ในคลาสเรียนภาษาเกาหลีของเฟรมครับ ช่วงนี้เรียนเยอะหน่อย เรียนเช้ากับเย็น เริ่มเรียน 09.30-12.50 เป็นแบบให้เรียนด้วยตัวเองครับ มีอาจารย์มานั่งคุม ให้อ่าน แล้วก็ให้เบรคทุกๆต้นชั่วโมง

มาดูห้องอื่นเค้าเรียนกันมั่ง ห้องเรียนภาษาในมหาลัยนี้ แบ่งเป็นสองห้องครับ ทุนนี้จะแบ่งนักเรียนไปยัง 3 มหาวิทยาลัย ให้ไปเรียนภาษา ได้แก่ Ewha Woman's university, Kyung Hee university และมหาวิทยาลัยนี้ Sun moon university ครับ

ออกไปเรียนกันยามเช้า อากาศหนาวเย็น ที่นี่อุณหภูมิประมาณ -2 - 6 องศาเซลเซียสครับ

มีสนามฟุตบอลใหญ่ๆ สงสัยเหมือนกันว่าเค้าเล่นกันได้ยังไง อากาศหนาวๆแบบนี้ ฝนตกก็เล่นนะ

มาให้ดูที่ที่กินข้าวมั่ง แต่ปกติก็จะเปลี่ยนสถานที่กินเรื่อยๆ ในมหาลัยนี้มีหลายที่ให้ได้เลือกกิน

มาต่อแถวรับอาหาร ที่เค้าก็ทำกันใหม่ๆ

นี้ก็เป็นหน้าตาอาหารมาตรฐานในร้านอาหารของมหาวิทยาลัยครับ ราคาก็จะถูกสุดเทียบกับร้านอาหารข้างนอกมหาลัย ในมื้อนี้ก็จะมีข้าว ต่างจากข้าวไทย ไม่ได้เป็นเม็ดสวยๆ เหนียวนิดๆ มีกิมจิ มื้อนี้โอเคหน่อยที่จะมีเนื้อด้วย แล้วก็มีซุป มีมันฝรั่งทอด ทั้งหมดนี้ 2,700 วอนครับ

มาที่อีกตึกนึง ก็จะมีร้านอาหาร มีร้านกาแฟ มาให้ได้นั่งเล่นทานกาแฟ และขนมเค้กด้วย แต่ว่ายังไม่ได้มาลอง

ขอแนะนำสองคนนี้หน่อยจ้า สองคนนี้มาจากประเทศเพื่อนบ้านเรานี่เอง มาจากกัมพูชา ที่ใช้ภาษาอังกฤษได้ดี และแนะนำการใช้ชีวิตที่นี่ตลอดเลย คนซ้ายเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่ได้รับทุนปีนี้ครับ ส่วนทางขวาเป็นรุ่นพี่ ที่รู้ภาษาเกาหลี และช่วยเหลือเฟรมหลายครั้ง ใจดีมากๆเลย

อันนี้ถ่ายห้องตัวเองไว้ หลังจากมาอยู่ได้สักพัก แล้วรู้สึกว่ามันเริ่มรก เลยทยอยเก็บของกัน นี่เป็นสภาพที่คิดว่าดูดีที่สุดละ 555 (โปสเตอร์นั่นเป็นของเพื่อนรูมเมทที่บ้าเกาหลีมากก)

ที่นอนของเฟรม อยู่บนชั้นสองๆ หลับสบายทุกคืน

มาส่องโต๊ะทำงานของเพื่อนกันมั่ง เค้า present ว่าโต๊ะเค้าระเบียบสุดละ มาจากปารากวัย เป็นคนนึงที่เฟรมนับถือเรื่องการเก็บของ เป็นระเบียบดี

อันนี้โต๊ะเพื่อนจากอินโดนีเซีย ชื่นชอบดาราเกาหลีเป็นชีวิตจิตใจ สังเกตจากการติดโปสเตอร์เต็มโต๊ะ และแก้วน้ำที่เป็นลายดาราเกาหลี

อันนี้เป็นโต๊ะของเพื่อนจากแทนซาเนีย เนื่องจากไม่ค่อยอยู่ในห้อง เค้าเลยไม่ค่อยเก็บอะไรมากเท่าไร

แท่มมมแทมมม สุดท้าย โต๊ะของเฟรมเอง ส่วนมากจะเน้นไปทางของกินและเสบียง ตามสไตล์ 5555

มาถึงเรื่องกินกันต่อ ที่นี่เป็นอีกแห่งที่เฟรมสามารถหาอะไรกินได้ แต่ดูเมนูซะก่อน งานนี้เดาอย่างเดียว ว่าจะได้กินอะไร เจออะไร

짬뽕 (จัมโปง) อีกเมนูที่ไปแรนดอมจากเมนูข้างบน เป็นบะหมี่นุ่มๆกับซุปเผ็ดๆ รสชาติน่าจะถูกใจคนไทยไม่น้อย แต่อากาศหนาวที่นี่ ทำให้มันรู้สึกเผ็ดมากเหมือนกัน

ตอนแรกก็ไม่เชื่อว่านี่คือแก้วน้ำ แต่มันคือ แก้วน้ำกระดาษจริงๆ เล็กๆ แล้วมันจะกินยังไง ดูภาพต่อไปกัน...

เอิ่บบ มันใส่น้ำกินได้จริงๆด้วย คนที่นี่เค้ารักสิ่งแวดล้อมจริงๆ แล้วก็ลดการใช้พลาสติกจริงจังมาก ว่าแล้วก็ ดื่มมม...

มาดูพ่อครัวปรุงอาหารกัน.... นี่กำลังลวกเส้นนุ่มๆให้กิน

วัตถุดิบที่ใช้ทำเส้น...

จนออกมาเป็นจาจางมยอน (짜장면) บะหมี่ในซอสดำ เส้นเหนียวนุ่มอร่อยมาก กับซอสที่ออกเค็มนิดๆ รสชาติโอเคมาก เห็นในไทยก็มีขายเหมือนกัน แต่ว่าไม่รับประกันรสชาตินะ อิอิ

กินเสร็จก็กลับมาที่้ห้องเรียน มาดคุณครูให้มั่งมั้ยเนี่ย

อีกมื้อที่แปลกใหม่ อยากลองมานานละ ว่าตะกูลปิ้งๆย่างๆ ที่นี่จะเป็นยังไง จะเหมือนบ้านเรามั้ย บ้านเราขึ้นชื่อว่าเนื้อย่างเกาหลีแล้วเนี่ยยย

มากินกับเพื่อนชาวอินโด(ซ้าย) กัมพูชา (ขวา)

ผลก็คือ มันอร่อยแตกต่างกัน อยู่นี่เรียกว่าชินอาหารที่นี่พอสมควร หากจะเทียบกับของไทย ที่เนื้อหมูมันก็ไม่ต่างกันมาก ประเทศไทยเราก็หมักมาก่อนบ้าง น้ำจิ้มนี่แตกต่างกันเลย แต่ที่นี่ original เขากินกับผักล่ะจ้า

เนื้อหมู (ทั้งมื้อนี้เค้าเรียก 겹살 (ซัมคยอพซาล) หมดไป 6,000 วอน ต่อ 2 ชิ้น)

ผักกิมจิต่างๆ ที่จะกินคู่กับเนื้อย่างด้วย (จริงๆมันคือหมูย่างนั่นแหละนะ)

ก่อนจากกัน

และทั้งหมดนี้ก็คือรูปภาพ ที่เอามาเล่า แบบไม่ได้เรียงลำดับเนื้อหาอะไร ความเป็นอยู่ก็จะสไตล์นี้
ช่วงนี้ตารางเวลา ในวันจันทร์-ศุกร์ ก็จะเป็นอย่างนี้ครับ

09.30 - 12.50 น. - เป็นคลาสเรียนแบบ Self study กล่าวคือ ให้อ่านเอง แต่ก็มีเช็คชื่อ แล้วก็มี
ครูที่จะมาคุมและคอยตอบคำถามภาษาเกาหลีให้กับนักเรียนครับ

14.00 - 17.50 น. - เป็นคลาสเรียนปกติ แยกตามระดับครับ ก็จะได้เรียนภาษากับเจ้าของภาษา
ในห้องเรียนที่มีเพื่อนๆชาวต่างชาติมากมาย บรรยากาศการเรียนก็ ไปดูกันได้เลยครับ

ตอนนี้ก็สนุกกับการใช้ชีวิตแบบนี้ครับ วันไหนมันจะไม่สนุกก็ต้องทำให้มันสนุกทุกวัน เพราะมัน
เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวชีวิตของเรา ขอบคุณทุกคนที่ตามครับผมมม แล้วจะเก็บบรรยากาศ
สนุกๆมาฝากกันต่อครับ

อรัมภบท

สาเหตุที่เฟรมต้องมาอัพบล็อกไกลถึงที่เกาหลีก็เพราะว่า เฟรมได้รับทุนรัฐบาลสาธารณรัฐเกาหลี
ครับ ซึ่งทุนนี้ก็จะเป็นการกระจายโอกาสให้เด็กนักเรียนกว่า 100 คนจาก 62 ประเทศ ได้มาศึกษา
ในมหาวิทยาลัยในเกาหลี หลายๆมหาวิทยาลัย ซึ่งเราสามารถเลือกได้ครับ โดยเฟรมเลือก
คณะ Biotechnology มหาวิทยาลัย Yonsei เป็นมหาวิทยาลัยที่จะเรียนในปี 1 และในปีแรกที่ต้อง
เรียนภาษาเกาหลีครับ โดยได้เรียนภาษาเกาหลีที่มหาวิทยาลัย Sunmoon สำหรับประเทศไทย
ปีนี้มีนักเรียนที่ได้ทุนนี้ 2 คนครับ คือเฟรม และเพื่อนอีกคนนึงที่มมจากเตรียมอุดมฯ

ความอบอุ่นจากประเทศไทย

ก่อนเดินทาง เฟรมรู้สึกอบอุ่นมากๆครับ เพราะว่าเฟรมได้รับกำลังใจดีๆมากมาย ตั้งแต่ครอบครัว
ที่มีโอกาสได้เตรียมความพร้อมก่อนไป ท่านผู้อำนวยการโรงเรียน คณะผู้บริหารและคุณครูที่
สนับสนุน และอำนวยความสะดวกให้เฟรมและเพื่อนๆ ได้มาอำลากันถึงที่สนามบินก็เสมือน
เป็นกำลังใจก่อนเดินทาง เป็นการสำรองกำลังใจที่ดีเยี่ยม แม้วันนี้มาถึงที่นี่ ก็ยังรู้สึกว่าท้อบ้าง
เหงาบ้าง แต่เมื่อนึกถึงทุกๆบรรยากาศดีๆเหล่านี้ ก็สู้เต็มที่เลยครับ

ครอบครัว, ท่านผู้อำนวยการโรงเรียน, คุณครู และเพื่อนๆครับ

ตอนนั้นรับโทรศัพท์ตลอดเลยครับ อยากจะมีโอกาสได้คุยกับทุกๆคนก่อนไป ภาพล่างขวา เป็นผมและรุ่นน้องที่สอนภาษาเกาหลีให้ช่วงประกาศผลทุนและเพื่อนอีกคนที่ได้รับทุนนี้ด้วยครับ

สัมผัสแรกที่นี่

สิ่งแรกที่รู้สึกว่าแตกต่างอย่างชัดเจน ก็คงเป็นเรื่องอากาศครับ ช่วงที่เข้ามา (วันที่ 29 ก.พ.) ซึ่ง
เป็นช่วงเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ ก็ยังคงเป็นปลายหนาวอยู่ อุณหภูมิประมาณ 4-6 องศาครับ ก็ได้เตรียม
เสื้อกันหนาวที่เพียงพอ และน่าจะสู้กับอากาศที่นี่ได้ หากแต่ว่าฝนก็ยังคงตกอยู่ดี…

นี่เป็นหอพักครับ ซึ่งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยครับ มีสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐาน เช่น อินเทอร์เน็ต ห้องทำอาหาร ห้องนั่งเล่น ซึ่งก็ถือว่าโอเคครับ ห้องน้ำเป็นห้องอาบน้ำรวม และภาพสุดท้ายก็เป็นบรรยกาาศยามค่ำคืนของผมและเพื่อนๆรูมเมทครับ

อากาศก็เป็นอะไรที่พอจะสู้ได้ครับ ไม่ได้เป็นอุปสรรคมากซะทีเดียว สิ่งที่จะต้องเผชิญสำคัญกว่า
สิ่งรอบข้าง นั้นก็คือการที่จะต้องใช้ชีวิตเป็นนักเรียนมหาวิทยาลัย ที่ต้องทำอะไรหลายๆอย่าง
ด้วยตัวเอง การตัดสินใจเป็นของตัวเอง สังคม เพื่อน ที่หลากหลาย โดยเฉพาะของเฟรมที่มาจาก
หลากหลายที่ หลากวัฒนธรรม ทำให้ต้องเรียนรู้ซึ่งกันและกันครับ

อาหาร

อาหารการกิน ที่คิดว่าจะเป็นปัญหานึงเหมือนกัน ก็ไม่ค่อยมีอะไรสักเท่าไรครับ สำหรับเฟรมมัน
อาจจะเป็นอะไรที่ไม่ต้องปรับตัวมาก (เพราะกินไม่เลือกอยู่แล้ว 555) ก็เลยพอจะรับได้กับ
อาหารแต่ละมื้อ ซึ่งเค้าก็มีโรงอาหารอยู่หลายที่ครับ ราคาประมาณมื้อละ 4,000 วอน (120 กว่า
บาท) แต่หากเราไปกินข้างนอก ร้านอาหารก็อาจจะแพงขึ้นครับ

ที่นี่มีเป็นโรงอาหารในมหาวิทยาลัยหลายแห่งครับ ที่ให้ตักเป็นแบบบุกเฟต์ แต่ก็ไม่ได้เป็นบุฟเฟต์อร่อยๆ เหมือนในบ้านเรานะครับ หน้าตาอาหารก็จะเป็นผักเสียส่วนใหญ่ หรือเราเรียกกัน กิมจิ กับจะมีเมนูที่รู้สึกถูกใจบ้าง หรือไม่งั้นก็ต้องไปหาเพิ่มเติม จากร้านค้ากับเมนูอาหารที่สามารถอ่านได้ว่ามันคืออะไร (เช่นมีภาษาอังกฤษอธิบาย)

การเรียน

ทุนนี้ดีอย่างนึงครับ คือให้เราได้มาเรียนภาษาก่อนหนึ่งปี ซึ่งก่อนหน้านี้ เค้าก็ได้มีการส่งหนังสือ
มาให้เราเรียนด้วยตัวเองก่อนแล้วครับที่บ้าน แต่ด้วยกิจกรรมหลายๆอย่าง เฟรมก็ไม่ได้ฝึกฝน
มาเท่าที่ควร ใครที่เป็นภาษาเกาหลีมาก่อน จากการดูซีรีส์ก็ดี หรือฟังเพลงก็ดี มีศิลปินที่โปรดปราน
เฟรมคิดว่าเป็นพื้นฐานที่ดีเลยครับ

อาจารย์สอนทุกอย่างเป็นเกาหลีหมดเลยครับ น้อยมากที่จะบรรยายเป็นภาษาอังกฤษ
ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน - -”แต่รุ่นน้องบอกว่าเป็นเรื่องปกติครับ บรรยากาศการเรียนแบบนี้
จะทำให้เป็นเร็วขึ้น (ก็ขอให้มันเป็นอย่างงั้น….)

