็บน้อยและสร้างสภาพแวดล้อมให้กับตัวเองในการอ่าน อ่านให้บ่อยๆ

นักเรียนคนหนึ่งที่กล่าวว่า เขาอยากให้นิยามเรื่องของการเรียนรู้ว่า แบ่งเป็นสองคำคือ

Learn : ที่หมายถึงเรียนรู้ จากการเรียนพิเศษก็ดี เหมือนเป็นการเก็บเนื้อหาแล้วขั้นหนึ่ง
Study : คือการศึกษา จากการทำโจทย์เองก็ดี มันก็ทำให้ได้ผ่านการฝึกฝน

ถ้าเรานำแต่คำว่า Learn คือ ขยันเรียนรู้ เรียนพิเศษเนี่ย ก็จะได้เพียงบางส่วนที่ช่วยให้เราสอบได้

เทคนิคจำระยะยาว

มีกรณีศึกษาอีกคนหนึ่ง ที่เขาบอกว่าเขาพยายามเรียนเนื้อหาทุกอย่างให้จบภายในม.5 เพื่อม.6
จะได้เตรียมตัวสอบให้เต็มที่ จึงเกิดคำถามที่ว่า “ความจำระยะยาวเขามีวิธีจัดการอย่างไร เพราะ
เขาต้องแบกรับมันไปอีกปี” คำตอบที่น่าสนใจคือ ยกตัวอย่างวิชาภาษาอังกฤษ หากเขาไม่อ่าน
หนังสือ เขาใช้วิธีการดูหนังฟังเพลง ที่เป็นภาษาอังกฤษ ทำให้เขาเห็นรูปประโยคบ่อยๆ ดังนั้น
เวลาทำข้อสอบ หากข้อนี้มันทำไม่ได้จากที่เราอ่านมา ก็ให้อาศัยความคุ้นเคยต่อประโยคที่เรา
อาจจะเห็นผ่านหูผ่านตามา

“ความกดดัน” สิ่งที่เด็กก่อนสอบมีทุกคน

อีกเรื่องคือเรื่อง “ความกดดัน” ใครๆก็ต้องมีทุกคนก่อนสอบ แต่พี่ๆที่มาแนะแนว ใช้คำว่า ความ
กดดันต้องมีที่มาที่ไป และสาเหตุ อาจจะเกิดจากการกดดันตัวเองหรือเปล่า ? บางครั้งหากยึด
ผลลัพธ์เป็นที่ตั้งก็อาจจะทำให้เราคาดหวังกับตัวเองและเกิดการกดดันได้ อาจจะให้ลองเปลี่ยน
แนวคิดจากการกดดันตัวเอง เป็นการคิดว่า “เราต้องทำได้ ทำได้เท่าไรเอาออกมาให้หมด”
หากมันไม่ได้ผลลัพธ์ที่ตั้งไว้แต่เราก็ได้ความคิดที่ว่า “เราก็ได้ทำมันดีที่สุดและเต็มที่กับมันแล้ว”

สุดท้ายที่ชอบมากคือ การจัดเวลาอ่านหนังสือ ให้เราอ่านเก็บเล็กผสมน้อยไปในแต่ละวัน คนไหน
ที่มีความสามารถในการจัดเวลาอ่านหนังสือ หากทำได้ก็จะเป็นประโยชน์ แต่หากทำไม่ได้ ให้ใช้
ความพยายามเท่าที่ทำได้ และควบคุมด้วยในขณะเดียวกัน

“พอ” สำหรับการอ่านหนังสือ

คำว่า “พอ” เวลาที่ใช้ในการอ่านหนังสือ ให้พอเวลาที่เราคิดว่าเราทำมันเต็มที่แล้ว หรือสุดความ
สามารถของเราในวันนี้ ไม่ใช่เป็นการ”พอ“เพื่อไปทำสิ่งๆอื่น และอย่าให้คนอื่นมาวัดความเป็น
คุณค่าของตัวเรา

