NLC X Camp

ปิดเทอมนี้ กิจกรรม NLC X เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งก่อนเปิดเทอมเลยครับ หลังจากที่ผ่านรอบแรก
ด้วยความวิตกกังวลใจ ว่ารอบสองมันต้องเป็นอะไรที่สุด..น แน่นอน ข้อสอบรอบแรกเป็นอะไรที่
ยากมากครับ สงสารรุ่นน้องเหมือนกัน หลายๆคนก็บ่นว่าทำไม่ได้เหมือนกัน

16 ตุลาคม : วันแรกของการเดินทาง

ผมกำลังอยู่ในระหว่างค่ายของที่รร. คือค่ายยุวคอมพิวเตอร์ ซึ่งผมจะพูดในบล็อกตอนถัดไป ผมไป
เป็นพี่เลี้ยงอยู่ในค่ายนี้ครับ แล้วคืนนั้นผมก็นอนตีสอง เพื่อทำโค้ดให้รุ่นน้องด้วย ทำให้สภาพนี่เรียก
ว่า สิ้นสภาพ เลยก็ได้ โทรมจริงๆครับ เดินทาง นอกจากเมารถแล้วยังมีอาการปวดหัวจากผลพวง
ของการนอนดึก แวะทานข้าวระหว่างเดินทางเข้ากรุงเทพอยู่นาน มึนๆครับ เหมือนแมลงสาบโดน
สเปรย์ฉีดใหม่ๆ
จะออกอาการงงๆครับ เดินหายาดมอยู่นานในเซเว่น ก็เดินทางต่อ

เดินทางต่อ ก็ไม่เห็นวี่แววของคนเดินเพ่นพ่านเลยครับ คิดในใจก็คือ เริ่มกิจกรรมแล้ว ได้ยินเสียง
แว่วๆ ก็ประมาณว่า มีการจับกลุ่มกันแล้วด้วย ผมก็กลัวพลาดมากครับ เขียนชื่อห้องด้วยความที่
มือสั่นแล้วรีบวิ่งเข้าไป ทันใดนั้นเอง ก็เจอเซอร์ไพรซ์จากในห้องเล็กน้อย คือการปรบมือพร้อมกับ
ฮาเฮ มาจากทั้งห้องประชุมใหญ่นั้น สร้างความอับอายและงงยกกำลังสองให้ตัวเอง

นั่งทำงานกันตามกลุ่มครับ
นั่งทำงานกันตามกลุ่มครับ
บ้างก็นอนทำ (เพราะว่ามันใกล้สายแลน โหลดเร็วกว่า !)
บ้างก็นอนทำ (เพราะว่ามันใกล้สายแลน โหลดเร็วกว่า !)
บรรยากาศรวมๆของการทำกิจกรรมครับ กินไปด้วย ทำไปด้วย อิ่ม ... หลับ...
บรรยากาศรวมๆของการทำกิจกรรมครับ กินไปด้วย ทำไปด้วย อิ่ม ... หลับ...

เดินไปที่ ที่นั่งที่พี่เขาจัดเตรียมไว้ให้ และสนทนากับเพื่อนร่วมงาน ที่มีชาย 4 หญิง 1 มีคนที่คุ้นเคย
อยู่ 1 คน คือ กวางตุ้ง ซึ่งเป็นเพื่อนที่เจอกันหลายครั้งในการแข่งขัน NLC และเจอล่าสุดเมื่องาน
ตอบคำถามภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ซึ่งจะเล่าไว้ตอนถัดไป)

ีทีมงานของ NECTEC ที่ทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย เพื่อช่วยพวกเราครับ
ทีมงานของ NECTEC ที่ทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย เพื่อช่วยพวกเราครับ (สังเกตหน้าจอ)

ปีนี้รูปแบบการแข่งขันเป็นลักษณะทำงานแบบมาราธอนครับ เขาเลยตั้งชื่อว่ากิจกรรม CodeFest
NLC คือมีโจทย์ยากๆมาให้ทำงานร่วมกัน ประเด็นคือ คนทำได้ก็ทำไปครับ คนไม่ได้ก็นั่งเฉยๆ
แบบนี้มันยังไม่ได้วัดความสามารถเท่าไร แต่ก็นะ ถ้าตั้งใจดูมันก็ได้ประโยชน์ เอาไปใช้ในการทำ
ข้อสอบได้ด้วย อันนี้นับว่าเป็นข้อดี

ผ่อนคลายของจริง ต้องนี่ !! เล่น Wii มันซะเลย
ผ่อนคลายของจริง ต้องนี่ !! เล่น Wii มันซะเลย
งงๆอยู่ครับ หลังจากที่โดนแซวโดยการปรบมือ
งงๆอยู่ครับ หลังจากที่โดนแซวโดยการปรบมือ

พี่มาย ที่เป็นพี่รอบประชาชนที่อยู่กลุ่มเดียวกันก็เฮฮา อัธยาศัยดี งานเลยไม่ซีเรียส ค่อยๆพูด
ค่อยๆจา เลยได้เริ่มกันประมาณเย็นๆ พองานเราเริ่มก็เกิดพังกระทันหัน และก็ได้ไปคิดกันใหม่
ตอนประมาณตีหนึ่งกว่าๆ ผมจึงได้นอนคืนนั้นตีสี่ แม่เจ้าาา….

พี่มาย พี่พัฒน์ กวางตุ้ง นัท สมาชิกในทีมครับ นั่งแก้ Presentation
พี่มาย พี่พัฒน์ กวางตุ้ง นัท (ไม่อยู่ในภาพ) สมาชิกในทีมครับ นั่งแก้ Presentation

นึกสภาพตอนตัวเองตื่นเช้าวันนั้นไม่ออกครับ คืนต่อไปผมต้องเริ่มไปนำเสนอผลงานละ
คะแนนจากการตรงนี้ทั้งหมด คิดเป็น 30% ของกิจกรรมทั้งหมดครับ

17 ตุลาคม : นำเสนอผลงาน

กรรมกวน เอ๊ย กรรมการครับ กดดันพวกเราทุกคนอยู่
กรรมกวน เอ๊ย กรรมการครับ กดดันพวกเราทุกคนอยู่

ตื่นมาประมาณหกโมงครึ่งครับ (ยังไหวอยู่)​ ทานข้าวแล้วเราก็เริ่มจับฉลากกัน ทีมนึงจะใช้เวลาใน
การนำเสนอประมาณ 20 นาที มีการซักถามสิ่งที่เกิดขึ้น ผมได้กลุ่มที่ 10 ครับ จาก 20 กลุ่ม เช้าทั้ง
เช้า ก็ Standby รอไว้ ก็ไม่ถูกเรียก เสียพลังงานไปค่อนข้างมากครับ ผมต้องดื่มกาแฟ หาอะไรจุกจิก
เข้าท้องตลอด ก็รอดมาถึงบ่ายครับ เริ่มเข้าไปนำเสนอ

สิ่งที่ผมพยายามทำตลอดระยะเวลา 3-4 ชม. (หลังจากที่เปลี่ยนโจทย์กระทันหัน) นั่นก็คือ การออก
แบบระบบสำหรับ ธุรกิจเสื้อผ้าสำเร็จรูป ตามที่พวกเราเข้าใจ ผมจึงใช้  Joomla LaiThai
e-Commerce ซึ่งเป็น CMS ตัวนึงที่เก็บข้อมูลของสินค้า รายการสต็อค ต่างๆได้ แต่สิ่งที่ทำไป
ก็ค่อนข้างผิดหวังเล็กน้อย ที่สิ่งที่ทำไม่ตรงกับความต้องการของกรรมการ เลยถามว่าสิ่งที่กรรมการ
ต้องการเป็นแบบไหน กรรมการอยากได้ลักษณะของ EPM (via @icez) คือมีการบอกสถานะ
ของการจัดส่ง รายงานสถิติต่างๆ ซึ่งผมก็ต้องบอกว่า แทบร้องครับ เพราะสิ่งเหล่านี้ไกลตัวมาก
จึงได้เรียนคณะกรรมการไปในตอนท้ายว่า “ให้ลองพิจารณาจากแนวคิดของพวกเราก่อนแล้วกัน

ขณะนำเสนอผลงาน (ขอบคุณรูปจาก @mrchoke ครับ)
ขณะนำเสนอผลงาน (ขอบคุณรูปจาก @mrchoke ครับ)

ทำให้ได้แนวคิดว่า มีหลายสิ่งหลายๆอย่างที่เกินตัวเรา ในเมื่อเราทำไปแล้ว มันแก้ไขไม่ได้ ก็ได้
แต่แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าเท่านั้น
สิ่งไหนที่ยังมีเวลาพอที่จะศึกษาเราก็ศึกษาและพยายาม
มันให้เต็มที่ แต่บางครั้งมันก็เกินความสามารถเรา อันนี้ก็น้อมยอมรับแต่โดยดี

นำเสนอเสร็จก็ได้เวลานอนพวกผมแล้วครับ ใช้เวลา 2-3 ชม. นอนให้เต็มที่ก่อนที่จะมารับประทาน
อาหารเย็นกัน

เย็นนี้ก็มีโอกาสได้ทำ TweetCast Live กับเพื่อนๆชาว Twitter-er รุ่นๆเดียวกัน ที่ไปร่วมกิจกรรม
ด้วย ก็มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน และก็เป็นครั้งแรกของพวกเรา ที่มีโอกาสได้นำ
ใบหน้า เสนอตัวออกมาด้วย ก็ถือว่าครั้งแรกของพวกผม มีโอกาสหน้าก็ไม่พลาดแน่นอน
ทั้งนี้ต้องขอบใจกล้องของ @thanik และเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับเช็คข้อความของ @mekz ด้วย

