Asia-Pacific Robofest Camp 2009 : ตอนที่ 3

หลังจากตอนที่แล้ว ผมกำลังประกอบหุ่นยนต์เพื่อแข่งขันในประเภทใหม่ครับ รอบนี้ดูแล้วน่าสนุกครับ เพราะต้องอาศัยทั้งความคิด การออกแบบ จริงๆ เนื่องจากว่า ในกติกานั้น คือการสร้างหุ่นยนต์ ที่สามารถไปล้มธงของฝ่ายตรงข้ามให้ได้ ซึ่งธงจะมีทั้งหมด 2 แบบครับ คือ ธงที่อยู่บนพื้นกับธงที่อยู่บนฐาน ธงที่อยู่บนฐาน มันก็จะสูงขึ้นมาหน่อยครับ ต้องหาออกแบบให้มันไปผลักล้มหรือว่าไปเขี่ยมันตก จะยังไงก็ได้ครับ สังเกตได้จากรูปครับ

สนามที่ใช้ในการแข่งขันรอบนี้ครับ
สนามที่ใช้ในการแข่งขันรอบนี้ครับ

กำหนดการสำหรับวันนี้ จะมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ ของกิจกรรม Asia-Pacific Robofest 2009 ซึ่งจะมีขึ้นในห้องประชุมครับ โดยมีอาจารย์ที่เกี่ยวข้องคณะต่างๆ ตัวแทนจากแต่ละประเทศ ขึ้นมามอบของที่ระลึกในกิจกรรมครั้งนี้ด้วยครับ

dsc07018

dsc07046

ที่ห้องประชุมนี้ขอบอกว่า บรรยากาศน่านอนสุดๆครับ เมื่อคืนเรานอนกันดึกพอสมควรเนื่องจากซักซ้อมการนำเสนอในวันนี้ที่จะมีการแข่งขันหุ่นยนต์ความคิดสร้างสรรค์ และพวกเราก็นั่งประกอบหุ่นยนต์กัน กว่าจะได้เป็นที่น่าพอใจผมก็ไปแอบหลับในห้องประชุมนั่นแหละครับเพราะที่นั่นฟังไม่ออกจริงๆ เขาใช้แต่ภาษาเกาหลีครับ

หลังจากนั้นเราก็ไปรับประทานอาหารกลางวันครับ

มื้อนี้เหมือนจะกินได้สุดละ มีเป็นเหมือนหมึก แล้วก็ลูกชิ้นมั้ง ถ้าจำไม่ผิด
มื้อนี้เหมือนจะกินได้สุดละ มีเป็นเหมือนหมึก แล้วก็ลูกชิ้นมั้ง ถ้าจำไม่ผิด

กลับมาต่อที่การแข่งขันครับ บรรยากาศตอนนี้คนก็ทยอยเข้ามาแข่งขันเรื่อยๆ เพราะมีหลายกิจกรรมที่ผมเองไม่ได้เข้าร่วมครับ พวกหุ่นยนต์อัตโนมัติก็มีครับ เขียนโปรแกรมแล้วให้มันเดินทางเอง หรือไม่ก็พวกหุ่นยนต์เก็บของที่เขาใช้แข่งกันแบบนานาชาติ อะไรพวกนั้นก็มีเช่นกันครับ (เห็นเด็กประมาณ ป.5-6 นี่ล่ะมั้ง เขียนโค้ด ตัวนิดเดียวเอง เดี๋ยวจะเอาวิดิโอมานำเสนอครับ)

ทีมเด็กน้อย จากเกาหลีครับ แต่ละคนประมาณ ป.5-6 เท่านั้นเอง
ทีมเด็กน้อย จากเกาหลีครับ แต่ละคนประมาณ ป.5-6 เท่านั้นเอง

ส่วนผมก็ปลีกตัวมาทางหุ่นยนต์พังธงอย่างเดียวครับ (ต่อไปนี้จะขอเรียกว่า หุ่นยนต์ต่อสู้ แล้วกัน) ครั้งแรกที่ผมทำไป หุ่นยนต์ค่อนข้างใหญ่มากครับ ประมาณว่ามัน 25 ซม. เป๊ะๆ แต่อาจารย์เขาแนะนำผมอยากให้ปรับใหม่ เพื่อไม่ให้เสี่ยงตอนแข่งขัน ก็เลยลดหุ่นมาได้เยอะเลยครับ

dsc07091

dsc07104

พร้อมแข่งแล้วครับ !!
พร้อมแข่งแล้วครับ !!

