23 มกราคม 2009Asia-Pacific Robofest Camp 2009 : ตอนที่ 3

หลังจากตอนที่แล้ว ผมกำลังประกอบหุ่นยนต์เพื่อแข่งขันในประเภทใหม่ครับ รอบนี้ดูแล้วน่าสนุก
ครับ เพราะต้องอาศัยทั้งความคิด การออกแบบ จริงๆ เนื่องจากว่า ในกติกานั้น คือการสร้าง
หุ่นยนต์ ที่สามารถไปล้มธงของฝ่ายตรงข้ามให้ได้ ซึ่งธงจะมีทั้งหมด 2 แบบครับ คือ ธงที่อยู่บนพื้น
กับธงที่อยู่บนฐาน ธงที่อยู่บนฐาน มันก็จะสูงขึ้นมาหน่อยครับ ต้องหาออกแบบให้มันไปผลักล้ม
หรือว่าไปเขี่ยมันตก จะยังไงก็ได้ครับ สังเกตได้จากรูปครับ

สนามที่ใช้ในการแข่งขันรอบนี้ครับ

สนามที่ใช้ในการแข่งขันรอบนี้ครับ

กำหนดการสำหรับวันนี้ จะมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ ของกิจกรรม Asia-Pacific Robofest
2009
ซึ่งจะมีขึ้นในห้องประชุมครับ โดยมีอาจารย์ที่เกี่ยวข้องคณะต่างๆ ตัวแทนจาก
แต่ละประเทศ ขึ้นมามอบของที่ระลึกในกิจกรรมครั้งนี้ด้วยครับ

dsc07018

dsc07046

ที่ห้องประชุมนี้ขอบอกว่า บรรยากาศน่านอนสุดๆครับ เมื่อคืนเรานอนกันดึกพอสมควร
เนื่องจากซักซ้อมการนำเสนอในวันนี้ที่จะมีการแข่งขันหุ่นยนต์ความคิดสร้างสรรค์ และพวกเรา
ก็นั่งประกอบหุ่นยนต์กัน กว่าจะได้เป็นที่น่าพอใจผมก็ไปแอบหลับในห้องประชุมนั่นแหละครับ
เพราะที่นั่นฟังไม่ออกจริงๆ เขาใช้แต่ภาษาเกาหลีครับ

หลังจากนั้นเราก็ไปรับประทานอาหารกลางวันครับ

มื้อนี้เหมือนจะกินได้สุดละ มีเป็นเหมือนหมึก แล้วก็ลูกชิ้นมั้ง ถ้าจำไม่ผิด

มื้อนี้เหมือนจะกินได้สุดละ มีเป็นเหมือนหมึก แล้วก็ลูกชิ้นมั้ง ถ้าจำไม่ผิด

กลับมาต่อที่การแข่งขันครับ บรรยากาศตอนนี้คนก็ทยอยเข้ามาแข่งขันเรื่อยๆ เพราะมีหลาย
กิจกรรมที่ผมเองไม่ได้เข้าร่วมครับ พวกหุ่นยนต์อัตโนมัติก็มีครับ เขียนโปรแกรมแล้วให้มัน
เดินทางเอง หรือไม่ก็พวกหุ่นยนต์เก็บของที่เขาใช้แข่งกันแบบนานาชาติ อะไรพวกนั้นก็มี
เช่นกันครับ (เห็นเด็กประมาณ ป.5-6 นี่ล่ะมั้ง เขียนโค้ด ตัวนิดเดียวเอง เดี๋ยวจะเอาวิดิโอมา
นำเสนอครับ)

ทีมเด็กน้อย จากเกาหลีครับ แต่ละคนประมาณ ป.5-6 เท่านั้นเอง

ทีมเด็กน้อย จากเกาหลีครับ แต่ละคนประมาณ ป.5-6 เท่านั้นเอง

ส่วนผมก็ปลีกตัวมาทางหุ่นยนต์พังธงอย่างเดียวครับ (ต่อไปนี้จะขอเรียกว่า หุ่นยนต์ต่อสู้ แล้วกัน)
ครั้งแรกที่ผมทำไป หุ่นยนต์ค่อนข้างใหญ่มากครับ ประมาณว่ามัน 25 ซม. เป๊ะๆ แต่อาจารย์
เขาแนะนำผมอยากให้ปรับใหม่ เพื่อไม่ให้เสี่ยงตอนแข่งขัน ก็เลยลดหุ่นมาได้เยอะเลยครับ

dsc07091

dsc07104

พร้อมแข่งแล้วครับ !!

พร้อมแข่งแล้วครับ !!