ชวนพี่โบ้ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ประสานโครงการ NLC มาประชาสัมพันธ์เพื่อนๆด้วยครับ ปีหน้าจะได้มีโอกาสเจอกัน
ชวนพี่โบ้ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ประสานโครงการ NLC มาประชาสัมพันธ์เพื่อนๆด้วยครับ ปีหน้าจะได้มีโอกาสเจอกัน

ใครอยากชม TweetCast Live ! ของพวกเราก็ติดตามชมผ่าน Record ของ ustream.tv นาย
thanik
ได้ก่อนครับ แต่สำหรับ Version YouTube ขอให้ @LifeZ เป็นคนอัพโหลดให้ แล้วเดี๋ยว
จะมาอัพเดตลิงก์ที่นี่อีกทีครับ

18 ตุลาคม : สอบเซอร์แบบเซอร์ๆ

ถ่ายภาพรวม ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดครับ
ถ่ายภาพรวม ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดครับ

ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกว่ามันยังนอนไม่อิ่ม แต่นะ เป็นวันสุดท้ายแล้วครับ และเป็นการสอบ
Certificate ของ NECTEC
ซึ่งจะมีการนำคะแนนในส่วนนี้ถึง 70% ไปเป็นส่วนของการตัดสิน
ในการผ่านไปรอบชิงชนะเลิศครับ ซึ่งเมื่อคืนหลังจากที่เราได้แนะนำให้พี่โบ้มาพูดถึงโครงการ
NLC ก็ได้คำตอบว่า NLCP Certificate เหมือนกับข้อสอบ O-NET ของวิชา Linux ครับ
ซึ่งต่อๆไปจะรองรับกับการทำงานในองค์กรเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์เยอะเหมือนกัน ซึ่งเป็นที่น่ายินดี
ที่เราเป็นส่วนหนึ่งของการทดสอบของทาง NECTEC  ด้วยครับ

เครียดเว้ย ~~!
เครียดเว้ย ~~!

ข้อสอบมีทั้งหมด 2 ชุดครับ สำหรับประเภทนักเรียน (Client) คือส่วนที่เป็น Basic และ Advanced
อย่างละ 100 ข้อครับ ให้เวลาชุดละ 1 ชม. ซึ่งก็พอทำได้ ไม่เกินความสามารถของคนที่เล่นเป็น
ประจำนะ
ยังไงก็มาลองวัดมาตรฐานโดยการแข่งขันกันครับ

chk_9059

ทั้งนี้คะแนนทั้งหมดก็ต้องติดตามสิ้นเดือนนี้ครับ วันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม ก็หวังว่าเพื่อนๆหลายๆคน
จะประสบความสำเร็จ ตามที่ตั้งใจไว้นะครับ พวกเราอาจจะได้เจอกันอีกรอบถัดไป

ผิดคิว - - ''
ผิดคิว - - ''
ถ่ายกับเพื่อนหน้าใหม่ๆครับ @mekz , @framekung , @design_mania , @lifez ตามลำดับ ข้างหน้าคือน้องที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้ครับ
ถ่ายกับเพื่อนหน้าใหม่ๆครับ @mekz , @framekung , @design_mania , @lifez ตามลำดับ ข้างหน้าคือน้องที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้ครับ
ถ่ายกับผู้หลักผู้ใหญ่กันบ้าง ด้านล่างครับ @winggundamth , @champjss อีกท่านไม่ทราบชื่อครับ - - '' ขออภัยด้วย
ถ่ายกับผู้หลักผู้ใหญ่กันบ้าง ด้านล่างครับ @winggundamth , @champjss และ darker08

ยังไงก็ดี ต้องขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกคนครับ ที่เป็นกำลังใจให้ หลายๆคนมารู้จัก Framekung จาก
ค่ายนี้ ความรู้สึกที่พูดคุยกันกับเพื่อนๆ รู้สึกดีมากเลยนะ เป็นกำลังใจดีๆให้ก่อนเปิดเทอม
มีเพื่อนๆกลุ่มหนึ่งที่ติดตามผลงานบล็อกก็ดี หรือจากการแข่งขันครั้งที่แล้วก็ดี มาพูดคุยเป็นกำลังใจ
ให้ ผมก็น้อมรับคำขอบคุณนี้ไว้ครับ ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน ซึ้งจริงๆ T_T

ทิ้งท้ายไว้ว่า “บล็อกนี้ อยู่ได้เพราะมีเพื่อนๆเป็นกำลังใจให้เท่านั้นครับ
ผมไม่มีรายรับที่แน่นอน ผมไม่มีรายได้เสริมจากการทำเว็บนี้แม้แต่น้อย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ได้ตอบแทน
เหมือนกับเป็นการทำให้ผมมีกำลังใจดีๆทุกวันนี้ นั่นคือ เพื่อนๆทุกคนครับ

ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่น้องชาวไทย ~

chk_8623

ปิดเทอมแล้วครับ !~

เรื่องของเรื่องคือหายหน้าหายตาไปนานครับ ตามสูตรช่วงสอบปลายภาค ปลายภาคไม่พอ ก็มา
เจอกิจกรรมของโครงการพิเศษ​ และกิจกรรมแข่งขันต่างๆ เรียกว่าไม่หวั่นไม่ไหวเลยทีเดียว ก็เพียง
แค่อยากเล่าประสบการณ์ดีๆให้ฟังเท่านั้นเองครับ

ก่อนจะได้เขียน ก็ได้มาเคลียร์ความคิดเห็นอยู่หลายเรื่อง ที่ไม่ได้รับการอนุมัติ (คือปกติแล้วเนี่ย
ผมจะต้องเป็นคนอนุมัติความคิดเห็นนั้นๆก่อนที่จะเอาขึ้นหน้าเว็บเพื่อป้องกันสแปม และผู้ประสงค์
ไม่ดีครับ) ซึ่งผมเองก็เจอผู้ไม่ประสงค์ดี แต่ไม่ใช่สแปม ก็ไม่อยากจะใช้สื่อแบบนี้ ประจานใครจริงๆ
เพราะผมก็ไม่ได้ไปเหยียบตาปลาใครครับ ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน เพียงหากแค่เขาจะเดือดร้อนใจ
ตัวเอง ยังไม่ผมไม่ถืออะไรนะครับ ไม่ชอบกันก็ไม่ต้องมาคอมเมนต์ให้เสียเวลาก็ได้ เอาเวลาอยู่บ้าน
นั่งทำสิ่งที่คิดว่ามันทำให้ตัวเองมีความสุข คนอื่นไม่เดือดร้อน ก็พอแล้วครับ พ่อแม่ผมสอนแค่นี้

ที่ผ่านมาก็ถ้านับจากบล็อกตอนที่แล้วสรุปคร่าวๆให้ฟังครับ ว่าหายๆไปมีอะไรมาเพิ่มบ้าง

  • โครงการ NSC (การแข่งขันพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์แห่งประเทศไทย)
    ทุนสนับสนุนวิจัยรอบแรก ผมผ่านครับ ต่อไปคงเป็นขั้นพัฒนาผลงาน โครงการใช้ชื่อว่า
    “ห้องทดลองของต้นกล้า” เป็นสื่อการเรียนรู้ ที่เกี่ยวกับเรื่องอัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีใน
    รายวิชาเคมีครับ ก็หวังว่างานจะเสร็จภายในต้นปีหน้า​ (งานยังไม่เริ่มเลย พูดถึงกำหนด
    การเสร็จซะละ) เสร็จเมื่อไร เอามาให้ชมแน่นอนครับ

  • ค่ายพัฒนาศักยภาพวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ ของโครงการพิเศษที่โรงเรียน จัดขึ้น
    ระหว่างวันที่ 28 กันยายน – 2 ตุลาคมครับ ได้ใช้ชีวิตอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยที่ใกล้รร.ที่สุด
    คือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.) โดยมีกิจกรรมเป็นการทดลอง อยู่ในห้องปฏิบัติการ
    เป็นอะไรที่แปลกดีครับ ในชีวิตไม่เคยมีโอกาสได้เข้าห้องทดลอง แม้กระทั่งในโรงเรียน

ห้องปฏิบัติการวิชาเคมี

ทดลองหาสาร Unknown ครับ ว่าคือสารอะไร
ทดลองหาสาร Unknown ครับ ว่าคือสารอะไร
ภายในห้องทดลอง
ภายในห้องปฏิบัติการเคมี

dsc00099

ห้องปฏิบัติการชีววิทยา

สอนการตรวจสอบโครงสร้างสิ่งมีชีวิตด้วยกล้องจุลทรรศน์
สอนการตรวจสอบโครงสร้างสิ่งมีชีวิตด้วยกล้องจุลทรรศน์
ถ่ายด้วยกล้องมาจนได้ - -''
ถ่ายด้วยกล้องมาจนได้ - -''
คาบคณิตศาสตร์ครับ (วันสุดท้าย)
คาบคณิตศาสตร์ครับ (วันสุดท้าย)

เอาเข้าจริงๆ อาจจะไม่มีสาระอะไรเลยในตอนนี้ (จริงๆก็ไม่ได้หวังให้คนอ่านได้สาระไปเท่าไร
เหมือนจะมาบ่นๆ มากกว่า :P)

ตอนนี้จึงอยากบอกแค่ว่า ปิดเทอมแล้วครับ แต่งานแน่นเหมือนเดิม มีอะไรเจ๋งๆก็ไม่พลาดที่จะ
มาเล่าสู่กันฟังเหมือนเดิมครับ

ปฏิทินงานช่วงนี้

12 – แข่งตอบปัญหาคอมพิวเตอร์ที่ขอนแก่นครับ ; คำถามไหนเจ๋งๆ รูปแบบการแข่งขัน เดี๋ยวจะ
เก็บบรรยากาศมาเล่าใหัฟัง

12-16 – สังเกตว่าชนกันครับ ช่วงนี้เป็นพี่เลี้ยงกิจกรรมค่ายยุวคอมพิวเตอร์ที่โรงเรียน เป็นปีที่ 2
ที่ได้ช่วยโรงเรียนครับ ในการสอนเขียนโปรแกรมด้วย Borland Delphi ของสสวท.