เพื่อนร่วมชั้นที่มาจากหลากหลายชาติ ให้อารมณ์ของการเรียนที่แตกต่างกันออกไปครับ บางคนที่มีฐานมาบ้างก็จะไปได้เร็ว บางประเทศ บางโซน ที่จะออกเสียงไม่ได้ เช่นเสียง 으 (อึ) ก็จะออกเป็น 이 (อี) ตลอด

เรื่องเที่ยวๆ

เนื่องจากว่าปีแรกเฟรมได้มาเรียนภาษาที่มหาวิทยาลัย Sunmoon วิทยาเขต Asan ครับ ซึ่ง
Asan ก็เป็นอีกเมืองสำคัญ เพราะว่าเป็นเมืองที่เป็นแหล่งของรถไฟความเร็วสูง KTX ครับ ที่
สามารถนั่งรถไฟจากสถานี Choenan-Asan ไปที่ Seoul ได้ ด้วยระยะเวลาเพียงครึ่งชม.เท่านั้น
ต่างจากการที่นั่งรถไฟใต้ดินแบบธรรมดา ที่อาจจะต้องใช้เวลาถึง 2 ชม. การคมนาคมที่นี่

เป็นอะไรที่สะดวกสบาย มีหลายช่องทาง เท่าที่ลอง ก็เป็นรถบัสกับ subway ครับ

Subway ที่มีบริการครอบคลุมในหลายพื้นที่ของเกาหลีเลยครับ

เข้าไปใน E-Mart ซึ่งเป็นห้างที่อยู่ในกลางเมือง Cheonan ครับ ก็เป็นสถานที่ที่จะหาของราคาไม่แพงได้จากที่นี่ หลากหลายรายการ และอ่านไม่ออกครับ - -''

เมื่อไม่กี่วันก่อนที่มีโอกาสได้เข้าไป Seoul ครับ ไปกับเพื่อนรูมเมทชาวปารากวัย ที่ไม่กลัวหลง
เลย แค่ตามป้ายก็เพียงพอกับการที่เค้าจะไปหาอะไรเที่ยวได้ที่ Seoul  ก็เลยไปหาอะไรกิน
ที่ตลาดนัมแดมุนแล้วก็มีโอกาสได้เตลิดไปหอคอย N Seoul Tower ซึ่งเป็นสถานที่ยอดฮิต
ที่คนไทยมักจะมากันครับ

มื้อแรกข้างนอกครับ ได้กินต๊อกปกกิที่เป็นแป้งข้าวเหนียวผัดซอสเกาหลี หนึ่งในอาหารเกาหลีครับ ข้างๆเป็นบรรยากาศในร้าน ที่จะมีร้านลักษณะเดียวกันนี้อยู่ในตลาดแห่งนี้เต็มไปหมดครับ และรูปด้านล่างก็เป็นบรรยากาศในกรุง Seoul และบรรยากาศเมื่อมองจากทางขึ้นหอคอย N Seoul ครับ

ผมกับรูมเมทครับ จริงๆรูมเมทมีทั้งหมด 3 คนครับ บรรยากาศข้างบนหอคอยแห่งนี้ ก็คงเป็นภาพที่คุ้นเคยกันดี หลายๆคนอาจจะได้เห็นจากในหนัง หรือว่าทริปเกาหลีต่างๆ ซึ่งก็แน่นอนครับ ผมก็มีโอกาสได้ไปคล้องกุญแจเหมือนกันล่ะ ฮี่ๆๆๆ

สิ่งที่ได้เรียนรู้…

ผมภูมิใจครับ ที่มีโอกาสได้มาเป็นนักเรียนทุนที่ประเทศนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นความภาคภูมิใจของ
ตัวเองที่อยากจะลองใช้ชีวิตในต่างประเทศดูเหมือนกัน แม้ว่าตอนที่คิดนั้น ก็ไม่ได้คิดถึงสิ่งต่างๆ
ที่มันจะต้องยอมรับ และเปลี่ยนแปลงตัวเองมากขนาดนี้ ในหลายๆเรื่องที่กล่าวมาข้างต้นครับ
แต่สำคัญที่สุดคือ เมื่อได้รับโอกาสที่ดีเช่นนี้มา ก็ต้องแปลงสิ่งรอบข้างให้เป็นประโยชน์ โดยการ
นำมาเรียนรู้ ให้เป็นคุณครูของเราได้ทุกอย่าง ทุกความสำเร็จวันนี้ ก็ขอขอบพระคุณทุกๆคนครับ
ที่ให้กำลังใจ และคอยเป็นเบื้องหลังตลอด นับจากนี้ ก็ขอให้ทุกท่านได้ติดตามผลงานต่อไป
โดยตั้งใจว่าจะนำเรื่องราว ประเด็นที่น่าสนใจในเกาหลี มาเล่าให้ผู้อ่านได้ติดตามครับ แต่บอก
ไว้ก่อนว่า อาจจะเป็นบล็อกสั้นๆ ก็อย่าลิมติดตามกันนะครับ

ที่มาที่ไป…

เฟรมได้รับคัดเลือกจากทางรร.ให้เข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ โดยได้รับโควตาจาก สพฐ.
โควตาสพฐ.จะให้ รร.ละ 1 คน ส่วน รร.ไหนที่มีโครงการวมว. ก็จะให้โควตาสำหรับนักเรียน
โครงการวมว. 4 คน ครับ โดยสิ่งที่ต้องทำก็คือ กรอกใบสมัคร เลือกกิจกรรมตามความสนใจ
ซึ่งเค้าจะเรียกเป็น Track ครับ โดยกิจกรรมก็จะมีหลากหลายครับ โดยคร่าวๆ ก็เช่น
Bio luminescence ที่จะได้เรียนรู้กลไกการเปล่งแสงของสิ่งมีชีวิตที่พบในธรรมชาติ และ
การนำไปประยุกต์ใช้ประโยชน์  Atomic Energy ที่จะได้เรียนรู้เกี่ยวกับพลังงานปรมาณู
และการนำไปใช้ประโยชน์ Fish Robot ที่เปิดโอกาสให้ชาวค่ายได้ชมพิพิธภัณฑ์ปลา และ
ศึกษาโครงสร้างทางกายภาพ กลไกการว่ายน้ำ ก่อนที่จะนำมาประดิษฐ์เป็นหุ่นยนต์ปลา

ฟังกิจกรรมก็น่าสนใจแล้วใช่มั้ยล่ะครับ แต่เราก็จะได้เข้าร่วมเพียงบางกิจกรรมเท่านั้น
สำหรับเฟรม เฟรมได้ Track 10 ซึ่งจะมีสมาชิกภายในกลุ่มเป็นคนไทย รวมกับชาวต่างชาติประมาณ
50 คน เพื่อทำกิจกรรม 2 กิจกรรมด้วยกัน ตลอดระยะเวลา 4 วัน นั่นก็คือ Bio luminescence
และ Atomic Energy ครับ

(อ้อ !! กิจกรรมมีอีกเยอะเลยนะครับ เข้าไปอ่านรายละเอียดกิจกรรมอย่างละเอียดๆได้ที่
Science Camp Tracks ครับ)

Orientation day 20-8-2554

ในวันที่ 20 ซึ่งเป็นวันแรกของค่าย จะมีการปฐมนิเทศครับ ก็มีนักเรียนคนนึงแถวๆนี้ล่ะครับ ที่กำลัง
สะสางงานที่รร. และงานที่ตัวเองส่งประกวดกับเพื่อนๆ ทันทีที่ถึงสถานีขนส่ง จิตก็ตกแล้วครับ
เพราะว่ารถรอบเที่ยงนั้นไปเสียแล้ว ซึ่งเฟรมต้องใช้เวลา 3 ชม.ในการเดินทางครับ ระหว่างนั่งรถ
ก็คิดตลอดทางเลยว่า จะทันมั้ยเนี่ยๆๆ แถมรถยังมาติดอีก โหยย ตอนนั้นเรียกว่าจิตตกสุดๆเลยล่ะครับ

แต่โชคก็เข้าข้างเฟรมครับ เฟรมได้ยินโทรศัพท์จากพี่เลี้ยงในกลุ่มเฟรมโทรมา ถามเพื่อนคอนเฟิร์ม
เวลา เฟรมก็ได้บอกพี่เค้าว่าเข้าไปสาย ก็ค่อยโล่งขึ้นมาหน่อยครับ และในที่สุด เฟรมก็ไปทันเวลา
(แม้ว่าจะเลทนิดหน่อย สักครึ่งชม.ก็ตาม) ^^

ในขั้นตอนของการปฐมนิเทศสำหรับนักเรียนชาวไทย ซึ่งเป็นประชากรส่วนมากในกิจกรรมนี้
สำคัญของการมาเข้ากิจกรรมร่วมกันแบบนี้ ก็คือการที่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนๆคนอื่นๆ
ฟังดูแล้วอาจไม่ใช่ปัญหากับนักเรียนบ้านเรา หากแต่ว่า เพื่อนๆของเราจะเป็นชาวต่างชาติ
หลายๆคนก็ส่ายหน้าหนี ครั้งแรกที่ผมอาจจะคิดเช่นนั้นทันทีที่มีพี่ๆ ที่ผ่านประสบการณ์เข้าค่าย
จากเวทีระดับนานาชาติมาให้กำลังใจ รวมถึงการปฏิบัติตัวกับเพื่อนๆที่มาจากหลากหลายเชื้อชาติ
ก็เป็นสัญญาณที่ดี ที่ทำให้เฟรมและเพื่อนๆชาวค่ายอีกหลายคน กล้า มีทัศนคติใหม่ๆ และพร้อม
ที่จะพูดคุยกับเพื่อนๆจากต่างชาติ

keyword ที่สำคัญก็คือ เรามีความคิด มีเป้าหมาย มีความเป็นตัวของตัวเอง เราต้องรู้จักนำมันมา
แสดงให้คนอื่นรับรู้ ด้วยการใช้ภาษาอังกฤษสื่อสาร เราสนทนาอย่างไม่ต้องกลัวถูกกลัวผิด
กล้าที่จะถามในช่วงซักถาม, อย่าปฏิเสธที่จะมานั่งหน้าๆ และเริ่มบทสนทนา
ด้วยประโยคที่ง่ายๆ นั่นก็เป็นคำแนะนำดีๆที่พี่ๆเขานำมาฝากกันล่ะครับ ฟังแล้วคันหู
เอ๊ย คันไม้คันมือ อยากจะลงสนามไปคุยกับเพื่อนๆแล้ว…

มื้อค่ำมื้อแรก…ที่เฟรมทานข้าวกับเพื่อนๆชาวไทย… ที่พวกเราตั้งปณิธานร่วมกันอย่างแรงกล้าว่า
กินเสร็จแล้วเราจะไปคุยกับชาวต่างชาติให้จงได้ !!! เราต้องไปโชว์ว่าประเทศของเรา มีดี !!!

ผลก็คือ …..（￣□￣；） กองทัพแตกครับ !! พวกเราพยายามเต็มที่แล้ว เอาไว้เป็นเรื่อง
ของวันถัดไปแล้วกันนะครับ

Opening Ceremony 21-8-2554

เช้านี้เรามีภารกิจครับ เพราะว่าวันนี้เรามีพิธีเปิดกิจกรรมนี้อย่างเป็นทางการ ที่ศูนย์นิทรรศการ
และแสดงสินค้าไบเทคบางนา โดยมีรถตู้มารับพวกเราไปจากที่พัก

ตื่นเต้นก็ตอนที่เพื่อนๆชาวต่างชาติที่จะมาอยู่ในกลุ่มเดียวกับเรานี่ล่ะครับ

โอ้วว...แม่เจ้า !! คนเยอะมากครับ เวทีก็สุดแสนอลังการ

วันแรกก็พิเศษสุดๆแล้วครับ เพราะตอนรับสมาชิกชาวค่ายและคุณครู ด้วยการบรรยายสุดพิเศษ
จากนักวิทยาศาสตร์ระดับแนวหน้า อย่างคุณ Hilary Staples ผู้เชี่ยวชาญด้านการเลียนแบบ
ธรรมชาติ หรือ Biomimicry ที่พูดถึงความน่าสนใจของสิ่งที่มีมาดั้งเดิมของธรรมชาติ แม้ว่า
เทคโนโลยีจะพัฒนาไปเท่าไร แต่สิ่งมีชีวิตก็ยังคงมีกลไกที่น่าสนใจให้เราศึกษา การนำคุณสมบัติ
ของผิวปลาฉลามไปทำเป็นชุดว่ายน้ำของ Speedo เป็นอีกหนึ่งตัวอย่าง ที่คุณ Hilary นำมาเสนอ

ถัดมาก็สร้างความทึ่งให้กับผมอีกล่ะครับ เพราะว่าผลงานของ Prof. Dr.Hans Hilgenkamp
ที่นำ “แผนที่ประเทศไทย” และ “ช้างไทย” ไปอยู่บนเส้นผม จากประโยชน์ของนาโนเทคโนโลยี
ในการบรรยายก็เป็นการพูดถึงนาโนเทคโนโลยี และการนำไปประยุกต์ใช้ครับ

จากเรื่องของนาโนเทคโนโลยี เราหนีไปอยู่บนอวกาศกันดีกว่าครับ คุณ Soichi Noguchi
เล่าถึงประสบการณ์ที่เป็นนักบินอวกาศขององค์การ JAXA ประเทศญี่ปุ่น กับการบินไปยัง
ISS (International Space Station) ในภารกิจ Soyuz TMA-17 เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม
2552 ที่ผมทราบมาเพิ่มเติมก็คือ ในระหว่างที่ปฏิบัติภารกิจเค้ายัง Post รูปภาพมายัง Twitter
ด้วย ใครอยากจะ Follow เรื่องราวบินๆ ของชีวิตนักบินอวกาศคนนี้ ก็ไป Follow เค้าได้ครับ
ทาง Twitter ของ Soichi Noguchi

และ Last but not least ก็เป็นเรื่องราวของนักวิทยาศาสตร์ไทย ที่เฟรมเชื่อว่าหลายๆ
คนที่ติดตามวงการวิทยาศาสตร์ก็ต้องรู้จักกันดีครับ นั่นก็คือ ดร.ยงยุทธ ยุทธวงศ์ นักวิทยาศาสตร์
ดีเด่น และอดีตรัฐมนตรีกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่มาพูดในหัวข้อ “Science of the
young and by the young for everyone” ที่ผมไม่รู้ว่าจะแปลหัวข้อนี้ออกมาให้สละสลวย
ได้อย่างไร แต่สำคัญคือใจความที่ ดร.ยงยุทธ เชื่อมโยงการศึกษาทางวิทยาศาสตร์จากอดีตสู่
ปัจจุบัน ที่มีประโยคนึงที่ผมชื่นชอบ คือ “Science makes fairy tales come true” หรือว่า
วิทยาศาสตร์นั้นทำให้นิทานหลายๆเรื่องเป็นเรื่องจริง

ถ่ายภาพกับดร.ยงยุทธ ครับ

ภายหลังจากเสร็จสิ้นการบรรยายแล้ว เราก็ทานข้าวกันครับ แต่นี่ก็ยังไม่เสร็จสิ้นภารกิจของเฟรม
เลยครับ (เรียกว่ายังไม่เริ่มเลยก็ว่าได้) กับการหาเพื่อนชาวต่างชาติ ระหว่างทานข้าวก็เลยหันไปคุย
กับเพื่อนต่างชาติที่นั่งข้างๆด้วย เค้าชื่อ Michale ครับ นั่นคือจุดเริ่มต้นของการสนทนาของผม…

Michale เป็นชาว New Zealand ที่ผมเองก็สัมภาษณ์เค้าเล็กน้อยครับ ว่าเค้ามาได้ยังไง กิจกรรมนี้
เค้าเล่าให้ฟังว่าเค้าส่งใบสมัครเข้ามาแข่งขันกับเพื่อนๆในประเทศของเค้า ซึ่งก็จะมีคล้ายๆกับกระทรวง
วิทยาศาสตร์ฯ บ้านเราที่คอยพิจารณาคุณสมบัตินี่ล่ะครับ จนในที่สุดเค้าก็ได้มาโดยไม่ต้องเสียเงิน
สักกะบาทเดียว แน่นอนครับเฟรมคุงนับถือในความสามารถของเขามาก  ในช่วงบ่ายที่เค้าให้เรา
ไปเดินดูงานมหกรรมวิทยาศาสตร์ฯ เฟรมก็รวบรวมความกล้า ขอลองเป็นไกด์ อาสาพาเค้าไปเที่ยวงาน
ซึ่งเค้าก็ไม่มีทางเลือก เอ๊ยยย ไม่ใช่สิ !! เค้าก็ยินดีครับ ที่จะมาด้วย แต่เฟรมก็ไม่อยากให้ทริปนี้มีแค่
ผมกับ Michale ผมจึงไปลาก ชวน เกาหลีมาอีก 2 คนที่อยู่ในกลุ่ม คือ Mr.Park และ Mr.Jung
ขวัญใจสาวไทย พร้อมกับเพื่อนๆคนไทย ไปเที่ยวงานกันครับ…

ลงตัวแล้วคร้าบบ !! เดินหน้า...