การแข่งขันก็ใช้รีโมทบังคับนี่ล่ะครับ ผมคู่กับน้องโอ๊ต เด็กม.1 ที่อยู่ในโครงการ English-
Technology
ของโรงเรียน (ทำไมสมัยเรามันไม่มีฟะ)

dsc07204

กติกาอีกสักครั้งหนึ่งครับ อย่างที่บอกไปข้างต้นคือ การทำลายธงของคู่ต่อสู้ให้ได้ครับ แต่หาก
ทำลายหุ่นยนต์คู่ต่อสู้ ให้ออกไปจากสนามได้ (คล้ายๆซูโม่) นี่ก็จะได้คะแนนไปเลย 20 คะแนน
ซึ่งหากเราสามารถทำลายได้ 2 ตัว ก็จะชนะทันทีครับ

dsc07197

dsc07194

งานนี้อยู่ที่การออกแบบหุ่นยนต์ด้วยครับ หากหุ่นยนต์ไม่มีแรงพอในการจะดันคู่ต่อสู้ ก็อาจจะ
โดนฝ่ายตรงข้าม กวาดเราลงจากสนามได้อย่างสบายๆ รวมไปถึงทีมเวิร์กด้วยครับ ว่าจะบังคับ
กันยังไง ใครเป็นฝ่ายทำลายธง ใครเป็นฝ่ายไปจัดการศัตรู ต้องช่วยเหลือกันดีๆ ว่างั้นครับ

สุดท้าย ผมก็ผ่านเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศได้ครับ

ผลการแข่งขัน ผมได้ที่ 4 ครับ (ภูมิใจมากๆครับ สำหรับปีแรก)

สำหรับผมเอง ก็ลงแข่งขันหุ่นยนต์สร้างสรรค์ด้วยครับ เสร็จจากนี้ก็เรียกว่ามีงานต่อพอดีครับ
แต่เราผิดคาดกันนิดหน่อย คือเรื่องของคนที่นำเสนอครับ คือ อนุญาตให้มีเพียงคนเดียว งานผม
ก็เลยเข้าแบบไม่ได้ตั้งใจครับ

นำหุ่นยนต์ไปลงทะเบียนครับ

นำหุ่นยนต์ไปลงทะเบียนครับ

นำเสนอผลงานครับ คณะกรรมการเป็นคนเกาหลีนี่ล่ะครับ แต่ใช้ภาษาอังกฤษได้

นำเสนอผลงานครับ คณะกรรมการเป็นคนเกาหลีนี่ล่ะครับ แต่ใช้ภาษาอังกฤษได้

ตอนนำเสนอก็เป็นไปได้ด้วยดีครับ ทางนั้นเขาไม่สนเรื่องสคริปต์ที่เราเตรียมไปเท่าไร แต่เขาจะดู
จากแนวคิดมากกว่าครับ ตอนที่เราทดลองการใช้งานก็ไม่มีปัญหาอะไรครับ จะมีตอนนึงที่จะแสดง
ให้เขาดูว่า หากมีสิ่งกีดขวาง หุ่นยนต์จะหยุด แต่เจ้าน้องโอ๊ตที่คู่ผมนี่ล่ะครับ เขาเอาของไปวาง
แต่ไม่ได้วางไว้หน้าเซ็นเซอร์ เลยแป๊กนิดหน่อยครับ (เรื่องนี้เลยโดนบ่นกันไปเลย)

ระหว่างทางกลับอาคารที่พัก สวยมากๆครับ

ระหว่างทางกลับอาคารที่พัก สวยมากๆครับ

งานทุกอย่างในวันนี้เป็นไปได้ด้วยดีครับ ก่อนที่เราจะเดินทางกลับไปที่อาคารที่พัก คืนนี้จะเป็น
คืนสุดท้ายแล้วครับ ที่จะได้ทำกิจกรรมที่นี่ สำหรับวันพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ประกาศผล และมอบรางวัล
ครับ แต่สำหรับพวกเรา จะอยู่ต่อเพื่อไปทัศนศึกษา ท่องเที่ยวสถานที่ต่างๆในประเทศเกาหลีครับ

dsc07105

หิมะ หิมะ !! หิมะจริงๆ

หิมะ หิมะ !! หิมะจริงๆ

dsc07263

dsc07257

หน้าสถานที่พักครับ คิดถึงที่นี่มาก

หน้าสถานที่พักครับ คิดถึงที่นี่มาก <3

ในคืนนี้ เราก็มีกิจกรรมชาวค่ายครับ และอำลากันครับ ผมเองก็มีสิ่งที่เป็นของที่ระลึก ที่อาจารย์
ทำเข็มกลัดของโครงการ English-Technology ไว้ครับ สำหรับแลกเปลี่ยน และก็มีสิ่งของอื่นๆ
ที่ผมตั้งใจเตรียมมาจากบ้าน ก็คือ เหรียญเงินไทยนี่ล่ะครับ