16-18 – ชนกันอีกแล้วครับ นี้เป็นการแข่งขัน Linux ครับ (NLC X) ที่อุทยานวิทยาศาสตร์สิรินธร
ปทุมธานีครับ ; บรรยากาศปีนี้ก็ไม่พลาดเหมือนเดิม ยังไงก็จะพยายามติดต่อมาให้ได้ครับ

(19 เปิดเรียนภาคเรียนที่ 2/2552)

สังเกตว่า เวลาที่ให้ชิวได้ มีอาทิตย์นี้อาทิตย์เดียว – -”

ประกาศผลและรับรางวัล โครงการเส้นทางสู่ดวงดาว ปีที่ 8

ช่วงนี้ห่างเหินเวทีแข่งขันมาหลายรายการครับ ส่วนนึงก็ประสบความสำเร็จแต่ไม่ถึงขั้นได้รับ
รางวัล แต่ก็รู้สึกภูมิใจกับรางวัลที่ได้รับล่าสุดนี้ในวันที 1 กันยายน 2552 ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ชนะ
เกี่ยวกับด้านการใช้ทักษะทางภาษา นั่นก็คือ กิจกรรมโครงการเส้นทางสู่ดวงดาว : ผู้ประกาศข่าว
โทรทัศน์และนักจัดรายการวิทยุฯ ปีที่ 8
ซึ่งจัดโดย สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ (นิเทศศาสตร์)
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.)

ผมและอาจารย์ ถ่ายร่วมกับนักเรียนที่มีความสามารถด้านจัดรายการวิทยุ ที่ได้รับรางวัล
ผมและอาจารย์ ถ่ายร่วมกับนักเรียนที่มีความสามารถด้านจัดรายการวิทยุ ที่ได้รับรางวัล

พูดถึงโครงการ

ถือว่าเป็นงานที่ชอบมากๆเลยครับ เกี่ยวกับการที่ทำงานด้านนี้ จริงๆไม่อยากเรียนว่ามันคือ
การแข่งขันเท่าไร แต่เป็นการฝึกฝน หรือการทดสอบมากกว่า เพราะว่าหลังจากการแข่งขัน จะมีใบ
คะแนนซึ่งเป็นเกณฑ์กลางที่คณะกรรมการใช้ตัดสิน มีความละเอียด และสมบูรณ์ในฟอร์มมากๆ
มาตรฐานเยี่ยมเลยทีเดียว สำหรับใครที่สนใจอยากจะเข้าร่วมแข่งขัน ทดสอบความสามารถ
ก็เข้าร่วมแข่งขันในปีที่ 8 ได้ครับ ซึ่งรายละเอียดอยู่ในเว็บไซต์ของโครงการ

รับรางวัลกับท่านอธิการบดี (รูปเบลอมาก เพราะเปิด Flash)
รับรางวัลกับท่านอธิการบดี (รูปเบลอมาก เพราะเปิด Flash)

บรรยากาศการรับรางวัล

ตื่นเต้นครับ เพราะว่าปีนี้ได้รับ 2 รางวัล จากการแข่งขันทั้งสองประเภท ในการแข่งขันครั้งแรก
เดินทางออกจากโรงเรียน 09.00 น. (จริงๆพิธีเริ่ม 11.00 น.) กับอาจารย์พิษณุพงศ์​ ซึ่งเป็นอาจารย์
ที่ปรึกษา มุ่งไปยังอาคารเรียนรวม 2 ห้อง B5101 เพื่อเข้าพิธีมอบรางวัล ซึ่งมีประธานในพิธี
ศ.ดร.ประสาท สืบค้า ท่านอธิการบดีของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เป็นผู้มอบรางวัล

ผม อาจารย์ที่ปรึกษา ถ่ายร่วมกับ ผศ.หนึ่งหทัย รองคณบดีสำนักวิชาเทคโนโลยีสังคม
ผม อาจารย์ที่ปรึกษา ถ่ายร่วมกับ ผศ.หนึ่งหทัย รองคณบดีสำนักวิชาเทคโนโลยีสังคม

สุดท้ายอยากให้ผู้อ่านลองมีประสบการณ์ด้านการพูดแบบนี้บ้างครับ เป็นอะไรที่แปลกใหม่
บางครั้งการพูดต่อสาธารณชนอาจจะทำได้ดีไม่มีปัญหา แต่การพูดกับกล้องนี่ ให้ความรู้สึกอีก
รูปแบบ เพราะไม่ใช่เป็นการสื่อสารธรรมดา แต่เป็นการสื่อสารที่ต้องใช้จังหวะ น้ำหนักเสียง
การออกเสียง การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า บุคลิกภาพ และอีกหลายๆเรื่อง ถือเป็นการทดสอบ
ความสามารถด้านการสื่อสารแบบสมบูรณ์แบบเลยก็ว่าได้ครับ มีความยาก อาศัยการฝึกฝนจริงๆ

เย้ เย สองรางวัล ^^
เย้ เย สองรางวัล ^^

เป็นเทปที่ไปพูดวันนั้นครับ ฟังแล้วอาจจะมีติดๆอยู่บ้าง ข้อเสนอแนะจะถูกนำไปปรับปรุงต่อไป
แล้วพบกันใหม่ ปีหน้าครับ ; )

สังเกตๆ ผมจะชะเง้อหน้ามานิดๆ กับตอนท้ายพูดผิดไปคำนึง (เพี้ยนจัด)

วิทยากรอบรมใช้งาน WordPress ครูวิทยาศาสตร์

ผ่านไปแล้วครับ สำหรับการเป็นวิทยากรอีกงานหนึ่ง ซึ่งถือว่าเป็นการอบรมที่ค่อนข้างยาก
พอสมควร ในการเรียนการสอนครั้งนี้ เนื่องจากผู้เข้าอบรม เป็นคุณครูวิทยาศาสตร์ จากสำนัก
มัธยมศึกษา นครราชสีมา ศูนย์ที่ 30 จำนวน 160 คน ซึ่งถือเป็นตัวเลขที่เยอะ การดูแลค่อนข้าง
ลำบากแน่นอน ในหัวข้ออบรมเรื่อง “การสร้างสื่อ ICT จาก Web blog” ซึ่งจัดระหว่างวันที่
29-30 สิงหาคม 2552 ณ ห้องประชุมคณิต พุทธิรัตน์ โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย

เย้ เย พูดแล้ว..
เย้ เย พูดแล้ว..

dsc00004

การเตรียมตัว

ผมทราบงานล่วงหน้าก็ 19 สิงหาคม ครับ พอเราทราบว่ากลุ่มเป้าหมายเป็นคุณครูวิทยาศาสตร์
และอาจมีพื้นฐานในการใช้คอมพิวเตอร์บ้าง จึงทำให้ผมต้องเร่งทำเอกสารประกอบการสอน
ขึ้น ซึ่งก็เป็นครั้งแรกครับ ที่ผมทำพวกคู่มือการสอนนี้สำเร็จ และซ้อม เตรียมตัวอยู่พอสมควรเลย

วันแรก : 29 สิงหาคม

dsc00005

วันแรกเป็นไปได้ราบรื่นครับ สำหรับผมในช่วงเช้า วันแรกยังแบ่งหน้าที่กับอาจารย์นิพนธ์ ซึ่งเป็น
หัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ในการสอน ผมจะพูดถึงการประยุกต์
นำสื่อ ICT ไปใช้ในการเรียนการสอน และเกริ่นนำเรื่องของเทคโนโลยีที่เราจะนำมาใช้ทำเป็นสื่อ
คือตัว บล็อก โดยใช้ WordPress (เวิร์ดเพรส) เป็นเครื่องมือในการพัฒนา

ผู้เข้าร่วมอบรมจาก 50 โรงเรียน 160 ท่านครับ
ผู้เข้าร่วมอบรมจาก 50 โรงเรียน 160 ท่านครับ
ต้องลงพื้นที่กันเลยทีเดียว
ต้องลงพื้นที่กันเลยทีเดียว

จบเรื่องนี้ ไปเรื่องการติดตั้งโดยอ.นิพนธ์ เป็นผู้สอน หลายคนที่ไม่มีฐานทางคอมพิวเตอร์ ผมก็
เข้าใจเลยครับว่า ต้องมาตกม้าตายกันด่านนี้แน่นอน ซึ่งก็จริงครับ อ.นิพนธ์ไปเร็วมาก ทำให้
เกิดเสียงวิพากย์วิจารณ์พอสมควร ไม่ว่าจะเป็นตอนเบรคที่มี อ.มาคุยกับผมเลย ว่าให้ช้าลงบ้าง
ส่วนตัวผมเองทำได้ครับ แต่อ.นิพนธ์​ ผมต้องบอกอ.ท่านอีกที