การแข่งขันก็ใช้รีโมทบังคับนี่ล่ะครับ ผมคู่กับน้องโอ๊ต เด็กม.1 ที่อยู่ในโครงการ English- Technology ของโรงเรียน (ทำไมสมัยเรามันไม่มีฟะ)

dsc07204

กติกาอีกสักครั้งหนึ่งครับ อย่างที่บอกไปข้างต้นคือ การทำลายธงของคู่ต่อสู้ให้ได้ครับ แต่หากทำลายหุ่นยนต์คู่ต่อสู้ ให้ออกไปจากสนามได้ (คล้ายๆซูโม่) นี่ก็จะได้คะแนนไปเลย 20 คะแนนซึ่งหากเราสามารถทำลายได้ 2 ตัว ก็จะชนะทันทีครับ

dsc07197

dsc07194

งานนี้อยู่ที่การออกแบบหุ่นยนต์ด้วยครับ หากหุ่นยนต์ไม่มีแรงพอในการจะดันคู่ต่อสู้ ก็อาจจะโดนฝ่ายตรงข้าม กวาดเราลงจากสนามได้อย่างสบายๆ รวมไปถึงทีมเวิร์กด้วยครับ ว่าจะบังคับกันยังไง ใครเป็นฝ่ายทำลายธง ใครเป็นฝ่ายไปจัดการศัตรู ต้องช่วยเหลือกันดีๆ ว่างั้นครับ

สุดท้าย ผมก็ผ่านเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศได้ครับ

ผลการแข่งขัน ผมได้ที่ 4 ครับ (ภูมิใจมากๆครับ สำหรับปีแรก) สำหรับผมเอง ก็ลงแข่งขันหุ่นยนต์สร้างสรรค์ด้วยครับ เสร็จจากนี้ก็เรียกว่ามีงานต่อพอดีครับแต่เราผิดคาดกันนิดหน่อย คือเรื่องของคนที่นำเสนอครับ คือ อนุญาตให้มีเพียงคนเดียว งานผมก็เลยเข้าแบบไม่ได้ตั้งใจครับ

นำหุ่นยนต์ไปลงทะเบียนครับ
นำหุ่นยนต์ไปลงทะเบียนครับ
นำเสนอผลงานครับ คณะกรรมการเป็นคนเกาหลีนี่ล่ะครับ แต่ใช้ภาษาอังกฤษได้
นำเสนอผลงานครับ คณะกรรมการเป็นคนเกาหลีนี่ล่ะครับ แต่ใช้ภาษาอังกฤษได้

ตอนนำเสนอก็เป็นไปได้ด้วยดีครับ ทางนั้นเขาไม่สนเรื่องสคริปต์ที่เราเตรียมไปเท่าไร แต่เขาจะดูจากแนวคิดมากกว่าครับ ตอนที่เราทดลองการใช้งานก็ไม่มีปัญหาอะไรครับ จะมีตอนนึงที่จะแสดงให้เขาดูว่า หากมีสิ่งกีดขวาง หุ่นยนต์จะหยุด แต่เจ้าน้องโอ๊ตที่คู่ผมนี่ล่ะครับ เขาเอาของไปวางแต่ไม่ได้วางไว้หน้าเซ็นเซอร์ เลยแป๊กนิดหน่อยครับ (เรื่องนี้เลยโดนบ่นกันไปเลย)