หนัง 4D เกี่ยวกับเรื่องการเปลี่ยนแปลงของโลกที่เป็น Highlight ของงานครับ

เฟรมก็เดินไป แปลไป เล่าไป อยู่กับ Michale ครับ หลังจากที่เราหลงกลุ่มกับเพื่อนๆ
สุดท้าย มันก็ต้องมีประเมินผลงานกันบ้างครับ Michale ชมเฟรมว่าสำเนียงอังกฤษของเฟรม
ใช้ได้ เฟรมอึ้งครับ !! นั่นก็ทำให้ความกล้าของเฟรมมันผุดขึ้นมาแบบสุดๆ เฟรมดีใจมาก
แม้ว่าก่อนหน้านี้ ปัญหาของการกลัวที่จะพูดมันมีมาตั้งแต่ก่อนจะสมัครเข้าค่ายนี้…
และหลังจากนั้น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เฟรมก็จะสู้ๆ… พูดไป ถูกบ้าง ผิดบ้าง ก็ธรรมดาล่ะครับ

ผลงาน Lego จากชมรมเลโก้แห่งประเทศไทย ที่ Michale ยืนนิ่งอยู่ที่นี่นานพอสมควรเลยล่ะครับ

หลังจากที่พวกเราเดินดูงานทั่วทั้ง Hall แล้ว ก็ถึงเวลาสำหรับ Dinner ครับ ซึ่งวันนี้เราได้ทาน
อาหารที่นี่ นับว่าพิเศษสุดๆเลยครับ (ปกติมาเที่ยว มาดูงานอย่างเดียว) เราขึ้นมา เฟรมก็ได้รู้จัก
เพื่อนใหม่ๆ เพิ่มขึ้น บนโต๊ะกินข้าวนั้น ไม่ว่าจะเป็น Park และ Jung จากเกาหลี ที่พูดถึงไปเมื่อ
สักครู่ Maria จากฟิลิปินส์ Tick และ Lee จากจีน Anh Tu จากเวียดนาม สุดๆไปเลยครับ

ก่อนทานข้าว ที่พวกเรามีโอกาสนั่งกันเป็นวงใหญ่ๆ พูดคุยกันครับ ที่กำลังยกมือไหว้นี้ ก็เป็นชาวเวียดนาม ที่ชื่อ Anh Tu คนนี้เก่งมากๆครับ ไว้วันหลังจะเล่าให้ฟัง (ถ้าไม่ลืม)

Dinner ที่ BITEC ครับ

ก็เป็นภาพรวมของบรรยากาศวันนี้ล่ะครับ หลากวัฒนธรรม หลากเชื้อชาติ เฟรมก็ไม่รู้ว่า
เราจะอยู่ร่วมกันได้ยังไง ก็นับว่าเป็นจุดเริ่มต้น ที่เฟรมเองก็ต้องขอใช้เวลาในค่าย
ได้ทำความรู้จัก แน่นอนครับว่า ประสบการณ์แบบนี้ขอเล่าให้เพื่อนๆได้ฟังกันเยอะหน่อย
หรือใครๆจะเรียกว่ามันเป็นการ “บ่น” ก็ได้

แล้วอย่าลืมติดตามตอนต่อไปครับ….

(ซึ่งเฟรมจะหาเวลามาอัพเดตให้เร็วที่สุด T^T)

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามครับ

NJ Spelling BEE : Regional round ขอนแก่น

กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมแรกของผมครับ เป็นอะไรที่น่าลองดีสำหรับกิจกรรมนี้ เพราะส่วนตัวก็ชื่นชอบ
วิชาภาษาอังกฤษอยู่แล้วครับ เลยลองเข้าร่วมกิจกรรม NJ Spelling BEE 2010 นี้ดู โดยรอบแรก
เค้าจะคัดเลือกนักเรียนมาแข่งขันในรอบนี้ ด้วยระบบออนไลน์ ก็คือเข้าไปทำแบบทดสอบผ่าน
เว็บไซต์ก่อนครับ ก่อนที่จะประกาศรายชือและทำให้ผมเดินทางมาแข่งรอบนี้กับทางโรงเรียนที่
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น จ.ขอนแก่น เมื่อวันที่ 11 กันยายน
ที่ผ่านมาครับ

มาแข่งครั้งนี้ดีใจมากครับ ที่มีโอกาสได้เจอกับพิธีกรรายการ English Breakfast “พี่เต้”
สุผจญ กลิ่นสุวรรณ ซึ่งเป็นพิธีกรรายการที่ใช้ภาษาได้ชัดเจน ไม่ว่าจะภาษาไทยหรืออังกฤษ
ติดตาม กันได้ครับ รายการ English Breakfast ช่อง TPBS เวลา 09.30 น. ทุกวันเสาร์-อาทิตย์

การแข่งขันในรอบแรก ในระดับภูมิภาคนี้ จะมีข้อสอบ และมีตัวเลือกให้ 2 ตัวเลือกครับ โดย
ระดับคำศัพท์ก็ไม่ยาก ไม่ง่ายจนเกินไป โดยจะให้ฟังตัวอย่างของประโยค โดยให้สังเกตจาก
บริบทในการเลือกคำศัพท์มาใส่ในส่วนที่ blank ไปครับ ซึ่งบางคำ ก็จะผิดจริง แต่บางคำ ไม่
ผิด แต่มีสองความหมาย ซึ่งรอบแรกก็ผ่านพ้นไปด้วยดีครับ ถึงแม้ว่าจะมีผิดบ้าง

ฟังประกาศผลแล้วก็ดีใจมากมายครับ ที่มีโอกาสได้เข้ามาแข่งต่อ ทั้งๆที่ยังรู้สึกว่าไม่พร้อมอยู่
เช่นกัน รอบนี้ตื่นเต้นครับ เพราจะเป็นแบบแพ้คัดออก (Sudden death) แต่นี้ก็คือผิดคัดออก
ครับ โดยจะมีกระดาษกับปากกา ให้เขียนสะกดคำตามคำบอก ถ้าเขียนผิดผู้เข้าแข่งขัน ก็จะ
ต้องออก และหา 20 คนสุดท้าย เป็นตัวแทนระดับภาค ไปแข่งขันในระดับประเทศที่กรุงเทพฯ
ต่อไป และเมื่อเข้าสู่รอบ 20 คนสุดท้าย ก็จะคัดอีก 5 คน แข่งขันต่อเพื่อเป็นสุดยอดของภาค
เพื่อรับของรางวัลเพิ่มเติมอีก งานนี้ผมไม่ได้ แต่ได้เป็นตัวแทนไปแข่งขันต่อระดับประเทศ
กลางเดือนพฤศจิกายน ต่อไปครับ

ใครที่สนใจกิจกรรมนี้ ลองเข้าไปดูรายละเอียด ศึกษาไว้ก่อนได้ครับ เพราะมีการดำเนินการ
จัดการแข่งขันทุกๆปี หรือใครที่สนใจหรือชื่นชอบการสะกดคำศัพท์ภาษาอังกฤษ เข้าไปเล่นเกม
Spelling BEE ได้ที่เว็บไซต์ http://www.njspellingbee.net/ ซึ่งจะมีเกม Flash ให้
ได้สะกดคำ แถมมีการจัดอันดับให้ด้วย เจ๋งจริงๆครับ !!

Skoolbuz Awards 2010 : รอบชิงชนะเลิศ

กิจกรรมนี้ก็ดำเนินมายาวนานครับ สำหรับ Skoolbuz Awards 2010 : ประกวดสื่อการเรียน
การสอนที่ทำให้เรื่องเรียนเป็นเรื่องง่าย และสนุกขึ้น โดยผลงาน Science เซต้า ก็เป็นหนึ่งในผลงาน
ที่ผ่านเข้ารอบไปจัดแสดงในงานประกาศรางวัล ที่ Siam Discovery เมื่อวันที่ 1 ตุลาคมที่ผ่านมาครับ

ผมเดินทางจากโรงเรียนตรงไปยัง Siam Discovery ทันทีหลังจากสอบที่โรงเรียนเสร็จวันสุดท้าย
พร้อมกับเพื่อนๆ ที่มาเป็นกำลังใจให้ด้วยหลายคน ซึ่งก็บอกว่ารู้สึกอบอุ่นมากครับ

หลายๆคนจะมีโอกาสได้ชมผลงานเพื่อนๆที่ผ่านเข้ารอบมาด้วยกัน จากการโหวตของสมาชิก
Skoolbuz ผ่านเว็บไซต์ Skoolbuz.com ส่วนของกิจกรรม Skoolbuz Awards ครับ ทำให้
การเจอกันในครั้งนี้ เหมือนได้เจอดารา !! ที่แต่ละคนจะได้มาฟังการประกาศผลร่วมกันครับ

ถ้าใครมีโอกาสได้เข้าไปชมผลงานของผม ก็จะพบว่าเป็นเรื่องราววิทยาศาสตร์ที่อธิบายกฎของ
นิวตันครับ สำหรับผลงานที่ผ่านเข้ารอบ 10 ทีมสุดท้าย ก็จะมีโอกาสได้แสดงผลงานบนเวที
โดยผมก็ได้นำทีมเพื่อนๆ เข้าไปร่วมแสดงในกิจกรรมครั้งนี้ด้วย มีการโชว์ยกคน โดยให้คน 5
คน ใช้นิ้วเพียง 2 นิ้ว สดๆบนเวที รู้สึกสนุกดีครับ

มีรางวัลนึงที่เราได้ก่อนจะทราบประกาศผลรางวัล 5 ทีมแรก ที่ได้รางวัลชนะเลิศ ก็คือรางวัล
“ขวัญใจกรรมการ” ซึ่งมี 2 ทีมที่ได้ไป ก็เรียกว่าขอบพระคุณท่านคณะกรรมการ ที่ผลงานเมื่อมา
นำเสนอในวันนี้แอบเข้าตากรรมการ ถึงแม้ว่าการตัดสินรางวัลจะผ่านพ้นมาแล้วก็ตาม จากคะแนน
ของคณะกรรมการ และส่วนหนึ่งที่มาจากการโหวตของสมาชิก ที่คิดเป็น 20%

มีโอกาสได้เจอครูพี่แนนอีกแล้วครับ ภาพด้านล่างคือส่วนหนึ่งของเพื่อนๆ ที่ช่วยกันโหวตและมาเป็นกำลังใจให้ถึงตอนรับรางวัลครับ

ส่วนตัวผม แอบผิดหวัง และตกใจกับผลรางวัลเล็กน้อย ที่ในความคิดรู้สึกว่ามีทีมที่เจ๋งๆหลายทีม
ที่ไม่ได้รับรางวัลในรอบ 10 ทีมสุดท้าย รวมไปถึงทีมที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเอง ก็ยังรู้สึกงงๆ
กับการตัดสินผลงาน ถึงแม้จะมีเกณฑ์ระบุไว้ก็ตาม และการทำงานของผม หรือกลุ่มอื่นๆ ที่มอง
ว่าคะแนนส่วนมากอยู่ที่ เนื้อหา ซึ่งมีถึง 50 คะแนน ตามที่ระบุไว้ในเว็บไซต์ ก็ทำให้ผมย้อนกลับ
ไปคิดถึงผลงานหลายๆผลงาน ส่วนตัวยอมรับในการตัดสินของคณะกรรมการ แต่ส่วนที่เหลือ
น้อมไว้ให้คุณผู้อ่านตัดสินกันเองด้วยครับ สำหรับผลงานที่ได้รับรางวัลในแต่ละรางวัลไปดูได้ที่
เว็บไซต์ Skoolbuz.com | Skoolbuz Awards 2010 และส่วนของบรรยากาศงาน
เข้าไปดูได้ที่ Skoolbuz.com | ภาพงาน “SKOOLBUZ AWARDS 2010″ ครับ

และสุดท้ายครับ ก่อนหน้านี้ผมมีโอกาสได้สัมภาษณ์ลงนิตยสาร “เล่มโปรด” ฉบับเดือนตุลาคม
2553 ซึ่งเป็นนิตยสารรายเดือน เกี่ยวกับวรรณกรรมสำหรับเยาวชน ในคอลัมน์ Special Talk
ยังไงก็อย่าลืมติดตามด้วยนะครับ

จบไปแล้วครับ และทั้งหมดนี้ก็คือกิจกรรมในช่วงเล็กๆของก่อนปิดเทอม แน่นอนว่า เปิดเทอม
เฟรมเองก็ยังคงมีกิจกรรมที่ยังมีอะไรมาเล่าให้ได้ฟังกันอีก

และขอเกาะติดสถานการณ์นิดนึงครับ บ้านเฟรมอยู่ในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาครับ ซึ่งขณะนี้
กำลังประสบปัญหาอุทกภัย ที่นับว่าเป็นครั้งสำคัญ เพราะตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยเห็นหนักเท่า
ครั้งนี้ครับ สถานการณ์ทางเข้าหมู่บ้านเฟรมตอนนี้ก็เรียกว่าต้องรถใหญ่เท่านั้น ถึงจะสัญจรไป
ไหนได้ครับ ทำให้เฟรมติดอยู่ที่บ้าน แต่ในบ้านก็ไม่ได้ท่วมแต่อย่างใดครับ

ยังมีอีกหลายๆพื้นที่ที่ประสบกับปัญหานี้ ยังไงใครที่อยากจะช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยใน
พื้นที่จังหวัดนครราชสีมา และหลายๆจังหวัด สามารถติดตามช่องทางในการช่วยเหลือ ได้ที่
เว็บไซต์ www.thaiflood.com หรือหากใครอยากติดตามข่าวสาร สามารถติดตามรายงาน
สถานการณ์ของเว็บไซต์เคเบิลท้องถิ่นของจังหวัด ได้ที่เว็บไซต์ www.kctv.co.th ครับ

สวัสดีคุณผู้อ่านทุกท่านครับ ตลอด 2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา ผมเองคงอยู่กับงานถ่ายทำสื่อการเรียนรู้
ที่เน้นว่าแปลกใหม่ สร้างแนวคิดในการเรียนรู้ใหม่ๆขึ้นมา วันนี้จะมาถ่ายทอด และเบื้องหลังการ
ถ่ายทำ ของสื่อที่ผมเรียกมันว่า “รายการโทรทัศน์”  ว่า “Science เซต้า” ขึ้นมาครับ

เปิดประเด็น

ผมเองทราบโครงการนี้มาจาก Twitter ครับ ตั้งแต่ต้นเดือนตุลาคม ก็เกิดแนวคิดไอเดียเข้าไปใน
ผลงานเรียบร้อยแล้ว คืออยากทำเป็นลักษณะของรายการทีวี เหตุผลก็เพราะ รายการทีวี ก็เป็นส่วน
หนึ่งของการดูทีวี รายการสามารถสอดแทรกเนื้อหาต่างๆไว้เป็นช่วงๆ ผนวกกับได้แรงบันดาลใจจาก
รายการ English Breakfast ที่ดูเป็นประจำ ก็เลยรอจังหวะที่จะได้กล้องใหม่ เพื่อจะได้ใช้ในการ
ถ่ายทำงาน และก็ได้เป็น Sony Alpha NEX-5 เป็นกล้องใหม่มาในการถ่ายทำ ก่อนที่เราจะหา
ประเด็นที่น่าสนใจ และเลือกวิชาพร้อมทั้งลงรายละเอียดกัน

อ.บุณฑริกา ภัทรจารุ เป็นครูที่สอนฟิสิกส์ผมครับ และก็เป็นอาจารย์ที่มีความรู้ด้าน Science Show เลยอยากจะนำเสนอไอเดียแปลกๆเข้าไปด้วย