ผมเองก็เตรียมไปแลก contact กับเพื่อนๆ ชาวค่าย มีน้องกลุ่มนึงล่ะครับที่เป็นเด็กเกาหลี ผมไป
เจอน้องเขา ตอนที่น้องเขาไปเห็นหุ่นเรามั้ง แล้วก็ถามเกี่ยวกับการแข่งขันของเรา ก็เลยรู้จักกัน
ครับ จากนั้นน้องเขาก็ไปเรียกพวกมาจากไหนไม่รู้ครับ เยอะแยะเลย

น้องเขาชื่อ Denny ครับ ใส่แว่น คนกลางนี่้เลย เป็นเด็กที่ใช้ภาษาอังกฤษได้ แล้วก็ใช้ได้ดีด้วย

น้องเขาชื่อ Danny ครับ ใส่แว่น คนกลางนี่้เลย เป็นเด็กที่ใช้ภาษาอังกฤษได้ แล้วก็ใช้ได้ดีด้วย

น้อง Lisa ที่เป็นขวัญใจชาวค่ายเหลือเกินครับ (โดยเฉพาะชาวไทย)

น้อง Lisa สาวเกาหลี ที่เป็นขวัญใจชาวค่ายเหลือเกินครับ (โดยเฉพาะชาวไทย)

ถ่ายกับ Staff ครับ พี่คนนี้ชื่อ Dean เป็นคนที่ใช้ภาษาอังกฤษเก่งอีกคนนึง ปรึกษาได้ดีเลยล่ะ

ถ่ายกับ Staff ครับ พี่คนนี้ชื่อ Dean เป็นคนที่ใช้ภาษาอังกฤษเก่งอีกคนนึง ปรึกษาได้ดีเลยล่ะ

Staff คนนี้ชื่อ จุน ครับ เป็นขวัญใจสาวไทยมากๆ (โดยเฉพาะสาวครู)

Staff คนนี้ชื่อ จุน ครับ เป็นขวัญใจสาวไทยมากๆ (โดยเฉพาะสาวครู)

หลังจากนั้นก็มีการแสดงของแต่ละประเทศครับ เริ่มจากประเทศเจ้าภาพ อย่างเกาหลี ก็มี
การแสดง ผมก็ไม่ทราบว่าเขาเรียกว่าอะไรนะ แต่น่าจะเป็นเหมือนกับการละเล่นพื้นบ้านของเขา
มีหุ่นยนต์มาแจมด้วยครับ

dsc02893

และมีอีกชุดนึงครับ ที่มาร้องเพลงให้ฟัง เป็นเพลงเกาหลีครับ ไม่รู้ความหมาย (แต่ไม่แน่ ถ้ารู้
ความหมายอาจจะซึ้งไปเลยก็ได้)

dsc02899

จากสิงคโปร์ ก็เตรียมเพลงมาร้องให้ฟังเช่นกันครับ

dsc02896

และปิดท้ายด้วยพี่ไทย ที่เตรียมการแสดงถึง 3 ชุด ซึ่งก็จะเป็นศิลปะการป้องกันตัวของไทย
ทั้งหมด 2 ชุด และอีกชุดนึง เป็นรำวง เพลงลอยกระทงครับ นับว่าสร้างสีสันให้กับที่นั่นมากครับ
เป็นที่ตื่นตาตื่นใจ และเราก็ยังได้ชวนชาวค่ายมารำวงกันด้วยล่ะครับ (ทีมที่ทำการแสดงนี้
ไม่ใช่โรงเรียนผมนะครับ)

img_4225

img_4252

คืนนี้ บอกตรงๆครับว่า สนุกและประทับใจมากครับ เราคิดถึงที่นี่มาก คิดถึงร้านไก่ชั้นล่าง
คิดถึง Family Mart , ตู้น้ำ และตู้โทรศัพท์ด้วยครับ

img_4255

img_4258

นอกเรื่อง…

ผมขอพูดถึงการโทรศัพท์มายังประเทศไทยนิดนึงครับ อยู่ที่นั่นผมเองไม่มีเวลาติดต่อใครมาก
ครับ นอกจากแม่และเพื่อน ผมเองก็คิดหาวิธีตั้งแต่วันแรกแล้วครับ ในการติดต่อ