ระหว่างทางกลับอาคารที่พัก สวยมากๆครับ
ระหว่างทางกลับอาคารที่พัก สวยมากๆครับ

งานทุกอย่างในวันนี้เป็นไปได้ด้วยดีครับ ก่อนที่เราจะเดินทางกลับไปที่อาคารที่พัก คืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายแล้วครับ ที่จะได้ทำกิจกรรมที่นี่ สำหรับวันพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ประกาศผล และมอบรางวัลครับ แต่สำหรับพวกเรา จะอยู่ต่อเพื่อไปทัศนศึกษา ท่องเที่ยวสถานที่ต่างๆในประเทศเกาหลีครับ

dsc07105

หิมะ หิมะ !! หิมะจริงๆ
หิมะ หิมะ !! หิมะจริงๆ

dsc07263

dsc07257

หน้าสถานที่พักครับ คิดถึงที่นี่มาก
หน้าสถานที่พักครับ คิดถึงที่นี่มาก <3

ในคืนนี้ เราก็มีกิจกรรมชาวค่ายครับ และอำลากันครับ ผมเองก็มีสิ่งที่เป็นของที่ระลึก ที่อาจารย์ทำเข็มกลัดของโครงการ English-Technology ไว้ครับ สำหรับแลกเปลี่ยน และก็มีสิ่งของอื่นๆที่ผมตั้งใจเตรียมมาจากบ้าน ก็คือ เหรียญเงินไทยนี่ล่ะครับ

ผมเองก็เตรียมไปแลก contact กับเพื่อนๆ ชาวค่าย มีน้องกลุ่มนึงล่ะครับที่เป็นเด็กเกาหลี ผมไปเจอน้องเขา ตอนที่น้องเขาไปเห็นหุ่นเรามั้ง แล้วก็ถามเกี่ยวกับการแข่งขันของเรา ก็เลยรู้จักกันครับ จากนั้นน้องเขาก็ไปเรียกพวกมาจากไหนไม่รู้ครับ เยอะแยะเลย

น้องเขาชื่อ Denny ครับ ใส่แว่น คนกลางนี่้เลย เป็นเด็กที่ใช้ภาษาอังกฤษได้ แล้วก็ใช้ได้ดีด้วย
น้องเขาชื่อ Danny ครับ ใส่แว่น คนกลางนี่้เลย เป็นเด็กที่ใช้ภาษาอังกฤษได้ แล้วก็ใช้ได้ดีด้วย
น้อง Lisa ที่เป็นขวัญใจชาวค่ายเหลือเกินครับ (โดยเฉพาะชาวไทย)
น้อง Lisa สาวเกาหลี ที่เป็นขวัญใจชาวค่ายเหลือเกินครับ (โดยเฉพาะชาวไทย)
ถ่ายกับ Staff ครับ พี่คนนี้ชื่อ Dean เป็นคนที่ใช้ภาษาอังกฤษเก่งอีกคนนึง ปรึกษาได้ดีเลยล่ะ
ถ่ายกับ Staff ครับ พี่คนนี้ชื่อ Dean เป็นคนที่ใช้ภาษาอังกฤษเก่งอีกคนนึง ปรึกษาได้ดีเลยล่ะ
Staff คนนี้ชื่อ จุน ครับ เป็นขวัญใจสาวไทยมากๆ (โดยเฉพาะสาวครู)
Staff คนนี้ชื่อ จุน ครับ เป็นขวัญใจสาวไทยมากๆ (โดยเฉพาะสาวครู)