หวังว่าจะเป็นการรวมแนวคิดที่อาจจะใช้เวลาที่จะสอบก็ได้ครับ ฟังแล้วก็รู้สีกได้แรงบันดาลใจดีๆ
ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้สอบ GAT-PAT เหมือนกับรุ่นพี่และจะผ่านสอบกลางภาคมาแล้วก็ตาม
เป็นกำลังใจให้รุ่นพี่ทุกคนครับ สู้ๆ

(จริงๆแล้วก็หน้างานได้ทันทีเลย - - ”)

กิจกรรม OSOTSPA Camp to University 4 ภาค จังหวัดนครราชสีมา จัดขึ้นที่ มหาวิทยาลัย
ราชภัฎนครราชสีมา ครับ โดยกิจกรรมมีขึ้น 2 วัน ผมได้ไปวันที่ 2 ของงาน

ก็มีกิจกรรมการเรียนการสอนของติวเตอร์จากสถาบันกวดวิชาอย่าง Jia Academy, สังคม อ.ชัย ,
ภาษาไทย ครูลิลลี่ และ Enconcept

โดยช่วงเช้าจะเป็นการติววิชาชีววิทยา ครับ ซึ่งแน่นอนว่าผมม.4 ยังไม่รู้เรื่องอะไรเท่าไรหรอก
เพราะเหมือนเป็นการติวสรุปเนื้อหาสำหรับพี่ๆ ม.5-6 มากกว่า แต่ก็ไม่น่าเบื่อเพราะอาจารย์
ท่านมีลูกเล่นเหมือนกัน และมีสื่ออะไรประกอบชัดเจนดี (โดย อ.เหน่ง Jia Academy)

ต่อจาก ชีววิทยา ก็จะเป็นคอร์สเชื่อมโยงหรือ GAT ก็ค่อนข้างตกใจ เพราะไม่เคยเจอข้อสอบ
แนวเชื่อมโยงอะไรแบบนี้ ก็นับว่าโชคดีที่ได้เรียนรู้วิธีการทำ เพื่อที่เวลาไปเจอจะได้ไม่ตกใจ
โดย อ.กิต จาก Jia Academy เช่นกัน

หลังจากนั้นก็พักกลางวันครับ วันนี้ทั้งวันรู้สึกไม่สบายมากๆ เพลีย ไม่มีแรงเขียนเลย รู้สึกหนาวๆ
ก็เลยต้องไปหายากิน เรื่องของเรื่องคือที่บ้านก็ขายยานะ แม่เป็นพยาบาล แต่ไม่เคยจ่ายยา
ให้คนไข้ที่เป็นลูกเท่าไร สุดท้ายก็ต้องไปหาซื้อจากร้านขายยากินเอง (แอบช้ำใจเล็กน้อย)

ภาคบ่ายก็เป็นภาคที่รอคอย เพราะเป็นวิชาเดียว เหมือนจะใช้ได้กับทุกระดับชั้นหน่อย ก็คือ
อังกฤษ โชคดีที่อยากเจอ ครูพี่แนน ที่เป็นติวเตอร์ที่ Enconcept และเราก็เรียนอยู่ด้วย บรรยากาศ
ก็เหมือนดูคอนเสิร์ตดีๆ เพราะแฟนคลับที่โคราชพี่แกก็เยอะมากนะ มีทำป้ายกันมาด้วย แน่นอน
ว่าผมก็ทำป้ายไป 555

ก็เหลือเชื่อครับ ขนาดบอกว่าเส้นเสียงอักเสบแล้ว แต่ก็ยังสอนได้ดีมากๆเลย ความพยายาม
เต็มร้อยจริงๆ จากนั้นก็มีกิจกรรม มีเกมให้เล่นถามคำถามนี่ล่ะครับ แรกๆก็ไม่กล้า แต่ไปๆมาๆ
กลัวกลับบ้านแบบไม่มีผลงาน จึงจำเป็นต้องเข้าไปตอบคำถาม เป็นที่มาของหนังสือ
Sub-Hi-So รวมศัพท์ไฮโซจาก Enconcept และได้ออกกล้องด้วย วี๊ดวี๊ววว… (ช่องเคเบิลนะ 555)

