จากชุมชนสู่ชุมชนออนไลน์

วันนี้ผมไปชุมชนโคราชคฤหาสน์ทองครับ ผมได้รับมอบหมายให้ไปดูงานนี้
จากผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียน ว่าประธานกรรมการสถานศึกษาของโรงเรียน
ซึ่งท่านเป็นประธานชุมชนโคราชคฤหาสน์ทองนี้ มีโครงการจะทำเว็บไซต์ให้กับชุมชนครับ

ผมเองก็นึกแล้วนึกอีกครับ เป็นอะไรที่ยากมาก ไม่เคยได้งานแบบนี้มาด้วยครับ
ชุมชนออนไลน์แบบที่เห็นๆก็คงจะแตกต่างมากๆกับชุมชนที่มีให้เห็นทั่วไป
ภาพในหัวของผมไม่มีเลยครับ แต่ยังไงผมก็ต้องเตรียมอะไรไปพูด
คืนก่อนผมก็เลยพิมพ์เอกสารต่างๆ เกี่ยวกับรูปแบบของเว็บไซต์เป็นยังไง
มีอะไรที่เว็บไซต์ทำได้ อะไรที่ใส่ในเว็บไซต์ได้ จากนั้นก็ไม่รอช้าครับ เตรียมใส่แฟ้ม

เช้าผมแอบไปสายนิดหน่อยครับ แต่เขาบอกว่าเรื่อยๆ เป็นเหมือนสภากาแฟ
คุยเรื่อยๆ (นึกไม่ออกอีกเหมือนกันนั่นแหละครับ ว่าเป็นรูปแบบไหน) ผมก็เลย
กล้าไปสายหน่อยครับ ไปถึงภาพที่เห็นคือกลุ่มผู้สูงอายุ และมีผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่ง
นั่งประชุมกัน มีไมค์สนทนากัน บ้างก็กินกาแฟ ทานอาหารกันครับ
ภาพพวกนี้เป็นภาพที่น่ารักมากครับ และผมไม่ค่อยจะเจอทำนองนี้เท่าไรนักครับ
ก่อนที่จะยกหน้าที่ให้ผมอธิบายครับ

เนื่องจากเป็นผู้สูงอายุ ทำให้การอธิบายของผมจะเลี่ยงทับศัพท์และศัพท์
เชิงเทคนิคทุกอย่าง ผมก็เอาเอกสารไปอธิบายครับ และก็เป็นที่ตกลงที่ชุมชนนี้
จะมีเว็บไซต์เพื่อรายงานกิจกรรม และพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ เนื่องจาก
เกือบแทบทุกหลังคาเรือนที่เข้าถึงอินเทอร์เน็ตแล้ว (แอบปลื้ม 🙂 )

มีหลายๆประเด็นนอกเหนือจากเรื่องของเว็บไซต์ที่ในที่พูดคุยมีการถามผมเข้ามาครับ
และก็น่าสนใจ ก็ขอหยิบยกตัวอย่างมานะครับ

Q: ตั้งแต่ที่ทำเว็บไซต์มาเคยมีปัญหาอะไรกับเราหรือเปล่า หรือ ทำให้เราเสื่อมเสีย ?
A: ตั้งแต่ที่ทำมาผมยังไม่เคย มันอยู่กับเจตนารมณ์ด้วยว่าจะสื่ออะไรลงไปในเว็บไซต์
ถ้าผมไม่นำเสนอเรื่องราวไปในทางที่มันเสื่อมเสียกับตัวผมแล้ว มันก็คงไม่เกิดขึ้น
เพราะเจตนารมณ์ของการเขียนเว็บไซต์ของผมคือการที่เขียนเล่าเรื่องราวชีวิตว่า
เกิดอะไรขึ้นกับเราในแต่ละวัน ดังนั้นก็จึงยังไม่มีปัญหาในการทำเว็บของเรา

Q: หลังจากที่เรามีเว็บไซต์เป็นของตัวเอง มีเพื่อนๆในจังหวัดรู้บ้างหรือเปล่า
A: ผมจะบอกว่าไม่ใช่เพียงจังหวัดเราอย่างเดียวเท่านั้น มีเพื่อนจากหลายๆจังหวัด
ที่เรารู้จักจากอินเทอร์เน็ต ที่เข้ามาอ่านเว็บไซต์ของเราด้วย

ผมเองก็พยายามตอบคำถามๆหลายๆคำถามครับ เพื่อคลายความสงสัย
เพราะกลุ่มผู้สูงอายุเองก็คงไม่เข้าใจหรอกครับ ว่าเดี๋ยวนี้เทคโนโลยีเป็นยังไง
และก็คงไม่อยากจะรู้ด้วยครับ กลายเป็นเหมือนยาขมซะงั้น ผมเลยค่อยๆอธิบายครับ
ว่าของอย่างนี้อธิบายได้ อยู่ที่ว่าอยากจะใฝ่รู้หรือเปล่า

ผมเล่นคอมพิวเตอร์เป็นไม่ได้หัดเล่นแค่สองสามวันก่อน แต่ผมเล่นมาหลายปีแล้ว
แต่เรายังไม่เปิดใจที่จะเล่นก็จะไม่มีวันเป็นสักที

สุดท้ายก็เป็นที่ตกลงครับ และเห็นชอบว่าชุมชนนี้ควรจะมีเว็บไซต์ ซึ่งผมก็ได้วางแผน
และตั้งใจแล้วครับว่าจะใช้ WordPress และมีอบรมให้กับชุมชนนี้ได้มีสิทธิ์ในการเข้า
ถึงการเขียนบทความต่างๆ รวมถึงส่งบทความมาให้เรา และก็ถ่ายภาพเป็นที่ระลึกครับ

ที่นี่ทุกคนอัธยาศัยดีมากครับ ประทับใจชุมชนแบบนี้จริงๆ เป็นอะไรที่คนชุมชนออนไลน์
อย่างผมก็เดาอะไรไม่ออกจริงๆครับ

ดูจากภาพแล้วดูเองนะครับ ว่าสูงวัยแค่ไหน

Comments

comments

Powered by Facebook Comments