ช่วงบ่ายกลับมาเป็นผมต่อ เรื่องของเครื่องไม้เครื่องมือ ลูกเล่นใน WordPress ในการสร้าง
เนื้อหาและบทความ ได้แก่ การสร้างหน้า , สร้างเรื่อง , การปรับแต่งธีม (Themes) ต่างๆ
เพื่อใช้ประกอบในการทำผลงานร่วมสนุกวันพรุ่งนี้

วันนี้กลับมาด้วยความเหนื่อยล้าครับ เพราะผลจากเมื่อคืนที่ทำหน้าที่ซะเต็มที่ คือ ทำเอกสาร
และสไลด์ไฟล์นำเสนอหนักด้วย

วันที่ 2 : 30 สิงหาคม

dsc00062

หลังจากที่เรื่อง “การติดตั้ง” เป็นปัญหาที่คาใจหลายๆคน ผมก็พยายามทำให้มันเป็นปัญหาของ
ผมด้วย โดยการไปสรุปวิธีการติดตั้งง่ายๆ ให้อ.หลายๆท่าน เข้าใจในแต่ละขั้นตอน คืองี้ครับว่า
การที่เราสอนไป ให้ทำตามไป บางครั้งมันก็เกิดคำถามในใจกันบ้างล่ะครับว่า ” ไอ้ที่ทำไปเนี่ย
เราทำอะไรอยู่ ” ผมจึงทำสไลด์อีกนั่นแหละ ไปสรุปวิธีการติดตั้ง

dsc00038

สิ่งหนึ่งที่ อ.นิพนธ์ยังสอนไม่เสร็จเมื่อวาน คือการใส่เพลง และ วิดิโอให้กับเนื้อหา ซึ่งอาศัย
การติดตั้งปลั๊กอิน ตรงนี้ อ.หลายๆท่านก็ถอดใจเหมือนเดิม ว่ามันยาก (แน่นอนครับ สำหรับ
พื้นฐานคอมพิวเตอร์ที่ไม่เท่ากัน) ผมก็ใจไม่ดีแล้วครับ เพราะตามหลักแล้วสิ่งที่เราเห็นว่ามันยาก
เขาจะต้องถอดใจไปเรื่อยๆ เกรงว่าตอนผมสอน จะไม่มีกระจิตกระใจเรียนแล้ว

มอบรางวัล สร้างขวัญและกำลังใจ
มอบรางวัล สร้างขวัญและกำลังใจ

ผมพยายามให้มันดูง่ายขึ้นครับ ค่อยๆทำ ทวนซ้ำแล้วซ้ำอีก ยกตัวอย่างมันขึ้นมาเลย ให้เป็น
รูปธรรม ตอบโจทย์ความต้องการของอาจารย์ ก่อนที่อ.แต่ละท่านจะทำผลงานเพื่อส่งเข้าประกวด
ในการอบรมเพื่อมอบรางวัล

ไม่เล่นๆนะเออ ถุงผ้าด้วย
ไม่เล่นๆนะเออ ถุงผ้าด้วย

โดยในความพยายามของผมด้วยครั้งนี้ ผมมีกิจกรรมให้อ.ที่เข้าร่วมอบรม ส่งผลงานหลังจากที่
พัฒนาบล็อกบน WordPress.com แล้ว หากเป็นบล็อกที่มีแนวโน้มในการเขียนต่อไป มีความ
สมบูรณ์ในด้านเนื้อหา คร่าวๆว่า เข้าตากรรมการ ผมเองก็ขอความร่วมมือไปทางพี่จั้ม
ThaiSmartNetwork ช่วยสนับสนุนรางวัลพื้นที่โฮสติ้ง เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจ ให้ครูวิทย์ฯ
คิดทำบล็อกด้วย โดยรอรับผลงานทางอีเมล

dsc00057

งานนี้ถือเป็นประสบการณ์การเป็นวิทยากรครั้งที่ 2 ถัดจากเป็นวิทยากรที่โรงแรมดิเอ็มเมอรัลด์
ในการอบรมเรื่องการใช้งาน Ubuntu แต่ครั้งนี้อบรมใกล้บ้านหน่อย จึงมีเวลาเตรียมตัวอยู่บ้าง
ทำให้เข้าใจปัญหาหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องของความพร้อมในการอบรม และตัว WordPress เอง
ก็เจอปัญหาอยู่หลายด้าน ทั้งนี้ทั้งนั้นก็จะนำประสบการณ์ดีๆเหล่านี้ ไว้แก้ไขในการอบรมครั้ง
ต่อๆไป ด้วยความเต็มใจและเต็มหน้าที่เช่นเดียวกัน
ก็หวังว่าจะมีกิจกรรมดีๆที่สนับสนุนการ
สร้างสรรค์สื่อ ICT แผ่ขยายไปกับบุคคลอื่นๆ ในการพัฒนาสื่อสร้างสรรค์บนโลกอินเทอร์เน็ต
ด้วย WordPress ต่อไป

dsc00070

ดาวน์โหลดเอกสาร :

– คู่มือเอกสารประกอบการสอน [PDF]
– ไฟล์นำเสนอ เรื่อง “การนำสื่อ ICT ไปใช้ในการเรียนการสอน” (สไลด์ประกอบวันที่ 29)
– ไฟล์นำเสนอ เรื่อง “การติดตั้ง WordPress เบื้องต้น”
(สไลด์ประกอบวันที่ 30)

ตัวอย่างผลงานผู้เข้าร่วมอบรม (มีเวลาทำ 20 นาที)

– กลุ่มที่ 9
– กลุ่มที่ 10

แข่งผู้ประกาศข่าว/ดีเจ โครงการเส้นทางสู่ดวงดาว ปีที่ 8

วันนี้ผมเองก็มีโอกาสได้เข้าแข่งขันผู้ประกาศข่าวและนักจัดรายการวิทยุ​ (ดีเจ) ซึ่งเป็นหนึ่งในโครงการ
เส้นทางสู่ดวงดาว ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ปีนี้ผมมีโอกาสได้
เข้าร่วมแข่งขันด้วยครับ โดยโรงเรียนคัดเลือกให้ผมลงแข่งขันทั้งสองรายการ

โครงการเส้นทางสู่ดวงดาว

ก่อนหน้านี้ก็เตรียมตัวมาพอสมควร โชคดีที่โรงเรียนมีรุ่นพี่ที่ประสบความสำเร็จด้านนี้ มาให้ความรู้
และได้ให้การฝึกฝนตรงนี้มา ทำให้สามารถที่จะตอบโจทย์การเตรียพร้อมของเราได้มากครับ
วันนี้ก็เลยพกความมั่นใจไปแข่งผู้ประกาศข่าว (ในพระราชสำนัก) และพกสคริปต์+เพลง ไปแข่ง
นักจัดรายการครับ

ถึงที่นั่นเช้าๆครับ ประมาณ 08.30 น. ลงทะเบียบ ณ​ อาคารศูนย์เครื่องมือ 7 ก็มีพี่ๆนิสิตที่เรียน
คณะที่เกี่ยวข้อง พาชมห้องต่างๆที่ใช้ในการควบคุม การทำงานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเสียง
และการทำงานเกี่ยวกับภาพ

ห้องที่เก็บ Footage ครับ
ห้องที่เก็บ Footage ครับ
ห้องควบคุมเสียง ใช้สำหรับอัดพวกคำบรรยาย หรือว่างานต่างๆของมหาวิทยาลัย
ห้องควบคุมเสียง ใช้สำหรับอัดพวกคำบรรยาย หรือว่างานต่างๆของมหาวิทยาลัย
แต่ดีเจ ไม่ได้แข่งที่นี่ครับ แข่งอีกที่ อันนี้แบบ Professional เกิน
แต่ดีเจ ไม่ได้แข่งที่นี่ครับ แข่งอีกที่ อันนี้แบบ Professional เกิน
พี่ๆก็นั่งตัดต่อเสียง ให้เห็นความอึ้งทึ่งของโปรแกรม
พี่ๆก็นั่งตัดต่อเสียง ให้เห็นความอึ้งทึ่งของโปรแกรม

อาจารย์ที่รับผิดชอบกิจกรรมตรงนี้ก็เปิดเผยว่า โปรแกรมใช้โปรแกรมลิขสิทธิ์ ทำงานด้านเสียง
เท่าที่จำได้ก็มี FL Studio และก็มีโปรแกรมอีกตัวไว้ตัดต่อวิดิโอ คล้ายๆกับ  Sony Vegas แต่ผม
จำไม่ได้ว่าโปรแกรมอะไร ดูผ่านๆ อาจารย์บอกว่า ถ้าอยากเรียนสายนี้ก็เป็นพวกที่มีจินตนาการ
หน่อย ฟังเพลงเยอะๆ รู้แนวเพลงอะไร เหมาะกับงานอะไร

ถัดมาก็มาดูพวกที่คุมเรื่องผู้ประกาศข่าวกันบ้างครับ ของโหดๆเราเลย

นี่ล่ะครับ control กันจากข้างบนเลย
นี่ล่ะครับ control กันจากข้างบนเลย

เห็นงี้แล้วก็พอจะเดาชะตาตัวเองได้บ้างแล้วครับ ว่าต้องไปนั่งพูดอยู่ข้างล่าง
วินาทีนั้นก็เป็นอะไรที่ตื่นเต้นมากครับ จากนั้นก็ไปที่ห้องเก็บตัว เพื่อโดนเก็บรอการแข่งขัน ผมก็
เป็นคนท้ายๆของโรงเรียนครับ เขาก็จะทยอยๆแข่งทีละไม่กี่คน เพื่อไม่ให้ข้อสอบรั่ว ทำให้ผมไม่
ทราบเลยว่า รุ่นพี่ก่อนหน้า 4-5 คนนั้นพูดเป็นไงบ้าง ก็รู้แต่ว่าต้องทำของตัวเองให้ดีที่สุด

img_0321

และแล้ว ก็ถึงเวลาของผมแล้วครับ ผมเดินเข้าไปในห้องนั้น ด้วยความตื่นเต้น แต่สติยังอยู่กับตัวอยู่
นั่งในเก้าอี้ คอนโทรลพร้อม สคริปต์พร้อม พิธีกรพร้อม

ลุยกันเลย ~!