ตกเย็นก็ไปที่สาขาร่วมกิจกรรม Exclusive with Kru P’Nan มีกิจกรรมไหว้ย่าโม และรับประทาน
อาหารร่วมกัน และกิจกรรมสนุกๆ

ถ่าย ณ หน้าสาขา

ครูพี่แนน : อริสรา ธนาปกิจ

รับประทานอาหารที่ร้านอาหาร ดีเด่นไอศกรีม

พี่แนน และ ว.เวียง คนดังหลังกล้อง

ถ่ายกับป้ายที่ทำไปมอบให้ครูพี่แนน ^^

อยากมีรูปแบบนี้เหมือนเด็ก Enconcept คนอื่นๆ ก็ได้มีวันนี้ล่ะ :P

สรุปที่ได้จากงานก็มี

ลืมถ่ายพวงกุญแจ = =

- แผ่น CD ติวเข้มก่อนสอบ GAT
- หนังสือ Sub-Hi-So
- พวงกุญแจ Enconcept

ถือว่าคุ้มค่ามากครับ สำหรับศุกร์ที่ผ่านมาก็ถือว่าใช้ชีวิตเป็นลูกศิษย์รร.กวดวิชาคุ้มละ 555

ปิดท้ายด้วยของฝากจากบล็อกเกอร์ครับ

วันนี้ผมไปที่โรงเรียน เพื่อไปสอบสัมภาษณ์โครงการ AFS ครับ หลังจากที่มีการสอบรอบข้อเขียน
เป็นอัตนัยจำไม่ได้แล้วว่ากี่ข้อ ก็ผลออกมาว่าผ่าน ก็ยังเป็นปัญหาถึงวันนี้ว่า สอบเข้ามา
ติดได้ยังไง ทั้งๆที่ข้อสอบก็ยากมาก และมั่วหลายข้อ ( = = ” )

ขอมาเล่าเป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตครับที่ผ่านสอบรอบนี้มาได้ จริงๆแล้วตั้งใจจะไม่มาสอบ
วันนี้หรอก เพราะว่า ผมไม่คิดว่าจะมีทุนไปอยู่แล้ว แต่ด้วยความที่นึกเสียดายค่าสมัครสอบได้
และอยากรู้แนวข้อสอบ เผื่อมีสักปีที่มีทุนก็จะไปลองสมัครใหม่ ผมจึงตัดสินใจเข้าไปสัมภาษณ์วันนี้

สืบทราบมาว่า รอบเช้า จะเป็นรอบสัมภาษณ์เดี่ยวครับ คือเป็นอาจารย์ไทย 2 คน และ ครูไทย 1
คน ซึ่งผมก็เตรียมแฟ้มสะสมผลงานไปด้วย

และรอบบ่าย จะเป็นการสัมภาษณ์หมู่ จริงๆก็คือ จะมีกิจกรรมให้ทำร่วมกันครับ โดยมีคณะกรรมการ
คอยแอบดูพฤติกรรม และการเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ การมีบทบาทในกลุ่ม ความเป็นผู้นำ
ความเสียสละต่างๆ

รอบเช้าผมก็โชคดีหน่อยครับ มีอาจารย์ที่รู้จักเป็นชาวต่างชาติ สอนห้องผมด้วย ท่านก็รู้แนวนะ
ว่าเราเป็นคนยังไง ชอบอะไร ก็เลยซักถามตรงประเด็นดี ผมเริ่มจากการยื่นแฟ้มให้ดู ข้างในก็หนา
พอสมควร กับผลงานที่เป็นกิจกรรมคอมพิวเตอร์มากมาย