เรื่องที่เราหยิบเป็นประเด็นในส่วนของวิชาฟิสิกส์มาทำนั้น เป็นเรื่องกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน
เพราะถ้าพูดถึงนักวิทยาศาสตร์ คนแรกๆเชื่อว่าหลายๆคนอาจจะนึกถึง นิวตัน เพราะเป็นที่พูดถึง
ในวิชาฟิสิกส์เยอะ และนึกถึงเรื่องของแอปเปิลตามมา ซึ่งน่าจะเป็นจุดโยงให้เริ่มสนใจในสิ่งที่
ใกล้ตัว และเข้าถึงวิทยาศาสตร์ง่ายขึ้น

วางแผน

ทันทีที่เราทราบเนื้อหาที่ต้องนำเสนอจากอาจารย์แล้ว เราก็มานั่ง Create ส่วนที่เป็นเชิงเทคนิค
ลงไปครับ เพื่อนผมจะทำหน้าที่ตัดต่อร่วมกับผม นั่งวาด Storyboard กันคร่าวๆ เพื่อกำหนด
สถานที่ต่างๆ รวมถึงวัสดุอุปกรณ์ที่จะต้องใช้ เรื่องเนื้อเรื่องที่อยู่ในรายการ นึกเรื่องราววันที่
จัดนิทรรศการวิทยาศาสตร์ที่ผ่านมาได้ครับ เลยอยากให้มีช่วง Science Show ที่ดึงดูดความ
สนใจได้ดี จึงหากิจกรรม Science Show ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของนิวตัน เป็นช่วงหนึ่งของรายการ

ผมและเพื่อน ที่แสดง Science Show ในนิทรรศการสัปดาห์วันวิทยาศาสตร์ ของโรงเรียน

ที่มาของชื่อ Science เซต้า

เรื่องชื่อเป็นเรื่องที่เราตบตีกันมานานมาก เพราะชื่อ ใครๆก็ทราบครับว่า มันเป็นเอกลักษณ์ของงาน
จากนี้และตลอดเรื่องเลย

ผม : เฮ้ย เอาชื่อนี้ ” Science อีหลี ” (ไอเดียมาจาก แซ่บอีหลี) ม่วนคักๆ
เพื่อน : ไม่เอา… เค้าดูจากชื่อ ถ้าเค้าเป็นคนภาคอื่นเค้าก็ไม่โหวตแล้ว
ผม : มันต้องแปลกๆสิ จะได้จำได้ นี่ถ้าเป็นเค้า เห็นชื่อรายการก็ฮาแล้ว เปิดตัวมา
สวัสดีครับ พบกับรายการ Science อีหลี (ทำสำเนียงอีสาน) เสียงแคนขึ้น โหยย .. ไม่ฮาได้ไงฟะ
เพื่อน : ไม่เอาๆๆๆๆ

ครับ มันไม่เอาอย่างเดียว จนสุดท้ายมันเสนอ Science เซต้ามา ซึ่งก็คือพ้องกับคณิตศาสตร์และ
ฟิสิกส์ที่เรียกติดปากหน่อยเวลาใช้สูตรครับ (ฟังแล้วยุ่งยากจริง - -”)

เริ่มถ่ายทำกัน !!

ครับ เริ่มก็เริ่ม เราเริ่มจากการเก็บ footage ที่เป็นประโยชน์ต่อการถ่ายทำครับ เราอยากผู้ชมทุกท่าน
ได้เห็นบรรยากาศของสถานที่ท่องเที่ยวในโคราชด้วย (รักบ้านเกิดครับ) เพื่อนจึงเสนอช่วงที่พาออก
นอกสถานที่ แต่เป็นในทำนองเกี่ยวกับเรื่องราวของวิทยาศาสตร์ด้วย เลยเป็นที่มาของช่วง “Science
is all around” ซึ่งเป็นช่วงที่จะไปตามหากฎทางวิทยาศาสตร์ กับสิ่งรอบๆตัวเรา ตามสถานที่ต่างๆ
ครับ เราจึงถ่ายทำบริเวณอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี

ที่แรกที่เราเริ่มครับ ตอนแรกจะใช้สถานที่ ที่เป็นส่วนของศูนย์แสดงแสง สี เสียง วีรกรรมท่านท้าวสุรนารี แต่แอร์ที่นี่ดังมากครับ ทำให้เป็นอุปสรรคในการถ่ายทำ

นักท่องเที่ยว เราก็ต้องเผื่อไว้ให้เค้าถ่ายรูปด้วยครับ ดังนั้น จังหวะในการถ่ายทำไม่ได้ทุกช่วงโอกาสครับ

อากาศร้อน...

เทคนิคอื่นๆที่เราใช้ในงานก็เป็น Bluescreen ครับ เพราะว่าเราอยากให้มีบรรยากาศคล้ายกับ
ห้องส่ง หรือ สตูดิโอ (ก็ว่าไป…) ก็เลยไปซื้อผ้าเขียวมาทำครับ

ไมค์ปลอม กับ แอปเปิลปลอม - -''

ก่อนที่เราจะเริ่มถ่ายทำช่วงต้นของรายการ ซึ่งเป็นส่วนของเนื้อหาครับ พูดผิดพูดถูก แก้อยู่หลาย
take เหมือนกัน แต่ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีครับ

ตัดต่อ !!

หน้าที่ของเพื่อน เป็นหน้าที่หลักในการตัดต่อ โดยอิงจาก Storyboard ครับ ผมเองก็มีส่วนช่วย
ในตอนท้ายๆ โดยใช้ Sony Vegas เป็นโปรแกรมในการตัดต่อทั้งหมดครับ (รวมไปถึงฉากหลัง
ที่ใส่ Chroma key ไปด้วย)

จนถึงขั้นตอนสุดท้าย ที่เรามีโอกาสได้ตรวจทานเนื้อหา และส่งผลงานเข้าไปประกวดในกิจกรรม
Skoolbuz Award 2010 ครับ

และในตอนนี้ก็เดินทางเข้าสู่ไม่กี่วันของการประกาศผลแล้วครับ สำหรับใครที่ยังไม่ได็โหวตก็
รีบหน่อยนะครับ เข้าไปสมัครสมาชิกเว็บไซต์ Skoolbuz.com และโหวตให้ผลงาน Science
เซต้า (S50) โดยศึกษาวิธีการโหวตได้ที่นี่ครับ

สำหรับผมและเพื่อนๆในทีม ในช่วงนี้ก็ประชาสัมพันธ์โครงการนี้ให้ทุกคนในโรงเรียนได้ทราบ
มีประกาศหน้าเสาธง ทำเอกสารเผยแพร่ ทั้งหมดนี้ก็หวังที่จะทำวิจัยเล็กๆในโรงเรียนถึงกระแส
ตอบรับกับกิจกรรมนี้ด้วยล่ะครับ คุณครูแนะแนวที่เข้ามาช่วยเหลือ เรียกคะแนนโหวตจากนักเรียน
และคุณครูที่ปรึกษาเองที่ช่วยให้นักเรียนมาโหวต ซึ่ง ณ ขณะนี้ เป็นตัวเลขที่ผู้จัดทำ รู้สึกพอใจ
และถือว่ามีคุณค่ามากครับ (ถึงแม้จะห่างจากลำดับต้นๆมากมายก็ตาม)

แต่สิ่งสำคัญคือ การที่ได้เห็นพลังจากการโหวตครั้งนี้จากหลายๆคนที่ลงแรงจริงๆ เราลงสนามนี้
แบบแฟร์ๆครับ นั่นคือสิ่งที่อยากเห็นตั้งแต่ตอนต้น

อย่างไรก็ตาม เพื่อนๆสามารถชมการประกาศรางวัลได้ ที่ลานแกรนด์ฮอลล์ ชั้น 1 สยามดิสคัฟ
เวอรี เวลา 14.00-18.00 น. ในวันที่ 1 ตุลาคมนี้ครับ (เข้าไปดูรายละเอียดได้ที่นี่)

สุดท้ายตัวแทนกลุ่ม ขอกล่าวขอบคุณทุกคะแนนเสียง คอมเมนต์ คำติชม กำลังใจ จากทุกๆท่านๆ
ครับ หวังว่าเราจะได้ฟังข่าวดีพร้อมกัน !! เย่ !!

ความเป็นมา

ครั้งแรกผมลังเลใจเหมือนกัน ในเว็บบล็อกส่วนตัวนี้ ไม่ได้มีอะไรที่จะสามารถจัดกลุ่ม หรือแบ่ง
Category ได้เป๊ะๆ ในวันสมัครการแข่งขัน Thailand Blog Award 2010 ซึ่งมีอยู่หลายสาขา
สิ่งที่น่าจะเป็นเราก็น่าจะมีสองหัวข้อ คือ Science Blog (เกี่ยวกับด้านวิทยาศาสตร์) ที่บางเรื่อง
ของเราก็เข้าข่าย และอีกประเภทคือ Education Blog (เกี่ยวกับด้านการศึกษา) โดยการแข่งขัน
รอบแรกจะให้โหวตครับ ผลปรากฏคือ ผมติด 1-10 ที่จะมีการพิจารณาจากคณะกรรมการ ของ
ประเภท Science ผมไม่ลุ้นเลย เนื่องจากมีบล็อกเทพๆหลายคนที่เป็นแนววิทยาศาสตร์จ๋าๆจริงๆ

แต่ทันทีในวันที่ประกาศผล ที่ผมเชื่อว่าหลายๆคนก็รอคอยมานานแสนนาน ผมได้รับรางวัลใน
ประเภท Best Teen Blog ครับ แต่ก็ยังไม่รู้ลำดับอยู่ดี แต่ผมก็แอบดีใจ และแอบลุ้นในสาขานี้
ผมจึงทำเรื่องโดยพิมพ์หนังสือขออนุญาตโรงเรียน และขอออกจากโรงเรียนเพื่อรับรางวัล เนื่องจาก
วันที่รับรางวัล ตรงกับวันพฤหัสบดี ที่ 26 สิงหาคม 2553 เวลา 18.30 น. เป็นต้นไป การเดินทาง
จากที่โคราช - กรุงเทพ ใช้เวลา 3 ชั่วโมง 25 นาที โดยประมาณครับ

บรรยากาศงานโดยรอบครับ

งานประกาศผลรางวัล Thailand Blog Awards 2010 จัดขึ้นที่บริเวณลานน้ำพุชั้น G
ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ลาดพร้าว ครับ ผมเองตอนแรกก็ลุ้นครับ เกรงว่าจะมาไม่ทัน (ตอนนั้น
ลุ้นมากเสีย เกินกว่ารางวัลอีก - -”) รีบลงจากรถทัวร์แล้วต่อมอเตอร์ไซต์รับจ้างทันที โชคดีครับที่
มีรุ่นพี่มาคอยถ่ายรูปให้และช่วยเหลือตลอดการรับรางวัลในครั้งนี้ครับ ขอบคุณรุ่นพี่อาร์มจริงๆ

ผมเดินไปถึงบนเวทีเป็นการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องบล็อกๆโดยพี่หนุ่ย พงษ์สุข หิรัญพฤกษ์ ซึ่งสัมภาษณ์
ผู้ใหญ่สองท่าน คือ คุณวันฉัตร ผดุงรัตน์ จาก Pantip.com และผู้ใหญ่จากทาง OK Nation ครับ
ถัดมาไม่นาน ก็เป็นพิธีมอบรางวัลให้กับบล็อกเกอร์ที่มีผลงานในสาขาต่างๆ เช่น Bussiness , Home
& Decor ฯลฯ สำหรับผลการตัดสินทุกรายการอยู่ที่ในเว็บไซต์หลักของงานแล้วนะครับ

ผม น้องตูน น้องต้นหลิว ผู้เข้าประกวดจาก Best Teen Blog ครับ :)

ของผมเป็นรายการ BEST ครับ แอบไปดูผลงานของเพื่อนๆเราเหมือนกัน คือ น้องต้นหลิว (Ton
Leaw Diary) หนูน้อยที่เรียกว่าบล็อกเกอร์เด็กที่สุดในงาน มีโอกาสได้คุยกับคุณแม่ของน้องเล็ก
น้อย คุณแม่เล่าให้ฟังว่าเป็นคนชอบเล่านิทาน ให้ลูกฝึกเขียน ณ ขณะนี้อยู่ชั้น ป.5 อายุแค่ 11 ปี
เท่านั้นเองครับ ไปติดตามกันได้ ! น้องอีกคนนึงที่ผมมีโอกาสได้ทักทายกันนิดเดียวครับ คือ น้องตูน
เขียนการ์ตูนสมชื่อเลย มีผลงานด้านการ์ตูนหลายเรื่องครับ ติดตามกันได้สำหรับ Cartoonst’s Blog
[Season II]

ไปในงานเจอพี่ๆหลายคนครับ คนแรกที่เข้ามาทักเป็นพี่จากบล็อก www.ayarafun.com (แฮ่ๆ
ยังจำได้อยู่) เห็นพี่บอกด้วยว่าโหวตให้บล็อกผมติด 1 ใน 10 สาขา Science เหมือนกัน อันนี้ก็ต้อง
ขอขอบคุณพี่ไว้ด้วยครับ และอีกท่านก็มาจากกระปาล์มดอตคอม ที่ลงประกวดในสาขา IT Blog
ก็ยินดีกับรางวัลรองชนะเลิศของพี่เค้าด้วยล่ะ อ้อ พี่เค้าเขียนถึงงานนี้ไว้ก่อนผมเสียอีก ไปดูชมกัน
ได้ครับ กับ Thai Blog Awards | ตอนขอบคุณครับ

แน่นอนว่างานนี้รวมบล็อกเกอร์กับบล็อกเจ๋งๆ เจอหลายท่านครับ พี่แอนนนนน เจ้าเก่ามากับเว็บ
FAIL ที่วันนี้มา WIN ในงานด้วยรางวัล Popular Vote (จะบอกว่าถ้าส่งเว็บ iannnnn.com
ก็น่าจะได้รางวัลอีกรางวัลนะพี่นะ - -” ), หมอแมว ที่ผมเห็นผลงานจากเว็บฟoนต์.ฟอรั่ม
และพี่ภูภู่ แห่ง exteen.com คร้าบบ… กรี๊ด กร๊าดด กันเลยทีเดียว อยากเห็นตัวจริงมานานแล้ว

ถ่ายกับพี่แอนนนนน (ถ่ายห่วยไปนิด)

หมอแมว กับรางวัล Best of the Best สุดยอดของงานครับ !!

ถ่ายกับพี่ภูภู่ phuphu.exteen.com แอบติดตามผลงานพี่มาโดยตลอดคร้าบ... รักษาสุขภาพจิตด้วย

ถ่ายภาพรวม เย่ !!