ทันใดนั้นไตเติลรายการก็เล่น เขาบอกว่าถ้าเพลงจบให้ผมนับหนึ่งถึงสามในใจแล้วก็ สวัสดีครับ ..

ผมก็อ่านๆไปครับ เอาเป็นว่าเล่าประสบการณ์ที่ได้ทำงานแบบนี้แบบละเอียดๆแล้วกันนะ

มันจะมีจอที่แสดงผลข้อความที่เราต้องอ่าน จอประมาณ 14-15 นิ้ว เห็นข้อความได้ประมาณ 4 บรรทัด
จะมีคนคุมสคริปต์คอยเลือนให้ ดังนั้นการพูดเนี่ยจะสัมพันธ์กับคนเลื่อนสคริปต์ ซึ่งเขาจะเลื่อนให้เรา
ตามลักษณะการพูดของเรา

ความยากมันอยู่ตรงที่เนื้อหาข่าวครับ เนื่องจากว่ามีคำต่างประเทศด้วย รวมไปถึงคำที่มันใช้การ
ออกอักขระยากๆ เวลาอ่านพร้อมกัน

ลองอ่านสิครับ “สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเยือนสาธารณรัฐ
ประชาชนจีน

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี อ่่านแบบนี้ครับ
สม-เด็ด-พระ-เทบ-พะ-รัด-ราด-สุ-ดา-สะ-หยาม-บอ-รม-มะ-ราด-ชะ-กุ-มา-รี

แต่คำนี้ไม่ได้ยากนะ ส่วนมากเราจะชอบอ่าน สาธารณรัฐ ไม่ชัดเจน ประมาณว่า สาธาระระรัฐ

คำยากมันจะเป็นพวกนี้ครับ ชื่อเอกอัครราชทูต รวมไปถึงสถานที่ที่สมเด็จพระเทพฯทรงเยือน
นี่ล่ะ ขอตัดตอนมาครับ

เยือนนครเฉิงตู เมือง
เหมียนหยาง นครซีอาน เมืองเว่ยหนาน เมืองเซี่ยเหมิน และกรุงปักกิ่ง
เพื่อทอดพระเนตรสถานที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรม อาทิ
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มณฑลส่านซี พระราชวังต้องห้าม ทั้งจักได้ทอดพระเนตรกิจการอัน
เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศด้านต่างๆ อาทิ การศึกษา อุตสาหกรรม และเทคโนโลยี

ส่วนหนึ่งของข้อสอบประจำปี 2552

ให้เวลาอ่านพวกนี้คร่าวๆ 10 นาทีครับ แล้วก็ต้องเตรียมพร้อมในห้องเก็บตัวเลย แล้วพี่จะไม่ให้ผม
กดดันได้ยังไงเนอะ

สรุปครับ ผมก็อ่านได้จนจบครับ (คือใครที่มีแววอ่านไม่จบเขาจะคัดออกเลยครับ) ก็มีผิดบ้าง
เติมคำช่วงท้ายๆบ้าง (เพราะบรรยากาศตอนนั้นตื่นเต้นมากครับ ไม่คิดว่ามันจะเร็วงี้ T A T)
กรรมการก็ติเรื่อง การออกเสียงของผมครับ ว่าไม่อ่านออกเสียงสามัญเท่าไร เหมือนออกเสียงเอก
แต่ท่านก็บอกว่าผมนิ่งได้แบบ สุดๆ)

ส่วนดีเจเนี่ย ก็เล่าอะไรไม่ได้มากครับ เพราะว่า มันไม่มีอะไร เหมือนไปอัดหน้าคอมอะครับ ผมก็
เตรียมเพลงไป พูดเรื่องเกี่ยวกับ hi5 นี่ล่ะ บังเอิญไปเจอบทความที่น่าสนใจเลยหยิบมาเล่าให้ฟัง

รูปผมในการแข่งขันครั้งนี้แทบไม่มีเลย เอาเป็นว่า เดี๋ยวยังไงจะหาโอกาสเอาวิดิโอที่แข่งขัน
อ่านข่าว มาให้ชมครับ

ก็เอาเป็นว่าร่วมลุ้นและเป็นกำลังใจได้ครับ ประกาศผลตามกำหนดการวันที่ 19 สิงหาคม นี้ครับ

สำหรับใครที่สนใจโครงการนี้ก็สามารถดูรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์ของโครงการครับ

ข้อมูลเพิ่มเติม

บรรยากาศงานมอบรางวัลโครงการเส้นทางสู่ดวงดาว ปีที่ 8

เรื่องก่อนสอบที่พูดหลังสอบ

สอบกลางภาค

เหตุที่ตั้งชื่อเรื่องเป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า ผมเพิ่งจะผ่านสอบกลางภาคมาหมาดๆครับ โรงเรียนนี้ไม่มี
สอบกลางภาคสำหรับเด็กม.ต้น พอมาอยู่ม.ปลาย ก็จะมีสอบกลางภาค และปีนี้ก็เป็นปีแรกจาก
ไม่รู้ว่ากี่ปี ที่มีการจัดสอบกลางภาคทุกระดับชั้น และมีข้อสอบอัตนัย เป็น 30% ของข้อสอบ

วันนี้กลับจากทำงานที่โรงเรียนก็ไปเรียน Enconcept หลังจากที่ปิดยาว จากนโยบายของรัฐบาล
ป้องกันไข้หวัดใหญ่ฯ 2009 พอมาเรียนวันนี้ก็มี big surprise ที่มีการสัมภาษณ์นักเรียนที่สอบได้
คะแนน GAT ครั้งที่แล้วที่ 1 ของประเทศ และคะแนนสูงๆ

ประเด็นที่สำคัญคือ แนวคิดของแต่ละคนสอดคล้องกับชีวิตในประจำวันของตัวเรามาก อยากให้
ลองฟังกันดูครับ คัดสรรที่ชอบๆมา

การจัดเวลาอ่านหนังสือ

เท่าที่ฟังแต่ละคน จะค่อนข้างไม่ได้เคร่งครัดอะไรมาก ในการให้เวลาและความสำคัญกับการเรียน
แต่อาศัยการเก็บเล็กเก็บน้อยและสร้างสภาพแวดล้อมให้กับตัวเองในการอ่าน อ่านให้บ่อยๆ

นักเรียนคนหนึ่งที่กล่าวว่า เขาอยากให้นิยามเรื่องของการเรียนรู้ว่า แบ่งเป็นสองคำคือ

Learn : ที่หมายถึงเรียนรู้ จากการเรียนพิเศษก็ดี เหมือนเป็นการเก็บเนื้อหาแล้วขั้นหนึ่ง
Study : คือการศึกษา จากการทำโจทย์เองก็ดี มันก็ทำให้ได้ผ่านการฝึกฝน

ถ้าเรานำแต่คำว่า Learn คือ ขยันเรียนรู้ เรียนพิเศษเนี่ย ก็จะได้เพียงบางส่วนที่ช่วยให้เราสอบได้

เทคนิคจำระยะยาว

มีกรณีศึกษาอีกคนหนึ่ง ที่เขาบอกว่าเขาพยายามเรียนเนื้อหาทุกอย่างให้จบภายในม.5 เพื่อม.6
จะได้เตรียมตัวสอบให้เต็มที่ จึงเกิดคำถามที่ว่า “ความจำระยะยาวเขามีวิธีจัดการอย่างไร เพราะ
เขาต้องแบกรับมันไปอีกปี
” คำตอบที่น่าสนใจคือ ยกตัวอย่างวิชาภาษาอังกฤษ หากเขาไม่อ่าน
หนังสือ เขาใช้วิธีการดูหนังฟังเพลง ที่เป็นภาษาอังกฤษ ทำให้เขาเห็นรูปประโยคบ่อยๆ ดังนั้น
เวลาทำข้อสอบ หากข้อนี้มันทำไม่ได้จากที่เราอ่านมา ก็ให้อาศัยความคุ้นเคยต่อประโยคที่เรา
อาจจะเห็นผ่านหูผ่านตามา