รุ่นน้องไปซื้อบัตรชนิดนึงตั้งแต่วันแรก หลังจากที่ลงจากสนามบินเลย มันจะเป็นเหมือนเติมเงิน
บ้านเรานี่ล่ะครับ แต่โทรไปต่างประเทศนี่ ลดเร็วเอามากๆครับ อันนี้แบบที่ 1

แบบที่ 2 ผมมาซื้อที่ Family mart ชั้นล่างของสถานที่พักครับ มันจะเป็นบัตรเติมเงินสำหรับ
โทรทางไกลไปต่างประเทศเลยครับ มันจะถูกเพราะมันคิดเป็นนาทีครับ (90 นาที - 5000 วอน)
ก็เลยทำให้ผมได้คุยกันนานหน่อย ตอนไปซื้อเขาจะออกใบเสร็จมา ตอนที่จะโทรก็กดไปตาม
หมายเลขโทรศัพท์ที่อยู่ในใบเสร็จ กด หมายเลข PIN Number ที่อยู่ในใบเสร็จ ก่อนที่จะกด
# แล้วตามด้วยรหัสประเทศและหมายเลขปลายทางครับ

ยังไงใครที่จะไปเกาหลี แล้วคิดจะโทรศัพท์ ลองหาบัตรโทรศัพท์ที่เป็นแบบ International Card
นะครับ จะมีเป็นใบห้อยรวมกันอยู่ ตอนจ่ายเงินเขาให้เป็นใบเสร็จมาครับ

ยังเหลือกันอีก 2 ตอนนะครับ ยังไงก็ติดตามชมสำหรับ การเดินทางไปเกาหลีของผม ครั้งแรก
และครั้งแรกที่ไปต่างประเทศครับ มีอะไรน่าสนใจอีกเยอะแยะเลยสำหรับวันพรุ่งนี้
ซึ่งเราจะพาคุณผู้อ่านไปที่ Suwon ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก Seoul ไปสัมผัสกับบรรยากาศที่อบอุ่น
ของหมู่บ้านคนเกาหลี Korean Folk Village ครับ

จะเป็นอย่างไรนั้น โปรดติดตามชมครับ

ดูทุกตอนของ Asia-Pacific Robofest Camp 2009

  • Share/Save/Bookmark

Tags: , , , ,

11 Responses to “Asia-Pacific Robofest Camp 2009 : ตอนที่ 3”

  1. Vee

    23 มกราคม 2009, 6:36 pm

    อืมม พี่สต๊าฟคนนั้นเค้าหล่อจริงๆอะ 555

    เออ.. คนเกาหลี เค้ากินน้อยหรอ?

  2. inatmon

    23 มกราคม 2009, 6:37 pm

    เข้ามาดูน้องLisa (น่ารักโคตรๆ)

  3. Framekung

    23 มกราคม 2009, 6:39 pm

    @vvee อันนี้ไม่ชัวร์จริงๆครับ กินเยอะ/กินน้อย แต่ก็น่าจะปกติเหมือนบ้านเรานะ แต่เห็นเป็นเด็กๆกันเฉยๆ ระดับชั้นไม่น่าจะเป็นตัววัด อยู่ที่อายุเด็กด้วยล่ะ
    @inatmon หยุดความหื่นของเอ็งไว้ตรงนั้นเลย ฮี่ๆ

  4. ReNaMoN

    23 มกราคม 2009, 7:40 pm

    ผมว่า Danny นะ ไม่ใช่ Denny เพราะเขาเซ็นชื่อให้เบนซ์แบบนี้

  5. ToGeTheR-W@Y

    23 มกราคม 2009, 8:06 pm

    โว้ว.มีแต่อะไรเจ๋งเจ๋งทั้งน้านน…

  6. Eureka 7

    23 มกราคม 2009, 8:59 pm

    มาเเล้วครับมาเเล้ว oatalone.com มาเเล้ว รูปตอนเเข่งหุ่นยนต์ผมครับเเต่ตยก่อนพี่เฟรม

  7. Kam

    25 มกราคม 2009, 5:06 pm

    หุหุ ถึง ร.ร. น้องจะไม่มีชุดการแสดง

    แต่ครู ร.ร. น้องก็มาช่วยพวกพี่แต่งหน้าน๊า

    ทำให้ออกมาโอเคเลยล่ะ ไม่งั้นแต่ละคนจะหน้าจืดมาก 555+

    อ้อ แล้วก็พี่ว่าอาหารเกาหลีอร่อยออกน๊า

    พี่กินอร่อยทุกมื้อเลยอ่า(หรือว่าเป็นเพราะหิว -0-)

    แล้วก็นะเห็นน้อยๆ อิ่มก่อนหมดทุกที เอิ๊กๆๆ

Leave a Reply