เริ่มต้นที่คำถามแรกๆ ก็ให้ผมแนะนำตัว และ เริ่มถามนั่นก็คือ คุณบอกว่าคุณพ่อคุณ คือ Hero ใน
ดวงใจของคุณทั้งๆที่พ่อคุณเสียชีวิตแล้ว หมายความว่ายังไง ? (มันจะอยู่ในใบให้กรอกตอนเช้า
เป็นคำถามเติมประโยคให้สมบูรณ์ ประมาณ 50 ข้อ) ต่อๆมาก็จะเป็นเรื่องของประเทศที่เราจะไป
เขาจะถามเลยว่า เราเลือกประเทศไหนบ้าง , ที่นั่นมีข้อดียังไง , ถ้าหลงทางจะทำยังไง (จะพูดเป็น
ประโยคได้ว่ายังไง, ช่วยเล่าเหตุการณ์การแข่งขันที่ไปแข่งหุ่นยนต์ที่เกาหลีให้ฟังหน่อย , ถ้าเกิด
เพื่อนคุณชวนไปปาร์ตี้ มีแอลกอฮอล์ คุณจะบอกเขาว่ายังไง จะดื่มไหม ? , ผมเห็นว่าคุณเป็นคนที่
high technology ถ้าโครงการให้เราไปอยู่ในที่ที่มันไม่มี หรือห่างไกล จะทำยังไง อยู่ได้ไหม ?
อะไรทำนองนี้ครับ ซึ่งก็ภาษาอังกฤษ ปนไทยบ้าง ก็ยิ้มสู้ไว้ …

แต่คำถามบางคำถามที่เกี่ยวข้องกับผม เนื่องจากประวัติมันเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ก็จะเป็นพวก
ถ้าเกิดไปอยู่ที่นั่นเขาใช้ OS ไม่เหมือนกับเรา อาจจะเป็นลินุกซ์ จะใช้ได้ไหม , Ubuntu คืออะไร ?
และ ช่วยอธิบายอะไรก็ได้เกี่ยวกับ  Sun Microsystem หน่อย

ถือว่าเก่งมากครับกรรมการมี background เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมก็ค่อนข้างโล่งอก ไม่เจอคำถาม
ยากๆ หรือเล่นจิตวิทยามาก

ช่วงบ่ายก็จะมีกิจกรรมนันทนาการของรุ่นพี่ที่จะไป AFS ในปีนี้ และก็มีการสัมภาษณ์เป็นกลุ่ม
ก็คือสังเกตการทำงานนั่นแหละครับ โดยจะมีหัวข้อ (topics) ให้แสดง และจะดูจากผลงาน
การทำงาน การนำเสนอ การมีส่วนร่วม อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้น

** หมายเหตุ ไม่ต้องหารูปคนเขียนนะ เพราะว่ากล้องคนเขียนเลยไม่มีรูปคนเขียน
, ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ประกาศผลประมาณสิ้นเดือนกรกฎาคมครับ

จริงๆแล้วผมเองค่อนข้างไม่เกี่ยวข้อง เพราะไม่ได้เป็นนักเรียนในโครงการนี้ แต่นับว่าโชคดี
ที่ในที่ประชุมมีการคัดเลือกตัวแทนนักเรียนไปเป็นผม ในนามของนักเรียน และนักเรียนรางวัล
พระราชทานปีการศึกษา 2551

รายชื่อผู้ที่ได้เข้ารับพระราชทานโล่รางวัล 16 คน

ผมยอมรับว่าการรับพระราชทานรางวัลในครั้งนี้ รู้สึกภูมิใจมาก เนื่องจากว่ามีการเสนอชื่อผมขึ้น
ในที่ประชุม แต่ก็ค่อนข้างลำบากใจเพราะไม่ได้ผ่านพิธีการซักซ้อม และหลังจากที่เดินเข้าไปใน
กองอำนวยการเพื่อลงชื่อแล้ว ก็พบว่ามีอาจารย์มากมาย และไม่มีนักเรียนเหมือนผมสักคน ให้
พอหายตื่นเต้น ยิ่งต้องสำรวมกายเข้าไปอีกมากเลยครับ (ทำตัวไม่ถูกนั่นเอง)