“ความกดดัน” สิ่งที่เด็กก่อนสอบมีทุกคน

อีกเรื่องคือเรื่อง “ความกดดัน” ใครๆก็ต้องมีทุกคนก่อนสอบ แต่พี่ๆที่มาแนะแนว ใช้คำว่า ความ
กดดันต้องมีที่มาที่ไป และสาเหตุ อาจจะเกิดจากการกดดันตัวเองหรือเปล่า ? บางครั้งหากยึด
ผลลัพธ์เป็นที่ตั้งก็อาจจะทำให้เราคาดหวังกับตัวเองและเกิดการกดดันได้ อาจจะให้ลองเปลี่ยน
แนวคิดจากการกดดันตัวเอง เป็นการคิดว่า “เราต้องทำได้ ทำได้เท่าไรเอาออกมาให้หมด
หากมันไม่ได้ผลลัพธ์ที่ตั้งไว้แต่เราก็ได้ความคิดที่ว่า “เราก็ได้ทำมันดีที่สุดและเต็มที่กับมันแล้ว

สุดท้ายที่ชอบมากคือ การจัดเวลาอ่านหนังสือ ให้เราอ่านเก็บเล็กผสมน้อยไปในแต่ละวัน คนไหน
ที่มีความสามารถในการจัดเวลาอ่านหนังสือ หากทำได้ก็จะเป็นประโยชน์ แต่หากทำไม่ได้ ให้ใช้
ความพยายามเท่าที่ทำได้ และควบคุมด้วยในขณะเดียวกัน

“พอ” สำหรับการอ่านหนังสือ

คำว่า “พอ” เวลาที่ใช้ในการอ่านหนังสือ ให้พอเวลาที่เราคิดว่าเราทำมันเต็มที่แล้ว หรือสุดความ
สามารถของเราในวันนี้ ไม่ใช่เป็นการ”พอเพื่อไปทำสิ่งๆอื่น และอย่าให้คนอื่นมาวัดความเป็น
คุณค่าของตัวเรา

หวังว่าจะเป็นการรวมแนวคิดที่อาจจะใช้เวลาที่จะสอบก็ได้ครับ ฟังแล้วก็รู้สีกได้แรงบันดาลใจดีๆ
ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้สอบ GAT-PAT เหมือนกับรุ่นพี่และจะผ่านสอบกลางภาคมาแล้วก็ตาม
เป็นกำลังใจให้รุ่นพี่ทุกคนครับ สู้ๆ

รับโล่รางวัลพระราชทานจากเจ้าฟ้าจุฬาภรณฯ

ผมทราบล่วงหน้าเมื่อไม่กี่วันครับ ว่ามีการประชุมเลือกตัวแทน 1 ใน 16 คนที่จะเป็นผู้รับโล่รางวัล
ที่ระลึกนี้เนื่องในโอกาสที่ ศาสตราจารย์ ดร.สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์
อัครราชกุมารี
เสด็จเป็นประธานเปิดป้ายอาคารเรียนวิทยาศาสตร์และทรงเยี่ยมชมโครงการ
การจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์ภายในโรงเรียน ภายใต้การกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย

จริงๆแล้วผมเองค่อนข้างไม่เกี่ยวข้อง เพราะไม่ได้เป็นนักเรียนในโครงการนี้ แต่นับว่าโชคดี
ที่ในที่ประชุมมีการคัดเลือกตัวแทนนักเรียนไปเป็นผม ในนามของนักเรียน และนักเรียนรางวัล
พระราชทานปีการศึกษา 2551

รายชื่อผู้ที่ได้เข้ารับพระราชทานโล่รางวัล 16 คน
รายชื่อผู้ที่ได้เข้ารับพระราชทานโล่รางวัล 16 คน

ผมยอมรับว่าการรับพระราชทานรางวัลในครั้งนี้ รู้สึกภูมิใจมาก เนื่องจากว่ามีการเสนอชื่อผมขึ้น
ในที่ประชุม แต่ก็ค่อนข้างลำบากใจเพราะไม่ได้ผ่านพิธีการซักซ้อม และหลังจากที่เดินเข้าไปใน
กองอำนวยการเพื่อลงชื่อแล้ว ก็พบว่ามีอาจารย์มากมาย และไม่มีนักเรียนเหมือนผมสักคน ให้
พอหายตื่นเต้น ยิ่งต้องสำรวมกายเข้าไปอีกมากเลยครับ (ทำตัวไม่ถูกนั่นเอง)

อาคารเรียนวิทยาศาสตร์
อาคารเรียนวิทยาศาสตร์ หรือ อาคารเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบ พระชนมพรรษา

12.30 น. ผมเริ่มเตรียมตัวเข้ามาในพิธี ครั้งแรกก็ไม่คิดหรอกครับ ว่าจะได้นั่งหน้าๆ ไปๆมาๆ เดิน
ไปดูหมายเลขก็พบว่า นั่งเป็นแถวที่สามจากข้างหน้า และนั่งริมสุด จึงเห็นพระองค์ท่านได้ชัดเจน
มาก และรอบข้างมีแต่คนสำคัญที่ผมเกร็งไปทั้งตัว เช่น คุณสรพงษ์ ชาตรี นั่งข้างหลัง ผู้อำนวยการ
ดร.กัลยา (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทย์ฯ) นั่งข้างหน้า ข้างๆผมก็คือผู้ปกครองและนิว วงศกร ซึ่ง
เป็นนักแสดงและตัวแทนศิษย์เก่าโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย (รูปเดี๋ยวไปเอามาครับ)

14.00 น. พระองค์ท่านเสด็จ ณ อาคารเรียน เปิดแพรคลุมป้าย และมอบโล่เกียรติคุณให้กับ 16
คนที่ผมกล่าวมาข้างต้น และลำดับถัดมาคือรายนามผู้สมทบทุนอีก 170 ท่าน

ทั้งนี้ทั้งนั้นทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ไม่ตื่นเต้นเหมือนรับรางวัลนักเรียนพระราชทาน เนื่องจากว่า
เข้าใจว่าเคยผ่านการรับพระราชทานรางวัล รู้สึกภาคภูมิใจและขอเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนา
โรงเรียนต่อไป และวันนี้ 20.00 น. อย่าลืมติดตามข่าวในพระราชสำนักนะครับ

โล่รางวัลและหนังสือเจ้าฟ้านักวิทยาศาสตร์
โล่รางวัลและหนังสือเจ้าฟ้านักวิทยาศาสตร์

dsc09348

dsc09356

ออกงาน ตอนที่ 1 : แข่งหุ่น สสท.

หายหน้าหายตา ใช้เวลาไปกับการพัฒนาหุ่นยนต์อยู่ครับ เรื่องของเรื่องคือ มีงานที่ให้ทำหุ่นยนต์
เป็นหุ่นยนต์เล่นละคร ฟังแล้วอาจจะดูแปลกๆ ผมก็เพิ่งมาเข้าใจว่ามันคืออะไร

ช่วงปิดเทอมที่แล้ว อาจารย์เรียกให้เข้าไปอบรมที่กรุงเทพฯ ที่สสท.​ (สถาบันส่งเสริมเทคโนโลยี
ไทย-ญี่ปุ่น
) เพื่อทำความเข้าใจในการส่งโครงเข้าไปประกวด หัวข้อปีนี้ก็คือ “หุ่นยนต์ส่งเสริมการ
ท่องเที่ยวไทย
” ฟังแล้วก็ไม่รอช้า จับกลุ่มทำงานกัน

ด้วยเหตุที่มันเป็นช่วงปิดเทอม รุ่นน้องบางคนก็ไปเที่ยวต่างประเทศ บางคนก็ต่างจังหวัด ทำให้รอบ
ที่ให้ส่งเป็นเหมือนนำเสนอโครงการ ต้องเขียนโครงคนเดียวอย่างไร้ไอเดีย แต่โชคดีเหลือเกิน ดัน
ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 5 จาก 50 กว่าทีม (คัดเหลือ 10) ก็เริ่มมีความหวัง ว่าโครงผ่านแล้ว

เวลาก็บีบเข้ามาเรื่อยๆ สุดท้ายได้ทำจริงๆจังๆ ยอมรับก็ 4-5 วันก่อนแข่ง และกลับบ้านค่ำทุกคืน
เพราะงานเป็นงานเมกกะโปรเจ็กต์ แต่ด้วยความที่บริหารเวลากันไม่ดี เลยต้องมีการทำ OT เกิดขึ้น
(555) เป็นอะไรที่ไม่เข้าท่ามาก กลับบ้านพร้อมรุ่นน้องตลอด (รถเมล์หมด)

รุ่นน้องทำหุ่นยนต์ยิมนาสติก เอามาดัดท่าแล้วให้มันเล่นเต้นตามเพลง
รุ่นน้องทำหุ่นยนต์ยิมนาสติก เอามาดัดท่าแล้วให้มันเล่นเต้นตามเพลง

งานที่ทำ เป็นงานไอเดียอาจารย์แล้วเอามาต่อยอดอีกที คือไม่ต้องทำฉากมาก ให้ทำเป็นทีวีมาซ้อน
อยู่ข้างหลัง แล้วทำ Background ด้วย Flash เพราะมันดูเคลื่อนไหว dynamic ดี ก็เลยให้น้องเก่ง
Flash (@togetherway , @noodlekung) มารับผิดชอบส่วนตรงนี้

ส่วนผมเอง รับผิดชอบสคริปต์ทั้งหมด เป็นคนนำเสนอในวันนั้น เล็กๆน้อยๆ ก็ต้องทำหมด ตั้งแต่
เลื่อยฉลุ ยัน ทำฉากโรงละคร (ที่มันเป็นลูกฟูกติดทีวีที่เห็นในรูป)