จากใจ

จากใจของผมจริงๆครับ ครั้งแรกผมตัดสินใจแล้วตัดสินใจอีก เรื่องการเดินทางเข้ามารับรางวัลใน
ครั้งนี้มาก เป็นเพราะต้องเดินทางไกลและปกติผมเดินทางคนเดียวไปไหนมาไหนครับ แต่สิ่งหนึ่ง
ที่คิดขึ้นได้คือ ในชีวิตของคนที่เป็นบล็อกเกอร์ วันนึงที่เขียนเรื่องไป เป็นประโยชน์กับผู้อ่านบ้าง
หรือออกแนวบ่นๆบ้าง ไร้สาระบ้าง เอนเตอร์เทนผู้อ่านบ้าง จะมีรางวัลกับเค้าขึ้นมาครับ

ผมพูดเล่นๆว่า รางวัลนี้ก็จะทำให้อย่างน้อยผมอัพบล็อกถี่ขึ้น จริงๆแล้วเป็นผลรองลงมาครับ ผลหลักๆ
คือ “กำลังใจ” ที่ได้จากการทำงาน ซึ่งจะทำให้ผมอยากจะเขียนบล็อกนี้ นำเนื้อหาสาระที่
เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน อะไรที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อ่านต่อไปครับ

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับ

ทุกคะแนนโหวตที่มอบให้…
กำลังใจที่แน่นหนา…
เวลาอันมีค่า…
ติดตามผลงานกันต่อไปนะครับ

หลังจากที่ปีที่แล้วผมเองก็มีโอกาสได้ไปงานนี้เช่นเดียวกัน แต่ปีนี้ย้ายมาจัดที่ไบเทคแล้ว ความรู้สึก
ก็คือ รู้สึกว่ามันแคบ ทำให้การเดินชมงานไม่ค่อยสะดวกครับ ผมเริ่มเดินทางมาชมงาน เวลา 11.00-
15.00 น. ผลก็คือ ช่วงเช้าๆ เที่ยงๆ นักเรียนเยอะมากครับ พอสัก 14.00 น. จะพอหายไปบ้างส่วน
หนึ่ง แต่สำหรับเวลาที่เหมาะที่สุดสำหรับบุคคลที่สนใจทั่วไป ก็คงเป็น 17.00 - 20.00 น.
ครับ โดยงานจะจัดจนถึงวันอาทิตย์ที่ 22 สิงหาคม นี้

เข้าไปครั้งแรกขอบอกว่าแอบท้อครับ นักเรียนมากมายเหลือเกิน

เข้าเรื่องเกี่ยวกับตัวงานครับ ปีนี้มีกิจกรรมที่น่าสนใจหลายอย่าง การจำลองสถานการณ์ เช่นส่วนของ
วิกฤตโลกร้อน , ความหลากหลายทางชีวภาพ ก็สร้างความสนใจไม่น้อย แต่ในตอนแรกนี้ ขอประเดิม
ด้วยส่วนกิจกรรมที่คนในอินเทอร์เน็ตที่ไปงานนี้มา พูดถึงมากที่สุด นั่นก็คือส่วนของ นิติวิทยาศาสตร์
หรือ Forensic Science ครับ

นิติวิทยาศาสตร์ (Forensic Science) คือ

นิติวิทยาศาสตร์ คือ การนำความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์มาประยุกต์ใช้ในทางกฎหมายครับ เนื่องจาก
การทำความผิด คดีต่างๆ เริ่มมีความซับซ้อนขึ้น จึงทำให้ต้องหาเทคนิคใหม่ๆ มาใช้ในการประกอบ
หลักฐานทางคดี เนื่องจากเดิมแต่ก่อนนั้นการใช้หลักฐานจากพยานไม่สามารถมีน้ำหนักเพียงพอ
ในการใช้ประกอบเป็นข้อมูลทางคดีได้ ครับ

กิจกรรมในบูธนิติวิทยาศาสตร์

เป็นที่น่าสนใจครับ เนื่องจากว่าในปีนี้กิจกรรมได้ออกแบบในลักษณะของสถาณการณ์จำลอง สถาน
ที่เกิดเหตุ ซึ่งคงหลักฐานชิ้นสำคัญๆไว้ ให้นักเรียนนำกระดาษบันทึกสิ่งที่สังเกตเห็นได้ ตรงนี้สนุกครับ
เพราะเราได้สังเกต แล้วก็วิเคราะห์ความน่าจะเป็นด้วย

นี่ก็เป็นหลักฐานที่ทิ้งเอาไว้ครับ เราได้ข้อมูลเราก็จะกรอกในใบเกมการ์ด

สถานการณ์จำลองที่อยู่ภายในห้องครับ และนี่คือหลักฐานที่ต้องเก็บข้อมูล

ก่อนที่ภายนอกก็จะมีป้ายนิเทศ ที่ให้ความรู้ด้านการตรวจสอบหลักฐานต่างๆ เช่น การนำข้อมูลจาก
เลือด เบื้องต้นก็คือ เราต้องตรวจสอบเลือดว่าเป็นเลือดคนหรือสัตว์ ก่อนที่จะค้นหาหมู่เลือด และ
รหัสทางพันธุกรรม นอกจากนี้รูปแบบของรอยเลือดในสถานที่เกิดเหตุก็มีหลากหลายรูปแบบด้วยกัน
ครับ เช่น หากเลือดเป็นวงกลม ก็จะสรุปได้ว่าเลือดทำมุม 90 องศากับวัตถุ หากน้อยกว่านั้น ก็จะเป็น
วงรีแทนครับ

ฟีนอล์ฟทาลีน ที่ใช้ในการตรวจสอบคราบเลือดในที่เกิดเหตุ

พอออกมาจากห้อง ก็มีข้อมูลที่สรุปเกี่ยวกับ DNA และคราบเลือดมาให้วิเคราะห์ครับ

อุปกรณ์ที่ใช้ในการค้นหาลายนิ้วมือจากผงฝุ่นครับ

หนอนแมลงวันในที่เกิดเหตุ ก็บอกเวลาการตายได้

อ่านหัวข้อแล้วก็อึ้งครับ ตอนแรกผมก็ไม่คิดว่าเค้าจะนำมาใช้เป็นเกณฑ์สำคัญได้ด้วย แต่เรื่องนี้
สามารถอธิบายได้จากระยะต่างๆของแมลงวันครับ เนื่องจากเมื่อศพนั้นเน่าแล้ว เจ้าหนอนแมลงวัน
ก็จะมาทำการวางไข่ 24 ชม.หลังจากนั้น ก็จะกลายเป็นตัวหนอน หลังจากนั้นอีก 7 วัน จะเป็นดักแด้
และถัดจากนั้นอีก 7 วัน ก็จะกลายเป็นแมลงวันครับ ทำให้การสอบสวนสามารถรัดกุมเข้าไปอีกได้
เนื่องจากทำให้ลดผู้ต้องสงสัยลงไปอีกได้

หลังจากนั้นผมก็ต้องสรุปจากเกมการ์ดแล้วล่ะครับว่า ใครเป็นผู้ลงมือ โดยเบื้องต้นเค้าก็จะให้ข้อมูล
ของผู้ต้องสงสัยทั้งสามคน โดยผมเองก็มีคำตอบไว้ในใจแล้วล่ะครับ โดยเค้าจะเฉลยไว้ใน
Facebook ของงาน วันที่ 23 สิงหาคม ครับ

มีอีกหลายๆส่วนของงานที่น่าสนใจครับ กล้องผมอาจจะไม่ค่อยอำนวยเท่าไรในช่วงนี้ เนื่องจาก
เลนส์มันเสียเล็กน้อยครับ อาจจะทำให้บางภาพไม่ชัดบ้าง

อย่าลืมติดตามกันอีกครั้งในสาระดีๆจากงานมหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
พบกันใหม่ตอนหน้า สวัสดีครับ

ข้อมูลเพิ่มเติม

- Facebook : มาแล้ว มหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ปี 53
- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ งานมหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2553

ก่อนอื่นต้องเกริ่นประวัติของอาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ก่อนครับ ท่านได้รับรางวัลศิลปิน
แห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2536 ได้รับรางวัลซีไรต์จากการเขียนคำประพันธ์ต่างๆ รางวัล เกียรติยศ
ต่างๆ นับว่าท่านมีความสำคัญในด้านของการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสาร และการแต่งคำประพันธ์
โดยแท้จริงครับ

ใจความตอนหนึ่งที่สำคัญของการบรรยายในวันนี้ คงเป็นเรื่องราวชีวิตก่อนที่จะมาเป็นนักเขียนรางวัล
ซีไรต์และศิลปินแห่งชาติ ท่านได้กล่าวว่า เมื่อท่านยังเป็นเด็ก มีคำประพันธ์มากมายที่คุณพ่อ เขียน
ติดตามฝาผนังให้ได้ท่องก่อนเข้าโรงเรียนและก่อนอ่านออกเขียนได้   บทประพันธ์ คำประพันธ์
ต่างๆ ผ่านสายตาของเด็กชายเนาวรัตน์ ณ ตอนนั้น ทำให้สามารถจดจำคำประพันธ์ บทอาขยาน
ต่างๆได้อย่างแม่นยำ พอมาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (เทียบเท่า ป.6 ปัจจุบัน) ก็เริ่มมีเพื่อนๆที่กำลัง
มีความรักให้แต่งคำประพันธ์ให้ ซึ่งในขณะนั้นไม่มีใครแต่งเป็น ก็ทำให้การแต่งคำประพันธ์ของ
อาจารย์เนาวรัตน์ในวัยเด็ก เป็นเรื่องที่สนุก และสามารถสร้างรายได้จากการเก็บค่ากลอนบทละ 1 บาท

อาจารย์เล่าต่อว่า ท่านมีโอกาสได้นัดพบปะสังสรรค์กับเพื่อนที่เรียนด้วยกัน เพื่อนเข้ามาบอกอาจารย์
ว่า อย่าไปบอกแฟนนะว่า คำประพันธ์ที่แต่งให้เป็นฝีมือของอาจารย์เนาวรัตน์  เพราะตอนนี้แฟนเข้าใจ
ว่าเค้านั้นเป็นคนแต่งให้เธอ ทำให้อาจารย์รู้สึกยินดีที่คารม ความอ่อนหวาน ความไพเราะ ของการใช้
ภาษานั้นสามารถดึงดูดใจ และกินใจคนได้ถึงเพียงนี้

ท่านมีความใฝ่ฝันที่จะเข้าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ก็ไม่เป็นที่คาดหวังไว้
เพราะท่านได้เข้าศึกษาต่อที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ชีวิตในมหาลัยค่อนข้างอิสระ
ทำให้อาจารย์ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการตั้งชมรมเกี่ยวกับด้านภาษา ไม่ว่าจะเป็นวรรณศิลป์ ดนตรีไทย
ด้วยความสนุกสนาน และรักในสิ่งที่ทำอยู่ อาจารย์จึงเรียนที่ธรรมศาสตร์นานกว่าเพื่อนๆ คือเป็นระยะ
เวลา 8 ปี ท่านทิ้งข้อคิดไว้ว่า ตัวอย่างที่เห็นนี้ คือ “อยากให้ทุกคนรู้จักจัดการกับปัญหาให้ได้
ชอบอะไรอย่าให้เป็นอุปสรรค ขอให้เป็นสิ่งที่ดี จะทำให้เรารู้จักช่วยตัวเองได้ ใช้ตัวเองดี“

เนื่องในวันภาษาไทยที่จะถึงในวันพรุ่งนี้ ท่านมีเรื่องราวที่เกี่ยวกับภาษาไทยของเรา ซึ่งเป็นส่วน
หนึ่งของการบรรยาย ดังนี้ครับ ท่านบอกว่า คนไทยนั้นมีวัฒนธรรมเกี่ยวกับความเชื่อที่ฝังแน่น
อาจเป็นเพราะจากความไม่รู้หนังสือของคนไทยในสมัยก่อน ที่ผู้ได้ร่ำเรียนหนังสือถูกจำกัดไว้
เพียงกลุ่มคนบางส่วน การที่จะให้ความรู้ต่างๆ จึงต้องมีอุบาย เพื่อเรียกให้มาฟัง วัฒนธรรมการฟัง
จึงคงเป็นวัฒนธรรมหลักของคนไทย ทำให้การบริโภคข้อมูล ส่วนมากมาจากการฟัง แทนที่จะเป็น
การอ่าน

ประเทศฝรั่งเศสที่อาจารย์พูดถึง อาจารย์ยกย่องในเรื่องของการที่รู้จักให้เยาวชน อ่านวรรณกรรม
ดังๆ ของโลก ท่านย้ำให้นักเรียนทุกคนทราบว่า ที่นั่นเค้าได้อ่านวรรณกรรมของท่านสุนทรภู่แล้ว
เพราะการอ่านเสมือนกับการอ่านความคิด เทคโนโลยีเป็นส่วนหนึ่งให้เราอ่านน้อยลง ครอบซึ่ง
ความคิดและความอ่าน ทั้งหมดนี้ครับที่ท่านพูดได้พูดไว้เกี่ยวเนื่องกับการใช้ภาษาไทยครับ

สุดท้ายผมฝากบทประพันธ์ที่มีเนื้อหาลึกซึ้งกินใจ ผลงานการประพันธ์ของ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
ในบทประพันธ์ที่มีชื่อว่า “เป็นมนุษย์” แล้วพบกันใหม่กับสาระดีๆที่นำมาฝากในตอนต่อ สวัสดีครับ

๏ ก่อนจะเป็นอะไรในโลกนี้
ทั้งเลวทรามต่ำดีถึงที่สุด
ก่อนจะสวมหัวโขนละครชุด
คุณต้องเป็นมนุษย์ก่อนอื่นใด

๏ คุณจะต้องรู้จักการเป็นมนุษย์
ไม่ใช่ชุดเครื่องแบบที่สวมใส่
ไม่ใช่ยศตำแหน่งแกร่งฉไกร
หากแต่เป็นหัวใจของคุณเอง

๏ ใจที่มีมโนธรรมสำนึก
ใจที่รับรู้สึกตรึกตรงเผง
ใจที่ไม่ประมาทไม่ขลาดเกรง
ใจที่ไม่วังเวงการเป็นคน

๏ เมื่อนั้นคุณจะเป็นอะไรก็ได้
เป็นผู้น้อยผู้ใหญ่ได้ทุกหน
มโนธรรมสำนึกรู้สึกตน
ต้องตั้งตนให้เป็น คือ เป็นมนุษย์!

……………………………………
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
พฤ ๑๓/๑๑/๕๑

ข้อมูลเพิ่มเติม

- บล็อกของอ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

• เฟรมคุง ผมมาจากโคราช เพื่อมาเรียนโดยเฉพาะครับ (สุดท้ายมันก็ไม่เรียนโดยเฉพาะ - -)
• โฟน เพื่อนผมมาจากโคราชครับ
• ฟัก @LifeZ ซึ่งเป็นคนแรกที่ผมชวนคุยเรื่องเรียนคลาสนี้ครับ ทำงานด้วยกัน มาจาก
  นครสวรรค์
• บี้ @biekub มาจากจังหวัดสกลนคร แต่กำลังจะไปตั้งหลักปักฐานที่เชียงใหม่แล้ว
• แบงค์ @iBankstory บินตรงมาจากภูเก็ต อย่างเดียวที่แบงค์ไม่ให้บอกคือ อายุ

เพราะเป็นคลาสเล็กๆ ที่พวกผมรวมตัวกันขึ้นครับ ทำเว็บก็ตั้งนาน หลงรักใน WordPress
อยากจะเรียนให้เข้าใจ ให้รู้เรื่องกันไปข้างเลยทีเดียว ก็ต้องลงทุนกันหน่อยล่ะครับ

Day 1 : XHTML + CSS Class

วันแรกเราตั้งใจว่า เราจะเรียนตัด XHTML+CSS จากกราฟิกครับ เรื่องสถานที่เรียน เราใช้วิธี
ลิสต์รายชื่อร้านกาแฟที่รองรับพวกเราทั้งหมดในกรุงเทพมหานคร จากนั้นเราก็นำไปใส่กล่องแล้ว
เขย่าๆครับ ก็เลยได้มาเป็นที่ร้านกาแฟวาวี (จริงๆแล้วน้องฟักเลือกมา ไม่เกี่ยวกับจับอะไรมาเขย่า - -”)
ร้านนี้น้องฟักเล่าเหตุผลในการให้พี่เฟรมมาถึงที่นี่ได้ก็เพราะว่า เป็นสถานที่ที่ทวิตเพิลหลายๆคนมาครับ
กับอีกเหตุผลคือมีความทรงจำดีๆที่ร้านนี้ของครูผู้สอน ผมจึงจำเป็นต้องคล้อยตาม ถึงแม้ว่าผมจะมีใจให้ทองหล่อมากก็ตามที

วิดิโอบรรยากาศขณะรออยู่หน้าร้านกาแฟครับ ไม่ได้ตัดต่อนะครับ ไปชมความรั่วได้

ไม่นานสมาชิกครบ อาจารย์มาแล้ว ! เราก็เดินเข้าไปครับ พี่เม่นติดต่อเรื่องสถานที่ อยากจะใช้
ห้องประชุมใหญ่ชั้นบน ครั้งแรกเราเข้าใจว่าไม่มีค่าใช้จ่ายครับ ด้วยเหตุผลนี้เราเลยยืนอึ้งในร้าน
กันสักพักหนึ่ง ก่อนที่จะมูฟว์ มาที่ทองหล่อ (555)

เราแยกกันเดินทางไปที่ทองหล่อครับ สถานที่ที่เราเล็งๆไว้คือ True Coffee เราตรงกันมาที่
The Eight ทองหล่อ ซ.8 ร้าน True Coffee ครับ ก่อนที่เราจะสั่งกาแฟและเริ่มเรียนกัน

เนื้อหาโดยภาพรวม พี่เม่นพาไปดู CSS พื้นฐานที่จำเป็นครับ โดยเข้าไปดูความเป็นมา เกี่ยวกับ
การแยกเนื้อหา กับ การนำเสนอ ซึ่งก็อาจจะหมายถึง HTML ที่เป็นส่วนเนื้อหา และการกำหนด
รูปแบบนำเสนอให้ CSS ช่วยจัดการ , เรื่องของ CSS Reset ที่กลับไปเคลียร์ค่า stylesheet
เดิม , Box modules ที่เข้าไปเล่นกับ div , padding , margin พี่เม่นสามารถถ่ายทอด
ด้วยการให้ลองทำจริง เขียนกันจริงๆ และเอาเว็บไซต์หลายๆเว็บไซต์มาให้ดูเป็นตัวอย่างด้วยครับ

พี่เม่นจะพูดถึงอะไรที่สำคัญกับงานเราจริงๆครับ การแก้ปัญหา พี่เม่นบอกว่ามันไม่ไม่มีอะไรมาก
ผมก็มองว่ามันไม่มีอะไรมากไปเลย เทพสั่งได้จริงๆครับ

บ่ายวันนั้น เราคิดใหม่ครับ เราคิดต่อไปว่า สถานที่นั้นก็ยังถือว่าเล็กไปสำหรับเราอยู่ นั่งคุยๆกัน
ระหว่างทานข้าว จึงลองเปลี่ยนไปสถานที่อื่นดู ซึ่งก็เล็งๆไว้ที่ร้านบ้านไร่กาแฟ ตรง BTS เอกมัย
ครับ ผลออกมาก็เป็นที่น่าพอใจ สถานที่กว้างใหญ่ เหมาะสำหรับเป็นสถานที่เรียนพวกเราได้ !!!