อาคารเรียนวิทยาศาสตร์ หรือ อาคารเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบ พระชนมพรรษา

12.30 น. ผมเริ่มเตรียมตัวเข้ามาในพิธี ครั้งแรกก็ไม่คิดหรอกครับ ว่าจะได้นั่งหน้าๆ ไปๆมาๆ เดิน
ไปดูหมายเลขก็พบว่า นั่งเป็นแถวที่สามจากข้างหน้า และนั่งริมสุด จึงเห็นพระองค์ท่านได้ชัดเจน
มาก และรอบข้างมีแต่คนสำคัญที่ผมเกร็งไปทั้งตัว เช่น คุณสรพงษ์ ชาตรี นั่งข้างหลัง ผู้อำนวยการ
ดร.กัลยา (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทย์ฯ) นั่งข้างหน้า ข้างๆผมก็คือผู้ปกครองและนิว วงศกร ซึ่ง
เป็นนักแสดงและตัวแทนศิษย์เก่าโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย (รูปเดี๋ยวไปเอามาครับ)

14.00 น. พระองค์ท่านเสด็จ ณ อาคารเรียน เปิดแพรคลุมป้าย และมอบโล่เกียรติคุณให้กับ 16
คนที่ผมกล่าวมาข้างต้น และลำดับถัดมาคือรายนามผู้สมทบทุนอีก 170 ท่าน

ทั้งนี้ทั้งนั้นทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ไม่ตื่นเต้นเหมือนรับรางวัลนักเรียนพระราชทาน เนื่องจากว่า
เข้าใจว่าเคยผ่านการรับพระราชทานรางวัล รู้สึกภาคภูมิใจและขอเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนา
โรงเรียนต่อไป และวันนี้ 20.00 น. อย่าลืมติดตามข่าวในพระราชสำนักนะครับ

โล่รางวัลและหนังสือเจ้าฟ้านักวิทยาศาสตร์

ช่วงปิดเทอมที่แล้ว อาจารย์เรียกให้เข้าไปอบรมที่กรุงเทพฯ ที่สสท.​ (สถาบันส่งเสริมเทคโนโลยี
ไทย-ญี่ปุ่น) เพื่อทำความเข้าใจในการส่งโครงเข้าไปประกวด หัวข้อปีนี้ก็คือ “หุ่นยนต์ส่งเสริมการ
ท่องเที่ยวไทย” ฟังแล้วก็ไม่รอช้า จับกลุ่มทำงานกัน

ด้วยเหตุที่มันเป็นช่วงปิดเทอม รุ่นน้องบางคนก็ไปเที่ยวต่างประเทศ บางคนก็ต่างจังหวัด ทำให้รอบ
ที่ให้ส่งเป็นเหมือนนำเสนอโครงการ ต้องเขียนโครงคนเดียวอย่างไร้ไอเดีย แต่โชคดีเหลือเกิน ดัน
ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 5 จาก 50 กว่าทีม (คัดเหลือ 10) ก็เริ่มมีความหวัง ว่าโครงผ่านแล้ว

เวลาก็บีบเข้ามาเรื่อยๆ สุดท้ายได้ทำจริงๆจังๆ ยอมรับก็ 4-5 วันก่อนแข่ง และกลับบ้านค่ำทุกคืน
เพราะงานเป็นงานเมกกะโปรเจ็กต์ แต่ด้วยความที่บริหารเวลากันไม่ดี เลยต้องมีการทำ OT เกิดขึ้น
(555) เป็นอะไรที่ไม่เข้าท่ามาก กลับบ้านพร้อมรุ่นน้องตลอด (รถเมล์หมด)