ประกอบฉาก ยักษ์หมุนคอได้นะ
ประกอบฉาก ยักษ์หมุนคอได้นะ

วันที่ 29 กรกฎาคม : เดินทาง

ก็เริ่มเดินทางจากโรงเรียนไปพักที่ โรงแรมบางกอกรามา (บ้านสิริ) เลย

พัฒนาการ 50 ไปหน่อย ก็เป็นบ้านพักเป็นหลังๆ บรรยากาศดีมาก อารมณ์รีสอร์ท มีสระว่ายน้ำ
ฟิตเนส มุมพระ โอเคเลยอะ ยกนิ้วให้ (ที่ว่ามา ลืมถ่ายรูปหมด)

dsc09029

dsc09031

แถวนั้นอาหารการกินก็โอเคนะ มันใกล้ผับที่ชื่อซินดี้และลัดดาร้านอาหารที่อร่อยๆแถวนั้นดี จะให้
แนะนำก็ ร้านเป็ดย่างพัฒนาการ หรือไงนี่แหละ โอเค ใช้ได้

คืนนั้นไม่มีอะไรมาก ผมต้องจัดการสคริปต์ให้เสร็จ (จวนมาก จะแข่งอยู่ละ – -)

วันที่ 30 กรกฎาคม : งานงอก

งานเข้าตั้งแต่เช้า วันนี้เป็นวันนัดส่งสคริปต์ครับ อุตส่าห์แบกเครื่องพิมพ์มาจากที่รร. แต่ไม่สามารถ
พิมพ์ได้ เพราะได้แผ่น driver มาผิด เลยหาทางในการต่อเน็ตหลายครั้ง สุดท้ายต้องไปพึ่งเน็ตของ
โรงแรมในราคา 75 นาที 100 บาท มาดาวน์โหลดไดร์ฟเวอร์ (ทุ่มมาก)

ทั้งวันนี้ก็หมกมุ่นในการทำสคริปต์และทำ Flash ซึ่งเป็น Background ใหม่ รวมไปถึงกลไกของ
หุ่นยนต์ด้วย ซึ่งหนักใจพอสมควร (พรุ่งนี้แข่ง) และเชื่อว่าขาดการซ้อมมากๆ

ทำงานด้วยความเคร่งเครียด
ทำงานด้วยความเคร่งเครียด
บังคับการเคลื่อนไหวด้วยจอยสติ๊ก PS
บังคับการเคลื่อนไหวด้วยจอยสติ๊ก PS (ส่วนหนึ่งของงาน)
@togetherway ผ่อนคลายด้วยการ sit-up
@togetherway ผ่อนคลายด้วยการ sit-up

วันที่ 31 กรกฎาคม : งานเข้า

เดินทางออกจากที่พักประมาณ 07.30 น. ไปที่เดอะมอลล์บางกะปิครับ เราแบกจอ LCD ตัวใหญ่ๆ
กับฉากเยอะแยะใส่รถตู้ไป ลักษณะการแข่งขันก็คือ มีการแข่งขันหลากหลายมากในงานนี้

ไม่ว่าจะเป็นการแข่งขันหุ่นยนต์ประเภทอุดมศึกษา มีโจทย์มาหลากหลายมาก อันนี้ไม่ค่อยได้
ติดตามเท่าไร อีกประเภท ก็จะเป็นพวก Robo-Gymnastic อันนี้ให้เราดัดท่าหุ่นยนต์ ให้มันเต้น
ตามหลักยิมนาสติกประกอบเพลง Robo-Knight ให้ทำหุ่นยนต์ไปนำเจ้าหญิงกลับมา ก็ลักษณะ
ให้ไปคีบ นั่นแหละกระมัง (ดูภาพประกอบ) และสุดท้ายก็คือ หุ่นยนต์เล่นละคร

การแข่งขัน Robo-Knight
การแข่งขัน Robo-Knight

ผมเองก็ไปติดตั้งเครื่อง ประกอบหุ่นระหว่างรอการแข่งขันครับ เราซ้อมน้อยมากๆ ผมเองก็ตื่นเต้น
ด้วยความที่ไม่พร้อม ก็ได้แต่แอบซ้อมกัน

dsc09067

อาจารย์ถ่ายวิดิโอไว้ครับ แต่ยังไม่เห็นต้นฉบับเลย ไว้มีโอกาสจะมาอัพโหลดวิดิโอให้ชมครับ
เมื่อถึงเวลาแข่ง (ได้ลำดับที่ 4/10) ผมเองก็เตรียมพร้อมกับรุ่นน้อง เคลื่อนย้ายทีวี LCD นี้มา
ทีมที่ 3 จบลง ทีมพวกผมเข้าไป รีบเคลื่อนย้ายของอย่างรวดเร็ว เสียบปลั๊ก เปิดคอม มีเวลาให้
ติดตั้งทั้งหมด 7 นาที พร้อมแสดง ด้วยความที่กลัวว่าจะไม่ทันเวลา เลยเริ่มให้เขาจับเวลา และ
ติดตั้งอุปกรณ์ (อุปกรณ์เยอะมากกก..)​ ผมเป็นคนยกทีวีกับรุ่นน้องด้วยความที่เรามีแรงน้อยกัน
มาก บวกกับ ข้าวเที่ยงไม่ได้กิน (อันนี้ข้ออ้าง 55) จึงทำให้เกือบทำทีวีล้มมาซะงั้น สร้างความ
ตื่นเต้้น ให้กรรมการและคนดูเป็นอย่างมาก อุปกรณ์ที่ติดกับจอหลุดหมด ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
อย่างรวดเร็วมากในเวลานั้น (ทุกคนลุ้นหมด)

ในเวลานั้น ผมจึงนำเสนอเกินเวลา และมือสั่นสุดๆ

เป็นอะไรที่ไม่คิดว่าจะเจอ

LCD สุดหนัก
LCD สุดหนัก

ผลการแข่งขันจึงไม่มีติดลำดับครับ แต่ต้องเข้าใจเกี่ยวกับการแสดง ว่าโรงเรียนอื่นค่อนข้างพร้อม
และมีการแสดงประกอบด้วย ซึ่งเป็นจุดอ่อนที่รร.ไม่สามารถทำได้ เพราะไม่มีใครมีความสามารถ
ทางด้านนี้ (ยกเว้นกะเทย)

ผมกับหุ่นยนต์
ผมกับหุ่นยนต์
ผลงานของโรงเรียนสวนกุหลาบนนทบุรี (ที่ 1 หุ่นยนต์เล่นละคร)
ผลงานของโรงเรียนสวนกุหลาบนนทบุรี (ที่ 1 หุ่นยนต์เล่นละคร) สังเกตหัวพี่เบิร์ด
เจอดร.ชิต เหล่าวัฒนา โดยบังเอิญเลยขอเก็บภาพซะหน่อย ท่านบอกจำผมได้นะ (ตอนที่ผมไปออกสมรภูมิไอเดีย)
เจอดร.ชิต เหล่าวัฒนา โดยบังเอิญเลยขอเก็บภาพซะหน่อย ท่านบอกจำผมได้นะ (ตอนที่ผมไปออกสมรภูมิไอเดีย)

โรงเรียนก็นำรางวัลที่ 3 มาสำหรับ Robo-Gymnastic ครับ (ของรุ่นน้อง) ผมเองก็แลกประสบการณ์
การทำงานแบบนี้มามากมาย การที่ไม่วางแผนการทำงาน ซึ่งเป็นอะไรที่ทำให้เรา นึกอยากไป
ปรับปรุงให้ในการทำงานมากขึ้น งานแบบนี้ใช้เวลาน้อยไม่ได้ ก็ต้องขอน้อมรับและจำไว้เป็นบทเรียน

ใครใช้ iPhone ระวังให้ดี !!

เรื่องมันเกิดขึ้นวันนี้ตอนเย็น หลังจากรอรถเมล์กลับบ้านครับ วันนี้ต้องเข้าบ้านพร้อมแม่ เลยต้อง
รอดึกหน่อย ประมาณ 1 ทุ่ม ซึ่งก็ใกล้จะมืดแล้วครับ เลยไปรอรถเมล์

ด้วยความที่วันนี้เซ็งมากๆ และปวดหัว เลยขอควักหูฟังที่อยู่ในกระเป๋าแล้วเสียบกับน้อง iPhone
หาเพลงมาฟังแก้เซ็ง กดไปด้วยหันไปมองรถเมล์ด้วยความที่กลัวขึ้นไม่ทัน

ก็เหลือบเห็นชายสองคนเป็นวินมอเตอร์ไซต็ กับ ผู้ชายใส่เสื้อสีชมพูเหมือนยืนคุยกันอยู่ แล้วช่วง
ที่เราหันไปดูรถ ก็แว้บเห็นเหมือนเขามองเราด้วย ผมก็แปลกกลัวหยาบคายเหมือนกัน ไปมอง
เขาแปลกๆแบบนั้น (จริงๆก็คือมองรถเมล์)

พอเลือกเพลงเสร็จได้สักแปป ก็เก็บ iPhone ใส่กระเป๋า ผู้ชายใส่เสื้อสีชมพูก็ค่อยๆเดินมาหาผม
ผมเห็นเขาพูดไม่ได้ ได้แต่ชี้ เขาชี้มาที่กระเป๋าผม