เราเริ่มต้นเรียนกันต่อครับ เราลองสร้างไซต์จากไฟล์กราฟิกที่พี่เม่นตัดไว้เป็นตัวอย่างด้วย XHTML
และ CSS ขึ้นเป็นเว็บไซต์ เป็นโครงพื้นฐาน (ซึ่งผมว่าจริงๆแล้ว เรื่องนี้ทั้งหมดมันก็ยากอยู่ตรงนี้)
มีอะไรเล็กๆน้อยๆที่เราจะเห็นตอนทำงาน ซึ่งพี่เม่นก็ไกด์ให้ได้ตลอดทางครับ

ระหว่างเรียนเจอเครื่องแอบงอนพี่เม่นนิดหน่อยครับ เรามาดูกันว่าพี่เม่นจัดการกับ MacBook ยังไง

เฮ้ยยย พี่ทำอย่างงี้เลยเหรอครับเนี่ย !!!

เย็นวันนั้น ก็ได้งานกันทุกคน เราจะต้องกลับไปตัดไซต์มาส่งครูเม่นครับ แต่เรา ไหนๆก็มาเจอกันทั้งที
ขอมาหาอะไรดีๆกินกันที่ทองหล่อหลังจากเลิกเรียนครับ (เอ๊ะ ! หรือนี่มันจะเป็นประเด็นหว่า - - ?)

พวกเราแท็กซี่มาถึงทองหล่อครับ ตรงมาที่ซอย 10 แถวนั้นเป็นถนนสายของคุณตันและครอบครัว
วันนี้เรามาอุดหนุนคุณตันที่ OISHI Express ครับ เป็นฤดูปลาฮามาจิ เหมือนจะเป็นไฮไลท์ครับ
ผมก็มีโอกาสได้จัดการไปถ้วยเดียว จากนั้น มันก็ถูกแย่งจากประชาชนี่เข้ามาใช้บริการอย่างต่อเนื่อง

อิ่มแบบ เดินไม่ได้กันเลยทีเดียว ก่อนที่ผมจะเดินตรงไปอีกหน่อย ไปยังสถานที่ ที่ทั้งน้องชาย
ทั้งเพื่อน พ่อแม่พี่น้อง บอกให้ผมไปซื้อมาฝาก นั่นก็คือช็อคโกแลตจากเดี่ยว 8 ร้าน melt-me
นั้นเอง ผมเข้าไปค้นราคาในเน็ตมาก่อนหน้านี้แล้ว แล้วก็เตรียมใจมาแล้วด้วยล่ะ

หน้าร้าน melt me บรรยากาศงดงามมาก

ก็จัดไปครับ ได้ฮอกไกโด ดาร์ค ช็อคโกแลตมา ผมจัดการไป ก็เลยลองเหลือมาไว้บ้างครับ ทางร้าน
เค้าไม่รับประกันการละลายที่เกินระยะเวลา 4 ชม. แต่ผมก็ฝืนมันเป็นระยะเวลาร่วมสิบชม. มาถึงบ้าน
ก็พบว่ามันเสียหายเล็กน้อย รีบเอาไปแช่เย็นซะครับ (จะลำบากทำไมเนี่ย - - ”)

พนักงานบริการดีมากครับ 15 ชิ้น สนนราคาอยู่ที่ 250 บาท ช็อคโกแลตเป็นกรัม กรัมละ 3 บาทนะครับ
(ขอค่าโฆษณาด้วยครับ - -’)

Day 2 : XHTML+CSS to WordPress theme

วันนี้พวกผมขนของกันมาด้วยครับ มาถึงร้านแต่เช้า 9 โมง ชั้นบนซึ่งเป็นสถานที่เรียนสุดแสนกว้างขวาง
เปิดให้บริการ 10.30 น. ครับ ผมจึงนั่งคุยปัญหา ขณะทำงาน ให้พี่เม่นฟัง แลกเปลี่ยนและลองทำ
ไซต์เพื่อไปประกอบเป็นธีม WordPress ขณะรอไปพลางๆ ทำงานไปด้วย กินกาแฟกันไปด้วย
(ถือโอกาสขอบคุณพี่เม่นค่ากาแฟด้วยนะครับ ทุกมื้อเลย T T)

กินเวลาไปอยู่นาน กับเรื่อง CSS ครับ เราทำเราเจอปัญหามากมาย ซึ่งตอนนี้คือเราจะต้องทำโครง
สร้างที่เป็น XHTML+CSS เพื่อมารองรับตัวแปร ค่าต่างๆในการทำเป็นธีม WordPress ครับ

เมื่อได้ไฟล์ที่เรานำไปทำเป็น XHTML+CSS เราก็จัดการนำค่าตัวแปรต่างๆ ไปใส่ในธีม WordPress
โดยพี่เม่นได้อธิบายโครงสร้างของธีม 1 ธีม การประยุกต์ใช้ต่างๆ เรียกว่าครบเครื่อง นำไปต่อยอด
ได้เลยครับ โดยทางเราก็หวังว่าเราจะขยัน และลุกขึ้นมาธีมกัน 5555

ก่อนกลับ ถ่ายรูปรวมเป็นที่ระลึกครับ ^^ (ขอบคุณพี่จี้ที่มาเป็นมือกล้องให้ครับ)

เรียกว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีของพวกเราที่ได้ลองทำจริง เรียนรู้จริง กับพี่เม่นเทพเฉพาะทางทางด้าน
นี้โดยตรงครับ การเรียนครั้งนี้ทำให้เราได้เจอปัญหาจริง ลองทำงานจริงๆ เพื่อที่จะทำให้เรามาใช้
ประยุกต์ได้ และคำแนะนำ case study ต่างๆ ทำให้ 2 วัน สามารถเรียนวิธีเนรมิตธีม WordPress
ด้วย CSS+XHTML ได้อย่างเหลือเชื่ออออ !! (ผมท้าพิสูจน์)

สำหรับใครที่อยากเรียนกับพี่เม่นคอร์สลักษณะเดียวกันนี้สามารถติดตามได้จากเว็บไซต์ที่พี่เม่น
ไปเป็นวิทยากรอบรมให้กับบริษัท Marvelic ก็ติดตามได้นะครับ หรือจะทางบล็อกของพี่เม่นก็ได้ครับ

อ่านบล็อกของเพื่อนๆ ที่พูดถึง #iMennworkshop

• Workshop : CSS+XHTML and WordPress Themes By @iMenn โดย @iBankstory
• ไปเรียน XHTML+CSS+Wordpress Theme กับ @iMenn โดย @LifeZ

ในฐานะที่ผมเป็นพุทธศาสนิกชนคนนึง และเป็นผู้ที่ติดตามผลงานเขียนของท่านว.วชิรเมธี ขอใช้
พื้นที่ตรงนี้ ในการส่งต่อธรรมะดีๆ ให้คุณผู้อ่าน นำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันนะครับ

สูตรแห่งความสุข ที่ท่านว.วชิรเมธี ได้มาบรรยายธรรมในวันนี้ คือ

” ขอให้เป็นที่รักเหมือนพระอานนท์
มีลาภผลเหมือนพระสิวลี
เป็นคนดีเหมือนพระองคุลีมาล
อายุยืนนานเหมือนพระพากุล ”

ท่าน ว.วชิรเมธี กล่าวที่มาของสูตรทุกสูตรนี้ให้ฟังว่า

ขอให้เป็นที่รักเหมือนพระอานนท์

พระอานนท์ - ภาพประกอบจาก http://en.wikipedia.org/wiki/Ananda

พระอานนท์ กล่าวคือ เป็นพระพุทธอุปฐากครับ หรือถ้าเรียกง่ายๆก็คือ เลขานุการส่วนพระองค์ของ
องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นหนึ่งในพระที่พระศาสดาอย่างองค์สัมมาสัมพุทธเจ้า สาธุ ให้
(แสดงว่าไม่ธรรมดา)

มี พรอยู่ 1 ใน 8 ข้อ ที่พระอานนท์ขอพระพุทธเจ้า คือ หากพระพุทธองค์เสด็จไปที่แสดงเทศนาที่
ไหน  แต่พระอานนท์ไม่ได้เสด็จไปด้วย ขอให้เล่าให้ฟัง ถามว่า พระพุทธองค์จะ รับมั้ย ?
พระองค์ ทรงรับ และถามกลับว่า ทำไมท่านจึงขอพรข้อนี้ ? พระอานนท์ตอบกลับไปว่า
“หากมีคนถามเกี่ยวกับธรรมะที่พระองค์ได้ไปเทศนาและพระอานนท์ตอบไม่ได้ จะเสียความ
ที่เป็นพระพุทธอุปทาน“ ง่ายๆคือ เสียชื่อเลขาฯ นั่นเอง

อยู่ กับนายต้องรู้ รู้ถึงวิถีชีวิต รู้ว่านายทำงานอย่างไร มีสถานะครอบครัวอย่างไร สังคมของเจ้า
นายเป็นอย่างไร

ข้าง ต้น เป็นเหตุผลหนึ่งที่ขอพรจากพระพุทธเจ้า คือ ท่านไม่อยากเสียความที่เป็นพระพุทธอุปทาน
ขององค์สัมมาสัมพุทธเจ้า แต่อีกประการก็คือ ต้องการทรงจำธรรมทุกข้อเพื่อส่งให้คนรุ่นหลัง

หลายๆส่วนในบทสวดที่มีข้อความว่า “เอวัมเม สุตัง เอกัง” นั่นหมายถึง ท่านได้สดับมา หรือได้ฟังมา
ดังนี้  เป็นการแสดงให้เห็นความจำที่ดีของ พระอานนท์ในการใช้ความพยายามในการจดจำคำ
สั่งสอนของพระพุทธเจ้า ก่อนที่พระอานนท์จะนำไปเทศนาต่อ การแสดงธรรมแบบปากต่อปากนี้
เราเรียกว่า “มุขปาฐะ” มีการฟังสวดพร้อมกัน ที่เราเรียกว่า “สังคายนา” ก่อนที่จะรวมหลักธรรม
คำสอนเป็นหมวดหมู่ จึงเป็นที่มาของการทำพระไตรปิฎก

พระอานนท์เป็นผู้ที่มีความทรงจำดีมาก ท่านจดจำคำสั่งสอนเพื่อให้ทุกคำสั่งสอนสืบทอดต่อไป
ดังนั้นท่านจึงไม่ได้มีเวลาปลีกวิเวก ปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง ท่านจึงเป็นแค่พระโสดาบัน (โสดาบัน
หมายถึง ผู้เข้าถึงกระแสธรรม ซึ่งเป็น 1 ใน 4 ประเภท โสดาบัน คือขั้นแรก อ่านต่อ…) แต่ท่าน
ก็บรรลุธรรมด้วยอิริยาบถที่แปลกในบรรดารูปอื่นๆ

สิ่งที่สำคัญที่ท่านไม่ได้ปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังเพื่อบรรลุเป็นพระอรหันต์ แต่ท่านเป็นเพียงพระ
โสดาบันนั้น ไม่ใช่เพราะท่านไม่มีปัญญา จริงแล้วการที่ท่านทำเช่นนั้นจะทำให้ฉันทะ ในการที่จะ
จดจำคำสอนของพระพุทธองค์นั้นลดลง การกระทำของพระอานนท์นั้นจึงเป็นการกระทำเพื่อ
ส่วนรวมโดยแท้จริง เป็นประเพณีในการสวดมนต์ของศาสนาพุทธจนถึงทุกวันนี้

” ส่วนไหนๆก็ไม่ยิ่งใหญ่เท่าส่วนรวม , เลิกเห็นแก่ตัว จะเอาอะไรเข้าตัวเอง”

คนที่เห็นแก่ตัวดูๆแล้วเหมือนจะชนะ แต่ไม่นานเค้าก็จะล้มเหลวจากความเกลียดชังของคนอื่น

ในงานสังคายนาครั้งที่ 1 พระอานนท์ให้ผู้หญิงเป็นผู้สักการะพระบรมศพก่อน  ทำให้อุบาสก
ทั้งหลายในงานนั้นสงสัย พระอานนท์ให้เหตุผลที่แสนจะละเมียดละไมว่า ควรจะให้ได้สักการะ
ตั้งแต่เสียกลางวัน พระสงฆ์มีหลายรูปเกรงว่ากลางคืนจะไม่ปลอดภัย

(เป็นที่มาของ Lady first :p )

ด้วยคุณงามความดีของท่าน ทำให้มีแต่คนอยากได้อัฏฐิของท่านไว้สักการะบูชา ทำให้ก่อนที่
ท่านจะปรินิพพาน เรียกว่าคิดหนัก ทำให้ท่านไม่สามารถปรินิพพานบนพื้นดินได้ ท่านจึงได้
อธิษฐานโดยขอให้กระจายพระอัฏฐิ (พระธาตุ) ให้ทั่วถึง ให้กายของท่านแตกออกเป็น 2 ภาค
และเผาผลาญร่างกายให้ไว้เหลือเพียงอัฏฐิ ก่อนที่จะตกเป็นเหมือนฝนห่าใหญ่ ให้คนที่บริเวณ
แม่น้ำโรหิณี ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระอานนท์ตั้งจิตอธิษฐานไว้ ได้รับพระธาตุไว้สักการะบูชา

เพราะท่านเป็นที่รักมาก มีแต่คนอยากเก็บอัฏฐิ (กระดูก) ของท่านไว้ ลองเปรียบกับตัวเราบ้าง
ต่อให้เป็นคนที่เราว่ารักที่สุด เราก็ยังไม่อยากเก็บกระดูกไว้ ดังนั้น

ที่ว่า รักนักรักหนา อยากจะรู้ว่าจริงไม่จริง ต้องลองตายดู (แล้วมาดูพฤติกรรมของแฟนเรา :p)

ดังนั้น อยากเป็นที่รัก ให้เป็นนักเสียสละ

ยังมีเรื่องราวของอีก 3 ท่านที่พูดถึงในสูตรครับ เป็นสูตรในการอธิษฐานเรียกว่าครบ ทั้งเป็นที่รัก
มีลาภผล เป็นคนดี อายุยืนนาน ซึ่งผมจะหาโอกาสในการนำเสนอต่อไป เพราะในตอนนี้ ผมถือว่า
เป็นตอนที่ใช้ระยะเวลาในการรวบรวมมากครับ เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ถูกต้อง หวังว่าจะช่วยให้ทุกท่าน
สบายใจในโลกธรรมะกับการที่เป็นคนที่รักดั่งเช่น พระอานนท์ (:

…

มีใครทำเป็นแล้วบ้างเนี่ย - -?