รุ่นน้องทำหุ่นยนต์ยิมนาสติก เอามาดัดท่าแล้วให้มันเล่นเต้นตามเพลง

งานที่ทำ เป็นงานไอเดียอาจารย์แล้วเอามาต่อยอดอีกที คือไม่ต้องทำฉากมาก ให้ทำเป็นทีวีมาซ้อน
อยู่ข้างหลัง แล้วทำ Background ด้วย Flash เพราะมันดูเคลื่อนไหว dynamic ดี ก็เลยให้น้องเก่ง
Flash (@togetherway , @noodlekung) มารับผิดชอบส่วนตรงนี้

ส่วนผมเอง รับผิดชอบสคริปต์ทั้งหมด เป็นคนนำเสนอในวันนั้น เล็กๆน้อยๆ ก็ต้องทำหมด ตั้งแต่
เลื่อยฉลุ ยัน ทำฉากโรงละคร (ที่มันเป็นลูกฟูกติดทีวีที่เห็นในรูป)

ประกอบฉาก ยักษ์หมุนคอได้นะ

วันที่ 29 กรกฎาคม : เดินทาง

ก็เริ่มเดินทางจากโรงเรียนไปพักที่ โรงแรมบางกอกรามา (บ้านสิริ) เลย

พัฒนาการ 50 ไปหน่อย ก็เป็นบ้านพักเป็นหลังๆ บรรยากาศดีมาก อารมณ์รีสอร์ท มีสระว่ายน้ำ
ฟิตเนส มุมพระ โอเคเลยอะ ยกนิ้วให้ (ที่ว่ามา ลืมถ่ายรูปหมด)

แถวนั้นอาหารการกินก็โอเคนะ มันใกล้ผับที่ชื่อซินดี้และลัดดาร้านอาหารที่อร่อยๆแถวนั้นดี จะให้
แนะนำก็ ร้านเป็ดย่างพัฒนาการ หรือไงนี่แหละ โอเค ใช้ได้

คืนนั้นไม่มีอะไรมาก ผมต้องจัดการสคริปต์ให้เสร็จ (จวนมาก จะแข่งอยู่ละ - -)

วันที่ 30 กรกฎาคม : งานงอก

งานเข้าตั้งแต่เช้า วันนี้เป็นวันนัดส่งสคริปต์ครับ อุตส่าห์แบกเครื่องพิมพ์มาจากที่รร. แต่ไม่สามารถ
พิมพ์ได้ เพราะได้แผ่น driver มาผิด เลยหาทางในการต่อเน็ตหลายครั้ง สุดท้ายต้องไปพึ่งเน็ตของ
โรงแรมในราคา 75 นาที 100 บาท มาดาวน์โหลดไดร์ฟเวอร์ (ทุ่มมาก)

ทั้งวันนี้ก็หมกมุ่นในการทำสคริปต์และทำ Flash ซึ่งเป็น Background ใหม่ รวมไปถึงกลไกของ
หุ่นยนต์ด้วย ซึ่งหนักใจพอสมควร (พรุ่งนี้แข่ง) และเชื่อว่าขาดการซ้อมมากๆ

ทำงานด้วยความเคร่งเครียด

บังคับการเคลื่อนไหวด้วยจอยสติ๊ก PS (ส่วนหนึ่งของงาน)

@togetherway ผ่อนคลายด้วยการ sit-up

วันที่ 31 กรกฎาคม : งานเข้า

เดินทางออกจากที่พักประมาณ 07.30 น. ไปที่เดอะมอลล์บางกะปิครับ เราแบกจอ LCD ตัวใหญ่ๆ
กับฉากเยอะแยะใส่รถตู้ไป ลักษณะการแข่งขันก็คือ มีการแข่งขันหลากหลายมากในงานนี้