หลังจากนั้นก็มีการแสดงของแต่ละประเทศครับ เริ่มจากประเทศเจ้าภาพ อย่างเกาหลี ก็มีการแสดง ผมก็ไม่ทราบว่าเขาเรียกว่าอะไรนะ แต่น่าจะเป็นเหมือนกับการละเล่นพื้นบ้านของเขามีหุ่นยนต์มาแจมด้วยครับ

dsc02893

และมีอีกชุดนึงครับ ที่มาร้องเพลงให้ฟัง เป็นเพลงเกาหลีครับ ไม่รู้ความหมาย (แต่ไม่แน่ ถ้ารู้ความหมายอาจจะซึ้งไปเลยก็ได้)

dsc02899

จากสิงคโปร์ ก็เตรียมเพลงมาร้องให้ฟังเช่นกันครับ

dsc02896

และปิดท้ายด้วยพี่ไทย ที่เตรียมการแสดงถึง 3 ชุด ซึ่งก็จะเป็นศิลปะการป้องกันตัวของไทยทั้งหมด 2 ชุด และอีกชุดนึง เป็นรำวง เพลงลอยกระทงครับ นับว่าสร้างสีสันให้กับที่นั่นมากครับเป็นที่ตื่นตาตื่นใจ และเราก็ยังได้ชวนชาวค่ายมารำวงกันด้วยล่ะครับ (ทีมที่ทำการแสดงนี้ไม่ใช่โรงเรียนผมนะครับ)

img_4225

img_4252

คืนนี้ บอกตรงๆครับว่า สนุกและประทับใจมากครับ เราคิดถึงที่นี่มาก คิดถึงร้านไก่ชั้นล่างคิดถึง Family Mart , ตู้น้ำ และตู้โทรศัพท์ด้วยครับ

img_4255

img_4258

นอกเรื่อง…

ผมขอพูดถึงการโทรศัพท์มายังประเทศไทยนิดนึงครับ อยู่ที่นั่นผมเองไม่มีเวลาติดต่อใครมากครับ นอกจากแม่และเพื่อน ผมเองก็คิดหาวิธีตั้งแต่วันแรกแล้วครับ ในการติดต่อ

รุ่นน้องไปซื้อบัตรชนิดนึงตั้งแต่วันแรก หลังจากที่ลงจากสนามบินเลย มันจะเป็นเหมือนเติมเงินบ้านเรานี่ล่ะครับ แต่โทรไปต่างประเทศนี่ ลดเร็วเอามากๆครับ อันนี้แบบที่ 1

แบบที่ 2 ผมมาซื้อที่ Family mart ชั้นล่างของสถานที่พักครับ มันจะเป็นบัตรเติมเงินสำหรับโทรทางไกลไปต่างประเทศเลยครับ มันจะถูกเพราะมันคิดเป็นนาทีครับ (90 นาที – 5000 วอน) ก็เลยทำให้ผมได้คุยกันนานหน่อย ตอนไปซื้อเขาจะออกใบเสร็จมา ตอนที่จะโทรก็กดไปตามหมายเลขโทรศัพท์ที่อยู่ในใบเสร็จ กด หมายเลข PIN Number ที่อยู่ในใบเสร็จ ก่อนที่จะกด # แล้วตามด้วยรหัสประเทศและหมายเลขปลายทางครับ

ยังไงใครที่จะไปเกาหลี แล้วคิดจะโทรศัพท์ ลองหาบัตรโทรศัพท์ที่เป็นแบบ International Card นะครับ จะมีเป็นใบห้อยรวมกันอยู่ ตอนจ่ายเงินเขาให้เป็นใบเสร็จมาครับ

ยังเหลือกันอีก 2 ตอนนะครับ ยังไงก็ติดตามชมสำหรับ การเดินทางไปเกาหลีของผม ครั้งแรกและครั้งแรกที่ไปต่างประเทศครับ มีอะไรน่าสนใจอีกเยอะแยะเลยสำหรับวันพรุ่งนี้ซึ่งเราจะพาคุณผู้อ่านไปที่ Suwon ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก Seoul ไปสัมผัสกับบรรยากาศที่อบอุ่นของหมู่บ้านคนเกาหลี Korean Folk Village ครับ

จะเป็นอย่างไรนั้น โปรดติดตามชมครับ

ดูทุกตอนของ Asia-Pacific Robofest Camp 2009

Comments

comments

Powered by Facebook Comments