นิดนึงครับ

อัดวิดิโอก็ไม่ได้ดูสภาพตัวเองก่อนเลย โทรมเหมือนเดิมนะครับ ยังไงก็สนใจสาระ
ที่อยู่ในนั้น มากกว่าสภาพตอนนี้ที่เป็นอยู่

รักษาสุขภาพด้วยครับ (:

ผมเองต้องเข้ากรุงเทพฯ มาทำงานในส่วนที่ค้างไว้ครับ อยู่แถวๆสุรวงศ์ ซึ่งก็เป็นพื้นที่ที่ไม่รู้จัก
และไม่รู้ว่าจะเดินทางอย่างไรในตอนแรก ก็โชคดี ที่ได้ Google Maps กับรู้จักสายรถเมล์
อยู่สายหนึ่งคือ 93 ครับ ผมเองก็ไล่เส้นทางจนมั่นใจ และไปทำงานที่ออฟฟิศที่สุรวงศ์

มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นในวันที่ผมทำงานเยอะพอสมควร ที่ทำให้ผมอดยิ้มแก้มปริอยู่ไม่ได้ เอาเป็นว่า
ผมได้รับกำลังใจดีๆ ช่วงที่อยู่ที่นั่นในการทำงานครับ งานมันเลยเสร็จไปได้เร็ว

แจกไม่ยั้ง ฟังลูกเดียว Boyd-Nop @ Siam Discovery

วันที่ 26 มีนาคม 2553

ช่วงนี้ผมจึงหยุดพักผ่อน และทราบข่าวของการเปิดตัวอัลบัมใหม่ของคุณบอย โกสิยพงษ์
และคุณนภ พรชำนิครับ ในอัลบัม Boyd-Nop ภายใต้งาน “แจกไม่ยั้ง ฟังลูกเดียว” ซึ่งก็ถือเป็น
ประวัติการณ์ในวงการเพลง ที่แจกทั้งอัลบัมฟรี พร้อมลายเซ็นต์ครับ

ผู้คนมากมายที่มาต่อแถวรับแผ่นในวันนี้ครับ

ระหว่างรอรับลายเซ็นต์ ก็ได้ถ่ายรูปกับพี่คัตโตะครับ อีกหนึ่งศิลปินที่ผมว่ามีลีลาในการร้อง โดยไม่ต้องใช้ดนตรีได้เลย ใช้เสียงสร้างดนตรีได้ !!

ผมเองร้องเพลงตั้งแต่เด็กๆครับ เพลงแรกที่ได้ร้องในชั่วโมงขับร้องของผม คือ เพลง Home
ของพี่บอย โกสิยพงษ์ ครับ

” เพราะเธอคือ ที่พักพิง คือทุกสิ่งที่มีความหมาย เมื่อเธออยู่ เคียงชิดใกล้ เรื่องร้ายใดๆไม่
เกรง แม้ข้างนอกจะต้องเจอ กับเรื่องราวที่ใครข่มเหง แต่ฉันเองไม่คิด กลัว “

แผ่นซีดีของผมที่ได้รับในงานพร้อมลายเซ็นต์ครับ

ท่อนนี้แสดงถึงความอบอุ่น และความไพเราะในบทเพลงครับ และในครั้งนี้ ก็ทำให้ผมประทับใจ
อีกครั้ง กับ Away far so ที่ให้ความรู้สึกถึงความผูกพัน แม้ว่าจะห่างไกลสักเพียงใด แต่ใจก็
ไม่ห่างกัน เชื่อมั้ยครับว่า ได้ยินท่อนนี้ทีไร ผมขนลุกทุกทีเลย (:

รูปภาพนี้ประทับใจมากครับที่ได้ถ่ายร่วมกับพี่บอย (=

อีกภาพมาหลังเวที ถ่ายร่วมกับพี่นภครับ ชอบสไตล์การร้องของพี่นภมาก ^^

กับอีกเพลงที่ผมได้ยินมาก่อนหน้านี้ครับ คือเพลง ฟังลูกเดียว ที่ได้คุณโต๋ ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร
มาเป็นคน featuring ร่วมด้วย

เจอพี่ี @ceemeagain ด้วยครับ ^^

ยอมรับว่า เพราะทั้งอัลบัมครับ ทั้งนี้พี่บอยก็ได้กล่าวว่า จะมีการเปิดคอนเสิร์ตใหญ่ในเดือนสิงหาคม
อย่าลืมติดตามกันด้วยนะครับ

งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งที่ 38

วันที่ 27 มีนาคม 2553

ผมมีโอกาสได้ไปงานนี้ตอนบ่ายๆครับ พยายามติดตาม twitter ของนักเขียนทั้งหลาย ที่หวังว่า
จะมีโอกาสได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ พูดคุยเล็กๆน้อยไว้ครับ

ผมเองเดินอยู่นานครับ ไม่ได้นิสัยรักการอ่านมากเท่าไร เลยได้หนังสือมาน้อยครับ แต่ก็รู้สึก
ประทับใจที่ได้พบนักเขียนหลายท่านครับ

ครูพี่แนน Enconcept มาแจกลายเซ็นต์พร้อมเปิดตัวหนังสือเล่มใหม่ครับ

แอบดีใจ ที่ครูพี่แนนและพี่ๆทีมงาน Enconcept จำผมได้ตอนออนทัวร์มาที่สาขาโคราชครับ (:

ถ่ายร่วมกับนิ้วกลม (@roundfinger) นักเขียนขวัญใจหลายๆคน ผมมาอุดหนุน "อาจารย์ในร้านคุกกี้" ของพี่ครับ

และอีกท่านที่รู้สึกประทับใจ ทั้งผลงานการเทศน์และงานเขียนหนังสือที่เป็นเอกลักษณ์ พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต ครับ

ผมได้หนังสือให้คนอื่น เยอะกว่าตัวเองเสียอีกครับ ฮ่าๆ แต่ผมมีคำถามหนึ่ง ก่อนที่จะถ่ายภาพร่วม
กับพระมหาสมปอง ผมได้ถามท่านว่า “เวลาที่ถ่ายรูปร่วมกับพระ ปกติแล้วผิดหรือเปล่า แล้วถ้า
จะถ่ายร่วมด้วย ควรทำอย่างไร” ท่านบอกกับผมว่า “ถ่ายได้ แต่จะต้องอยู่ต่ำกว่าท่าน แสดงความ
นอบน้อมครับ ถ้าสะดวกคุกเข่าก็ควรทำ หากเป็นผู้หญิงก็ควรจะอยู่ห่างด้วย” ผมถามไว้
เผื่อใครที่มีโอกาสได้ถ่ายร่วมกับพระนักเทศน์ในโอกาสต่างๆนะครับ

ปิดเทอมแล้ว ก็จะพยายามจะถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆที่ได้ประสบพบเห็นมา (ถึงแม้ว่ามันดูจะไม่มี
สาระเท่าไร :P) แต่จริงๆแล้ว ก็อยากให้บล็อกของผม ออกเป็นแนวๆที่ไว้ให้คนขี้บ่น มาบ่น
อะไรดีกว่า ฮ่าๆ

อย่าคาดหวังอะไรที่จริงจังกับบล็อกผมนะครับ

มีโอกาสก็อย่าลืมแวะไปงานสัปดาห์หนังสือ เติมอาหารสมองกันด้วยนะครับ

เพิ่มเติม

[YouTube] Away far so - Boyd-Nop

[YouTube] ฟังลูกเดียว - Boyd-Nop

NSC | ห้องทดลองของต้นกล้า

โปรแกรมนี้ทำร่วมกับรุ่นน้องในโครงการพิเศษของโรงเรียนอีกสองคนครับ โปรแกรมจะเป็นเนื้อหา
เกี่ยวกับเรื่องของ อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เป็นเนื้อหาเคมีในชั้นม.4-5 (แล้วแต่หลักสูตร)
ในหัวก็นึกอยากทำเรื่องนี้ก็เพราะว่า ตอนเรียนอาจารย์จะยกตัวอย่าง การชน หรือสาธิตการเกิด
ปฏิกิริยา ก็คิดว่าน่าจะเป็นไอเดียในการทำแอนิเมชันที่แสดงเรื่องพวกนี้อย่างสนุกๆได้

ข้อจำกัดที่สำคัญอย่างหนึ่งก็คือ มันเป็นเรื่องที่อธิบายด้วยภาพก็จริง แต่ก็ยังไม่น่าจะตื่นตาตื่นใจ
ได้สักเท่าไร ผนวกกับรุ่นน้องที่เป็นผู้ร่วมทีม ก็อาจจะยังไม่ได้เรียนและเข้าใจอย่างเต็มที่ ที่จะสามารถ
ออกไอเดียอะไรก่อนได้ การทำงานจึงต้องรอหัวหน้าทีมซึ่งนั่นก็คือผมเอง

เราพบว่าการทำงาน ผมค่อนข้างได้รุ่นน้องที่มีฝีมือในการทำงานยอดเยี่ยมคนหนึ่งของโรงเรียน
เลยทีเดียว แต่ข้อจำกัดไม่ว่าจะเป็นเรื่องกิจกรรม หรือการทำงานที่ต้องใช้เวลา อุปสรรคหลายๆ
อย่างภายในโรงเรียน สภาพแวดล้อมที่รู้สึกกดดันในบางครั้ง ทำให้งานในรอบชิงชนะเลิศ ผม
ถือว่าไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เราใช้เวลามากในการทำงาน งานนี้ก็เลยจึงขอเรียกว่า
สร้างประสบการณ์ให้กับรุ่นน้องทั้งสองคนที่ร่วมทำงานกันมา เค้าอาจจะไม่ชนะกับผมในงานนี้
แต่ผมก็เชื่อว่า มีเวทีอีกมากมายให้พวกเค้ารู้สึกว่าเวทีนี้เป็นฐานให้เค้าพัฒนางานตัวเองขึ้นไป

NSC | ใน ICT Contest Festival 2010

ผมรู้สึกชื่นชอบกับกิจกรรมนี้มาก ยิ่งหากมีโอกาสได้เดินชมงานนี้ในรอบชิงชนะเลิศของแต่ละ
รายการ ก็จะพบว่า “สมองคนไทย ไม่แพ้ชาติใดในโลก” เหมือนกับสโลแกนในการจัดการแข่งขัน
NSC ปีก่อนๆจริงๆ ขอนำมาเล่าบางส่วนที่น่าสนใจครับ

We wii and the chamber of CELLS

บูธนี้จะว่าไปแล้ว จริงๆก็คือคู่แข่งผมเองครับ เพราะถือว่าอยู่ในโปรแกรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้
และคุ้นๆเข้าไปอีกว่า เป็นโครงการที่ตกหล่นจากการประกาศผลคะแนนของทาง NSC รอบแรก
ก็ลุ้นๆเช่นกันว่า คู่แข่งที่ชื่อสุดอลังการในภาษาไทยว่า “อภินิหารพิภพเซลล์ทะลุจักรวาล” จาก
โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย นี้จะสุดยอดแค่ไหน

โปรแกรมนำเสนอในเรื่องเซลล์ ซึ่งเป็นเนื้อหาที่ผมคิดว่า เป็นอะไรที่น่าสนใจเมื่อเรียนทุกครั้ง
แต่ก็ยากที่จะเข้าใจทุกครั้ง ด้วยชื่อ ลักษณะต่างๆ ซึ่งทุกคนก็ต้องมีวิถีหรือหนทางในการจดจำ
แต่โปรแกรมนี้มีสไตล์การเรียนแบบอาศัยคอนเซ็ปต์ ในการบ่งบอกลักษณะเฉพาะของแต่ละ
ส่วนภายในเซลล์ รูปแบบการนำเสนอที่ใช้ Wiimote ทำการทดลองได้ หรือการใช้ Webcam
รับภาพโค้ดต่างๆบนกระดาษให้ปรากฏเป็นรูปเซลล์สามมิติ ดั่งที่เห็นในภาพได้ด้วย

ระบบ Augmented Reality ที่ทางผู้พัฒนา พัฒนาขึ้น

ที่น่าถึงไปกว่านั้น คือการพัฒนาสื่อการเรียนนี้บนรูปแบบที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของ
Learn Square ที่เป็นระบบการเรียนของทาง NECTEC หรือแม้กระทั่งบน iPhone ที่ผู้พัฒนา
ขอพัฒนาบน SDK ของ iPhone ให้เรียนรู้เรื่องนี้ได้แบบต่อเนื่องกันเลยทีเดียว

เห็นแล้วก็เป็นอะไรที่ทึ่งครับ การเรียนรู้ที่แปลกใหม่อย่างน้อย ก็จะเป็นประสบการณ์ที่สนุกของ
ผู้เรียน เป็นอะไรที่สนุกต่อการจดจำ และโปรแกรมนี้ก็คว้ารางวัลชนะเลิศ ในการแข่งขันโปรแกรม
คอมพิวเตอร์แห่งประเทศไทย (NSC 2010) ในประเภทโปรแกรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ ไปด้วยครับ

เด็กฮับ (Dekhub)

ขอเกริ่นเล็กน้อยครับว่า เจ้าของโครงการนี้พี่ของน้องเค้า มาทักผมที่บูธครับ ว่า follow
ผมทาง Twitter ก็แอบปลื้มเล็กน้อยครับว่า หาตัวผมเจอด้วย !! ยังไงก็ขอบพระคุณที่ติดตามครับ

พูดถึงเด็กฮับ ซึ่งเป็นชื่อโครงงาน หนึ่งในโปรแกรมเพื่อประยุกต์การใช้งาน ที่เข้าแข่งขัน พี่
ของผู้เข้าแข่งขันก็ได้เล่าให้ผมฟังเบื้องต้นครับว่า น้องชายเพิ่งจะเข้ามาสัมผัสกับ Social Network
ได้ไม่นาน ก็ชื่นชอบแต่ก็คิดอยากจะพัฒนา Social Network เป็นของตัวเอง โดยพัฒนาเป็น
Social Network สำหรับเครือข่ายเล็กๆ สนทนาระหว่างเพื่อนในห้อง ซึ่งมีความรู้สึกว่า ใช้งานง่าย
และประยุกต์ใช้เข้ากับเราๆได้เป็นอย่างดี

ลืมถ่ายรูปผลงานในรอบชิงมาครับ - -''

ที่น่าทึ่งไปกว่านั้นคือเจ้าของผลงานเอง อยู่ชั้น ม.2 ครับ โอ้วว ผมเจอเด็กเมพอีกแล้ว สนับสนุน
เด็กเก่งๆครับ ให้ตายสิ เรียกว่าขอเรียกพี่ไปเลยครับ

มารับรางวัลไกลจากภูเก็ตเลยล่ะครับ

ตัวโครงงานใช้ Ruby on Rails ในการพัฒนาครับ ใครที่อยากใช้งาน ก็ลองเข้าไปติดตามได้ที่
เว็บไซต์ http://www.dekhub.com/ แต่ตอนนี้ก็จะสมัครได้เฉพาะผู้ที่มี Invitation key เท่านั้น
ครับ ติดตามกันต่อไปนะครับ สำหรับเว็บไซต์เด็กฮับนี้

นอกเหนือจากนี้เอาเป็นว่า หากมีโอกาสก็จะนำเสนอต่อไปครับ แต่จริงๆแล้ว ผมเองบอกตรงๆว่า
มีเวลาน้อยมาก ในการเข้าไปชมผลงานไม่ว่าจะเป็นนิสิตนักศึกษา หรือการแข่งขันอื่นๆ ก็รู้สึก
ว่าเสียดายมากครับ แต่ก็เข้าใจในความไม่สะดวกของตัวเองเช่นกัน เพราะกิจกรรมเยอะมากมาย
เหลือเกินครับ เรียกว่าวิ่งแข่งกันเลยทีเดียว

NLC | Client

ผมเองแข่งขันในกิจกรรมนี้ตั้งแต่ ม.1 แล้วครับ (พูดแล้วอาย) ปีนี้ก็เป็นปีที่ 4 ของผม แข่งมาหลายปี
ก็มีปีที่ได้รางวัลชมเชยอยู่ปีนึงในตอนม.2 ที่แข่ง Client กับรุ่นพี่ครับ