ผมก็งง ว่าเขาจะทำอะไร ผมไปยืนบังอะไรเขาหรือเปล่า ผมก็หันไปมองก็ไม่มีอะไร เขาก็ควัก
มือถือในกระเป๋าของเขาออกมา เป็นมือถือของลาว (8 ลำโพง) มาให้ดูแล้วเขาก็ชี้ไปชี้มา (ในใจ
รู้ครับว่าเขาอยากเห็นมือถือผมที่ใส่เข้าไปในกระเป๋า) ด้วยความที่รู้สึกตะหงิดๆ และผมเองก็ไม่
กล้าให้ใครดูง่ายๆ เพราะมันก็ค่ำแล้ว แล้วถ้าเขาเป็นใบ้จริงๆ ผมก็คงคุยอะไรกับเขาไม่ได้

ก็ได้แต่แกล้งเข้าใจผิด เหมือนว่าเขาถามเวลา ก็ยกนาฬิกาให้ดูบ้าง จนท้ายที่สุดขอไม่โต้ตอบ
ฟังเพลงต่อไป สักครู่ วินมอเตอร์ไซค์ค่อยๆเดินเข้ามาพูดกับชายคนนั้น ประมาณว่า” นี่ก็สองเครื่อง
แล้ว
” กับคำว่า “เขาไม่ได้ยินหรอก ใส่หูฟัง” (ผมไม่ได้ตั้งใจฟัง เพราะฟังแต่เพลง กลัวมากๆ)

พอเขากลับเลยรีบเดินหนีห่างออกมา

เรื่องนี้ขอฝากเตือนไปยังเพื่อนๆที่ถือของมีค่า อาจจะไม่ใช่ iPhone และผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน
ว่าเขามีเจตนาดีหรือเปล่า แต่อย่างไรก็ตาม เขาจะเป็นคนใบ้หรือพูดไทยชัด ทำนองว่า “น้องขอดู
เครื่องหน่อยได้มั้ยครับ ยังไม่เคยเห็นเลย” หรือจะยังไงก็ตามก็ควรจะพิจารณากันหน่อยครับ
ยอมเสียน้ำใจในเวลานั้น ดีกว่าต้องเสียเครื่อง

เพราะเฟรมคิดเหมือนกัน ทำไมต้องเป็นวินมอเตอร์ไซต์ , แล้วทำไมตอนที่เราหันไป เขาคุยกับ
คนใบ้รู้เรื่องได้ เฟรมไม่แน่ใจว่าเฟรมมองตัวเองแง่ลบไปหรือเปล่า แต่ถ้าเฟรมเอาให้เขาดู แม้
กระทั่งเป็นคนเปิดเครื่องให้เห็นเอง เขาจะล้วงแล้วรีบวิ่งขึ้นไปพร้อมกับวินมอเตอร์ไซต์ก็ได้

ถึงแม้วันนี้เฟรมจะไม่โดน แต่นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีมาก และได้เจอกับตัวเอง กลับอึ้ง
กว่าเก่าอีกครับ ในวินาทีนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้ กับสภาวะที่เป็นเช่นนี้

อย่ากลับบ้านดึก หรืออยู่ในที่เปลี่ยว
อย่าหยิบอะไรออกมาง่ายๆ อย่าเชื่อไปตามลมปาก

ฝากทุกท่านไว้พิจารณาด้วยครับ

ผมต้องขออภัยหากเขามีเจตนาที่ดีจะมาขอดูครับ

ข้อดี(เกิน)ของการทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ในอินเทอร์เน็ต

ช่วงนี้หายหน้าไปนานครับ เพราะว่ามีงานอะไรหลายอย่างที่ต้องสะสาง นอนน้อยมากๆ เลยก็ว่าได้
ชีวิตประจำวันช่วงนี้จะเป็นเรียนพิเศษเช้า บ่ายกลับมาทำงานจนถึงค่ำเลย ทุกวันๆ พยายามหาเวลา
ให้ตัวเองมีเวลาทำอะไรอย่างอื่นเหมือนกัน

วันนี้ต้องเล่าครับ ไม่ไหวละ เรื่องมันมีอยู่ว่า ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมทำงาน ทำเว็บบ้าง ก็ชอบ
ไปทิ้งเบอร์ไว้ แบบไม่ได้ตั้งใจ หรือไม่คิดว่าจะมีใครติดต่อมาได้ (เช่น เว็บบอร์ดห้องที่รู้กันภายใน
หรือไม่คิดว่าจะมีคนอื่นติดต่อมา) แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้ครับ เมื่อ …

มีคนโทรศัพท์มาหา ขอเบอร์ลูกชาย(ซึ่งผมไม่รู้จัก) ที่เรียนอยู่ในโรงเรียน
เดียวกัน ชั้นเดียวกันแต่คนละห้อง

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตอนที่เรียนพิเศษที่กทม.ช่วงปิดเทอม มีโทรศัพท์สายหนึ่งที่ติดต่อผมมา
เขาก็เรียกชื่อผม เต็มยศ เลยครับ ผมก็อุตส่าห์ดีใจ ( นึกว่าใครติดต่อมา ให้ไปทำงาน หรือว่าเป็น
ผู้โชคดีอะไรงี้ก็ว่าไปอย่าง) เขาถามผมว่า รู้จัก “(เอ่ยชื่อมา)” มั้ย ผมก็งงครับ ว่าทำไมติดต่อหาคน
คนนี้ แต่ติดต่อผม เขาบอกว่าเขาค้นเบอร์ เหมือนอยากจะหาเบอร์ภายในรร.แต่มาเจอชื่อผมซะงั้น
อันนี้ไม่ได้ลองพิสูจน์ครับ ไม่ทราบว่าเขา search ด้วย keyword อะไร แต่ผมก็งง และขำเหมือน
กัน เออแปลกดี นานๆทีจะเจอ

หรือ …

ผู้ปกครองเด็กโทรมาซื้อรูบิคกับผม

rubik

ผมเคยขาย Rubik ให้เพื่อนในห้องครับ สมัยมันกำลังฮิตๆ ผมก็ออกแบบแคตาล็อกเป็นไฟล์รูป
ลงในเว็บบอร์ดอะไรอย่างดี นานเข้า ไม่มีใครซื้อหรอกครับ เพราะช่วงนั้น เพื่อนมันโอนเงินกัน
ลำบากครับ ผมเองที่ชอบทำธุรกรรม และซื้อของจากเน็ตก็เลยเรียกว่าคล่องจัดการแทนเพื่อนได้
เลยไปเสนอรับสั่ง Rubik (หลักฐาน) วันนั้นเลยรับโทรศัพท์จากผู้ปกครองเด็กคนหนึ่ง ประมาณว่า
คุณเฟรมหรือเปล่าครับ พอดีผมจะสั่งสเปรย์กับรูิบิค รหัส xxx อะไรบอกมาอย่างดี ผมเลยต้องตอบ
ไปแบบฮาๆว่า “ผมเลิกขายแล้วครับ จริงๆแล้วผมทำบริการเพื่อนในห้อง ไม่ทราบว่าอยู่ที่ไหนครับ
ถ้ากทม.ก็หาซื้อเองง่ายๆสบายๆเลย เพราะผมรับมาอีกที เพื่อเพื่อนที่อยู่ในห้องเป็นเด็กตจว.”

หรือ …

บริษัทขายหมึกติดต่อมา

เรื่องมันเพิ่งเกิดขึ้นวันนี้ครับ เมื่อผมนอนหลับอยู่ จึงทำให้การสนทนานี้จบลงอย่างรวดเร็ว ด้วยอาการ
ง่วงนอนของกระผมเองครับ มีโทรศัพท์มาจากบริษัทขายหมึก เขาขึ้นต้นประโยคประมาณว่า “พอดี
จะติดต่อเรื่องราคาหมึกน่ะค่ะ
” ผมก็เลยตอบกลับไปด้วยความสงสัย “ บ.. บริษัทหมึกเหรอครับ
ใช่ค่ะ พอดีเห็นว่าคุณรับพิมพ์งานอยู่” ผมยังงงๆ และเบลอๆ “พิมพ์งานเหรอครับ ผมไม่ได้รับพิมพ์
งานนะครับ
” “แล้วทำงานอะไรเหรอคะ” เขาถามผมกลับ ผมตอบไปว่า “ในอินเทอร์เน็ตน่ะครับ
จริงๆแล้ว เป็นอะไรที่งงมากครับ ผมเองน่ะง่วงมาก คุยไม่รู้เรื่อง (ดังนั้นห้ามโทรตอนนอน) ก็เลย
ทำให้ปิดการสนทนาเร็วหน่อย แต่จริงๆด้วยความสงสัย มันมีที่มาครับ ว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง

ผมเองเลยลองค้นๆไปว่าพิมพ์งาน แล้วก็ตามด้วยเว็บบอร์ดห้อง ปรากฎว่ามันก็มีจริงๆครับ ผมเคย
ไปเขียนรับพิมพ์งานสำหรับเพื่อนที่ไม่มี Printer แถมทิ้งเบอร์ไว้ตัวเบอเร่อเลย โอ้ว เป็นเรื่องที่
ไม่ิคิดมาก่อนครับว่า อยู่ในหลืบได้แต่ก็ไม่พ้นพี่กูจริงๆ

ชีวิตจริงเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ใครจะทิ้งเบอร์อะไรไว้ ระวังด้วยแ้ล้วกันครับ บางครั้งเขาก็ลืมดูไปว่า
มีการปิดการขาย หรือกระทู้นั้นทิ้งเบอร์ไว้นานแค่ไหน

เข้าหน้าร้อนแล้ว รักษาสุขภาพด้วยครับ 😉