ไม่ว่าจะเป็นการแข่งขันหุ่นยนต์ประเภทอุดมศึกษา มีโจทย์มาหลากหลายมาก อันนี้ไม่ค่อยได้
ติดตามเท่าไร อีกประเภท ก็จะเป็นพวก Robo-Gymnastic อันนี้ให้เราดัดท่าหุ่นยนต์ ให้มันเต้น
ตามหลักยิมนาสติกประกอบเพลง Robo-Knight ให้ทำหุ่นยนต์ไปนำเจ้าหญิงกลับมา ก็ลักษณะ
ให้ไปคีบ นั่นแหละกระมัง (ดูภาพประกอบ) และสุดท้ายก็คือ หุ่นยนต์เล่นละคร

การแข่งขัน Robo-Knight

ผมเองก็ไปติดตั้งเครื่อง ประกอบหุ่นระหว่างรอการแข่งขันครับ เราซ้อมน้อยมากๆ ผมเองก็ตื่นเต้น
ด้วยความที่ไม่พร้อม ก็ได้แต่แอบซ้อมกัน

อาจารย์ถ่ายวิดิโอไว้ครับ แต่ยังไม่เห็นต้นฉบับเลย ไว้มีโอกาสจะมาอัพโหลดวิดิโอให้ชมครับ
เมื่อถึงเวลาแข่ง (ได้ลำดับที่ 4/10) ผมเองก็เตรียมพร้อมกับรุ่นน้อง เคลื่อนย้ายทีวี LCD นี้มา
ทีมที่ 3 จบลง ทีมพวกผมเข้าไป รีบเคลื่อนย้ายของอย่างรวดเร็ว เสียบปลั๊ก เปิดคอม มีเวลาให้
ติดตั้งทั้งหมด 7 นาที พร้อมแสดง ด้วยความที่กลัวว่าจะไม่ทันเวลา เลยเริ่มให้เขาจับเวลา และ
ติดตั้งอุปกรณ์ (อุปกรณ์เยอะมากกก..)​ ผมเป็นคนยกทีวีกับรุ่นน้องด้วยความที่เรามีแรงน้อยกัน
มาก บวกกับ ข้าวเที่ยงไม่ได้กิน (อันนี้ข้ออ้าง 55) จึงทำให้เกือบทำทีวีล้มมาซะงั้น สร้างความ
ตื่นเต้้น ให้กรรมการและคนดูเป็นอย่างมาก อุปกรณ์ที่ติดกับจอหลุดหมด ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
อย่างรวดเร็วมากในเวลานั้น (ทุกคนลุ้นหมด)

ในเวลานั้น ผมจึงนำเสนอเกินเวลา และมือสั่นสุดๆ

เป็นอะไรที่ไม่คิดว่าจะเจอ

LCD สุดหนัก

ผลการแข่งขันจึงไม่มีติดลำดับครับ แต่ต้องเข้าใจเกี่ยวกับการแสดง ว่าโรงเรียนอื่นค่อนข้างพร้อม
และมีการแสดงประกอบด้วย ซึ่งเป็นจุดอ่อนที่รร.ไม่สามารถทำได้ เพราะไม่มีใครมีความสามารถ
ทางด้านนี้ (ยกเว้นกะเทย)

ผมกับหุ่นยนต์

ผลงานของโรงเรียนสวนกุหลาบนนทบุรี (ที่ 1 หุ่นยนต์เล่นละคร) สังเกตหัวพี่เบิร์ด

เจอดร.ชิต เหล่าวัฒนา โดยบังเอิญเลยขอเก็บภาพซะหน่อย ท่านบอกจำผมได้นะ (ตอนที่ผมไปออกสมรภูมิไอเดีย)

โรงเรียนก็นำรางวัลที่ 3 มาสำหรับ Robo-Gymnastic ครับ (ของรุ่นน้อง) ผมเองก็แลกประสบการณ์
การทำงานแบบนี้มามากมาย การที่ไม่วางแผนการทำงาน ซึ่งเป็นอะไรที่ทำให้เรา นึกอยากไป
ปรับปรุงให้ในการทำงานมากขึ้น งานแบบนี้ใช้เวลาน้อยไม่ได้ ก็ต้องขอน้อมรับและจำไว้เป็นบทเรียน