รอบคัดเลือกของปีที่ได้รางวัลครับ (NLC 8)

พี่เฟรมก็รู้สึกดีใจ ที่ได้สอนลินุกซ์เบื้องต้นให้กับน้องๆทุกคน หวังว่ามันจะเป็นประสบการณ์ที่ดีของน้องๆ ไอ้คนขวาสุดไม่เกี่ยว คนนั้นเถ่าแล้ว (@zumokik) (NLC X - สนามสอบรอบแรก)

ด้วยประสบการณ์งูๆปลาๆ ของการเป็น User ที่ดี ก็คิดอยู่เหมือนกันว่า เมื่อไรจะได้รางวัลกับเค้าบ้าง
ผมก็พกตัวกับประสบการณ์เก่าๆของผมไปแข่งขัน อย่างไม่ได้เตรียมตัวอะไร

งานนี้ก็เจอเพื่อนเก่าๆ และหน้าใหม่ๆ ที่มาแข่งขันด้วยกันในปีนี้เยอะครับ จริงๆก็ไปเจอกันในรอบ
ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ก็เถอะครับ เพื่อนก็คือเพื่อน เราต้องสู้กันจริงๆสินะ เฮืออกกก (น้ำเน่า)

ขอบคุณรูปจากกล้องของงานครับ

การแข่งขันมีทั้งสิ้นสองรอบครับ ในวันแรกรู้สึกว่าโจทย์ปัญหาจะไม่ค่อยพร้อม จึงมีคำถามไม่ว่า
จะเป็นโหมดคุณสมบัติที่ให้เปิดคุณสมบัติแต่ละข้อ ว่าเป็นคุณสมบัติของคน/โปรแกรม อื่นๆ เกี่ยวกับ
ลินุกซ์ หรือจะจิ๊กซอว์ ที่ข้างหลังก็พร้อมเป็นได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น ทีมงาน , โลโกโปรแกรม ,
หน้าต่างโปรแกรม ก็ล้วนเอามาแกล้งผู้เข้าแข่งขันทั้งสิ้น เรียกว่าปีนี้ ดวงครับ ต้องพกดวงมาด้วย
ส่วนหนึ่งเลย วันแรกก็เลยอาจจะทำคะแนนได้ไม่ดีเท่าที่ควร

วันที่สองแจกคะแนนครับ มีหลายๆข้อที่สามารถตอบได้ทันท่วงที จึงทำให้คะแนนตามๆกันมาได้
ก็เห็นจะมี @jingjingmaple หรือน้องจริง ที่รู้สึกว่าใช้งานจริงๆ และตอบได้จริงๆ เป็นคนแรกจริงๆ
ครับ ก็ลุ้นให้น้องเค้าได้ แต่พี่ก็อยากได้นะ เพราะปีนี้พี่ไม่ได้ พี่ก็จะไม่ได้ไปตลอดต่อจากนี้ เชื่อเหอะ ..

ทุกอย่างอยู่ที่ดวงครับ ตอนประกาศผลก็ถึงทราบว่าตัวเองคว้ารางวัลชนะเลิศมาได้ ก็อย่างที่บอก
กับเพื่อนทุกคนครับ ปีนี้ขอครับ ปีหน้าใครจะแข่งเปิดทางให้แล้วนะครับ ผมเองก็คงไม่เข้าร่วม
กิจกรรมต่อแล้ว ด้วยเหตุผลส่วนตัวบางประการครับ

และแล้ว ในนาทีที่ประกาศผล ผมก็รู้สึกดีใจแบบบอกไม่ถูกอีกเช่นกันครับ รายการเดียวกันนี้ก็ยัง
ขอแสดงความยินดีกับเพื่อนๆที่ได้รับรางวัลเช่นกัน นั่นคือ @jingjingmaple และ @LifeZ

เวทีแรก ผมเป็นแค่ส่วนหนึ่งของทีมนี้ทั้งหมด (NLC 7)

ปีแรกที่ได้เจอ @manatsawin ตัวจริง และก็พบว่าเป็นเด็กที่เก่งเกินคำบรรยายจริงๆ นี่แหละที่เรียกว่า "เป็นแรงบันดาลใจ

การแข่งขันของผม มันมีจุดเริ่มต้น มีแรงบันดาลใจ ถึงทำให้ผมอยากจะทำอะไรเพื่อตัวเอง
บางครั้งผมไม่มองว่ามันคือการแข่งขัน สิ่งสำคัญคือได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ มันอาจจะใช้
เวลาหน่อยสำหรับผม แต่ผมว่ามันก็คุ้มค่าและเพียงพอแล้วกับการแข่งขันในครั้งนี้ครับ

ผมอาจจะลดบทบาทในการแข่งขันลง เพื่อเตรียมความพร้อมของตัวเองให้มากกว่านี้ครับ
ตัวผมเองถูกนำไปช่วยเหลือสังคมและโรงเรียนมากพอ ผมคิดว่านานแล้วครับที่ไม่ได้หันมาใส่ใจ
สุขภาพร่างกายตัวเองเท่าไร ดังนั้นปีต่อๆไป หากไม่เจอผมในฐานะผู้เข้าแข่งขัน ก็ขอให้ได้เจอกัน
ในฐานะผู้เข้าร่วมชมงานครับ

ตั้งแต่บล็อกตอนที่แล้ว เท่าที่ผมจำความได้ ผมสั่งซื้อ Magic Mouse ผ่าน Apple Store ไป
ผมก็จะขอเล่าต่อจากวันนั้นแล้วกันครับ

งานศิลปหัตถกรรมนักเรียนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 52

หลายปีที่ผมแข่ง แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จก็ด้วยหลายปัจจัยครับ ครั้งนี้ก็ได้มาแข่งในเรื่องของ
CMS ก็ใช้ CMS คู่กาย ที่ตรงตามเกณฑ์การให้คะแนนหลายๆข้อ จึงเป็นที่มาที่ผมใช้ PHP-Nuke
ในการเข้าร่วมกิจกรรมครับ

แข่งขันทำเว็บไซต์หัวข้อ "ไดโนเสาร์" ครับ แปลกๆดีแต่เราก็ทำได้ครับ

อยากเล่าก็เพราะว่า การแข่งขันนี้เป็นการแข่งขันทีเดินทางไกลครั้งแรกของผม ที่ต้องไปแข่งถึง
จ.อุบลราชธานี เป็นระยะเวลา 5 ร่วม 6 ชั่วโมง บนเส้นทางที่มีแต่ถนนกับต้นไม้ หิวเอามากๆครับ

มีโอกาสถ่ายรูปแค่นิดเดียวเอง เลยถ่ายผลงานมาให้ดูชมครับ

เป็นตัวแทนของภาคลำดับที่ 1 ครับ ด้วยคะแนน 97/10

ด้วยความหิวและล้า จึงจัดการไปเรียบเลยล่ะครับ - -''

iCamp ‘09 Award

ผมเคยคิดนะ ว่าตอนที่ผมอยู่ม.ต้น อยากให้มีกิจกรรมนี้เกิดขึ้นที่โรงเรียน แต่ไม่มีใครเปิดใจเท่าไร
กิจกรรมนี้จึงไม่ได้มาตอนรุ่นผม แต่มาตอนที่รุ่นผมอยู่ม.ปลายแทน ผมมีโอกาสได้เข้ามาช่วย
อาจารย์ท่านนึง ที่ท่านถูกเด็กทอดทิ้ง หักหลังกลางคัน ด้วยความที่ใจมันรัก ทุ่มเท จึงอาสาขอช่วย
โดยได้นำรุ่นน้องอีกคน ไปเป็นผู้เข้าแข่งขัน ส่วนผมไปสังเกตการณ์

กิจกรรม iCamp ‘09 เป็นกิจกรรมที่ให้นักเรียนชั้นม.ต้น ได้ฝึกตัดต่อภาพยนตร์สั้น ด้วยโปรแกรม
บนเครื่องแมคนี่ล่ะครับ ผมเองก็มีโอกาสอยู่บริเวณนั้น ก็ได้ฝึกเทคนิคต่างๆไปในตัว กับดูเทคนิค
การถ่ายทำภาพยนตร์สั้น ซึ่งเป็นอะไรที่ชื่นชอบ ในงานก็มีพี่มะเดี่ยว ซึ่งเป็นผู้กำกับหนังดังหลาย
เรื่อง ซึ่งก็มีโอกาสได้ถ่ายรูปด้วย แต่รูปอยู่ในกล้องอาจารย์ - -”

ความสำเร็จทั้งหลาย ก็ยกความดีความชอบ ให้กับความตั้งใจของรุ่นน้องทุกคนครับ

กิจกรรมโครงงานบูรณาการ OCOP

กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมของโรงเรียนครับ ที่ให้ันักเรียนทุกห้อง ทุกระดับชั้น ทำกิจกรรมโครงงาน
ที่สามารถบูรณาการได้ 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ ชื่อเต็มๆก็คือ One Class One Project :
Integrated 8 Subjects ครับ โดยปีนี้ได้เป็นประธานกิจกรรมนี้ของห้องเรียน จัดทำโครงงาน
ภายใต้ชื่อ “จัดทัพนักษัตร (12 beliefs)” ครับ เป็นการโยงเรื่องศาสตร์ความเชื่อ กับ หลัก
วิทยาศาสตร์ ให้อยู่ร่วมกันได้ ซึ่งก็ได้รับรางวัลชนะเลิศมา เป็นที่น่าพอใจครับ

ผอ.ชอบอย่างเดียวครับ คือเครื่อง iMac พูดแล้วพูดอีก - -''

ตัวอย่างบอร์ดนำเสนอผลงาน ที่ทำเองให้ทุกกลุ่มครับ

ดีใจที่เป็นส่วนหนึ่งให้พาเพื่อนๆร่วมห้อง มาถึงความสำเร็จร่วมกันครับ

กิจกรรมวันคริสต์มาส 52

ที่ห้องอาสาช่วยกันออกแบบการแสดงบนเวทีครับ ผมเองก็ขอไปร้องเพลงพระราชนิพนธ์ ซึ่งอ.
หลายๆท่าน request มาเหลือเกิน เลยให้เพื่อนช่วยไปเต้นประกอบเพลงครับ คลิปร้องเพลง
ขอไม่นำเสนอ เสนอเป็นภาพนิ่งหลังการแสดงจบแล้วกัน

ที่ยกมือชูเลขสี่ นี่คือขอเกรดครับ

NSC ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่

กิจกรรมที่ดำเนินมาตลอดปลายปี จนถึงช่วงปีใหม่นี้ ก็ทำงานจนลืมวันลืมคืนกันเลยล่ะครับ เนื่องจาก
ว่าผมส่งโปรแกรมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ ที่ชื่อ “ห้องทดลองของต้นกล้า (Tonkla’s Laboratory)”
ไป โดยได้รับทุนอุดหนุนวิจัยเป็นที่เรียบร้อย และอยู่ในช่วงการพัฒนา

คุณครูที่ปรึกษาช่วยหาข้อมูลครับ ตรวจสอบแบบนักวิจัยเลย

ก็อย่าลืมติดตามผลงานแล้วกันนะครับ จะนำมาให้คุณผู้อ่านเป็นผู้ทดลองใช้แน่นอน โดยพัฒนา
ร่วมกับรุ่นน้องสองคนที่มีความสามารถด้าน Flash ครับ

ฝ่ายเสียง และสคริปต์ :D

สองคนนี้ครับ รุ่นน้องผมเอง คนนึงให้วาด คนนึงให้ืำทำ Action Scripts และโครงสร้าง

ทั้งหมดนี้ก็อยู่ในช่วงการพัฒนาครับ ก็หวังว่าจะเสร็จโดยเร็ว เพราะว่า due date คือวันที่ 4
มกราคม 2553 นี้แล้วล่ะครับ และเตรียมการนำเสนอวันที่ 11 มกราคม 2553 ที่ขอนแก่น
ก็ขอกำลังใจจากผู้อ่านทุกท่านด้วยนะครับ

ส่งท้ายปีนี้ ไม่มีอะไรพิเศษครับ ได้แต่กล่าวจากใจจริงๆครับว่า “สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๓”

ขออาราธนาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก ช่วยดลบันดาลให้ผู้อ่านบล็อกของผมทุกท่าน
ประสบแต่ความสุข ความเจริญ ตลอดปีใหม่ ๒๕๕๓ นี้ด้วยเทอญ ..

นานๆทีจะกลับมาเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับไอทีบ้างครับ เมื่อ 5 วันก่อน ผมสั่ง Magic Mouse ผ่าน
ทาง Apple Store ใช้บัตรเครดิตของน้าสั่งไป เนื่องจากว่าของทั้งที่ภายในจังหวัดเอง และกรุงเทพ
ร้านใหญ่ๆ ก็หมดไปตามๆกัน จึงตัดสินใจที่จะสั่งเมาส์ไป ก็หาข้อมูลอยู่หลายเว็บเหมือนกัน ก่อน
ตัดสินใจซื้อ เข้าไปที่หน้า Store ของ Apple ก็พบว่ามันส่งฟรี เพราะสินค้าราคามากกว่า 2,000 บาท

Magic Mouse เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ของ Apple ที่เพิ่งออกมาได้ไม่นาน ด้วยความที่มันเป็น The
World’s first Multi-touch mouse ก็คือเป็นเมาส์ที่เป็นระบบสัมผัสแบบ Multi-touch ตัวแรก
ของโลก มันก็ไม่น่าแปลกใจที่คนจะให้ความสนใจ รูปลักษณ์ที่ออกแบบมาก็น่าใช้มากๆ สนนราคา
อยู่ที่ 2,390 ครับ

ใบเสร็จ

หลังจากที่ผมมีปัญหาตบตีกับเมาส์ตัวเก่า ที่สะดือ (หรือ Scroll กลมๆนั่น) มันใช้การไม่ค่อยได้
และพังง่ายมาก ก็เลยตัดสินใจ วันนี้ได้รับของลองมาดูกันครับ

แกะแล้ว !!

ก่อนอื่นต้องอัพเดต Mac ให้เป็นรุ่น 10.5.8 ก่อนนะครับ ถึงจะติดตั้งตัว Software Update ในส่วน
ของ Magic Mouse ได้ พอติดตั้งทุกอย่างแล้วก็ไปตั้งค่าใน Set up Bluetooth devices…
เลือในส่วนของ Bluetooth Mouse แค่นี้ก็พร้อมใช้งานละครับ

หนูทรงพลัง กับ หนูวิเศษ (สบู่) ประชันกันครับ

ผลการทดลองใช้

ข้อดี

• รูปร่างลักษณะ สวยมาก
• จับได้กระชับมือพอดี
• Multi-touch เวลา scroll mouse ทำงานได้ลื่นดีครับ
• ถ้าใครอยากลองถูๆ ถ้ามี Mighty mouse หรือเมาส์รุ่นก่อน มันก็พื้นผิวคล้ายๆกันนะผมว่า

ข้อเสีย

• มันใช้ได้กับ Windows XP ในเฉพาะส่วนที่เป็นการคลิก (แค่นั้น)
• เวลาใช้บนแมคใครที่ติด Expose’ หรือโปรแกรมแผ่หน้าต่างออก เวลาใช้โปรแกรมนี้บน
  เมาส์เดิม ปกติผมจะตั้งไว้ให้มันขึ้นเมื่อบีบเมาส์ครับ (เมาส์ตัวเก่า บีบได้) แต่เจ้าตัวนี้ไม่
  ค่อยมีลูกเล่นในส่วนที่เป็น Multi-touch มากเท่าไร

ใครอยากดูรูปเพิ่มเติมไปดูใน Flickr Album ของผมแล้วกันนะครับ (ไหนๆก็สมัคร Flickr Pro
ละ)

ยังไงเมาส์นี้ก็เหมาะกับการใช้งานบนแมคอยู่ดี จะสวยแค่ไหนก็เถอะนะ…

เพิ่มเติม

สืบค้นไปมา ไปเจอ How-to: Enable Expose and Spaces for the Magic Mouse แต่ยังไม่ได้
ลองนะ ขอไปศึกษาก่อน